Mantra 11
Sukta 4
य इन्द्र इव देवेषु गोष्वेति विवावदत्। तस्य ऋषभस्याङ्गानि ब्रह्मा सं स्तौतु भद्रया
yá índra iva devéṣu góṣv éti vivā́vadat | tásya ṛṣabhásyā́ṅgāni brahmā́ sáṃ stotu bhadráyā ||
He who, like Indra among the Gods, moves amid the kine and sounds aloud—of that bull’s limbs let the Brahman wholly speak in praise with auspicious word.
ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੱਜਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਸ਼ਭ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਗਲ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤੁਤੀ ਕਰੇ।
Rishi: Atharvanic tradition (hymn-level attribution uncertain in common metadata).
Devata: Ṛṣabha (bull) as empowered subject; Indra as paradigmatic comparator; Brahman-power as operative agency.
Chandas: Anuṣṭubh-like cadence, with Atharvanic irregularities.
{"primary_rasa":"vira","secondary_rasa":"adbhuta","emotional_arc":"From admiration of Indra-like vigor to auspicious consolidation through praise.","listener_experience":"Confidence and uplift; sense of robust, protected vitality.","intensity":5}