Mantra 2
Sukta 117
इहैव सन्तः प्रति दद्म एनज्जीवा जीवेभ्यो नि हराम एनत्। अपमित्य धान्यं१ यज्जघसाहमिदं तदग्ने अनृणो भवामि
iháiva sántaḥ práti dadmá enaj jīvā́ jīvébhyo ní harāma enat | apamítya dhā́nyam yáj jaghā́sā́ham idáṃ tád agne anṛṇó bhavāmi
Here, even here, while yet we live, we pay it back; we living render to the living, and wholly bear away this burden. O Misfortune—this grain which I have eaten—therewith, O Agni, for that very cause, I become discharged from debt.
ਇੱਥੇ ਹੀ—ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਹੀ—ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਵਾਪਸ ਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਜੀਉਂਦੇ, ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਭਾਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਪਮਿਤੀ (ਬਦਕਿਸਮਤੀ), ਮੈਂ ਜੋ ਅਨਾਜ ਖਾਧਾ ਹੈ—ਉਸੇ ਕਾਰਨ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ (ਅਨೃਣ) ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
Rishi: Atharvanic tradition (Anṛṇya cluster)
Devata: Agni; with apamitya as expelled evil
Chandas: Anuṣṭubh
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"vira","emotional_arc":"From burdened obligation to decisive repayment and calm closure.","listener_experience":"Empowerment through concrete action; relief and restored dignity.","intensity":5}