
Rishi: Atharvanic/Angirasic tradition (hymn attributed in the Anukramaṇī to Atharvan-type seers; exact r̥ṣi varies by school lists)
Devata: Urugāya (Viṣṇu) with the Gods as purifiers; also the moral power of Earth’s ‘ūrj’
Chandas: Anuṣṭubh (predominant in AV social-legal hymns; pāda-structure consistent with anuṣṭubh usage)
AV 5.17 ਇਕ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਰਾਜ-ਸਥਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੂਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਤਿਦਾਨ/ਵਾਪਸੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਸੌਂਪ ਕੇ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਪਾਪ ‘ਹੇਠਾਂ ਧੱਸ ਕੇ’ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ, ਮਿਤ੍ਰ–ਵਰੁਣ, ਅਗਨੀ, ਅਤੇ ਸਤਿਆ ਨਾਲ ਡਿੱਠੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਰਗੇ ਆਦਰਸ਼ ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਕਰਤਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਰੁਗਾਯ (ਵਿਸ਼ਣੂ) ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਇਹ ਸੂਕਤ ਸਮਾਜਿਕ–ਕਾਨੂੰਨੀ ਮੁਰੰਮਤ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮਾਂਡੀ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ‘ਊਰ੍ਜ’ ਸਮੁਦਾਇ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
Mantra 1
ब्रह्मजाया। तेऽवदन् प्रथ॒मा ब्र॑ह्मकिल्बि॒षेऽकू॑पारः सलि॒लो मा॑त॒रिश्वा॑ । वी॒डुह॑रा॒स्तप॑ उ॒ग्रं म॑यो॒भूरापो॑ दे॒वीः प्र॑थम॒जा ऋ॒तस्य॑
“ਬ੍ਰਹਮਜਾਇਆ”—ਇਉਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਬ੍ਰਹਮ-ਕਿਲਬਿਸ਼ (ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮ-ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ) ਵਿੱਚ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੈਲਾਬ—ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ। ਲਾਜ਼-ਹਰਨ ਵਾਲੀਆਂ; ਤਪ (ਉਗ੍ਰ ਤਾਪ) ਪ੍ਰਚੰਡ; ਮਯੋਭੂ (ਕਲਿਆਣ-ਦਾਤਰੀਆਂ): ਆਪಃ (ਜਲ), ਦੇਵੀਆਂ, ਤ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
Mantra 2
सोमो॒ राजा॑ प्रथ॒मो ब्र॑ह्मजा॒यां पुनः॒ प्राय॑च्छ॒दहृ॑णीयमानः । अ॒न्व॒र्ति॒ता वरु॑णो मि॒त्र आ॑सीद॒ग्निर्होता॑ हस्त॒गृह्या नि॑नाय
ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਜਾਇਆ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਸੌਂਪ ਗਿਆ—ਆਪ ਬਿਨਾ ਰੋਸ ਦੇ। ਅਨੁਵਰਤੀ ਹੋ ਕੇ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਅਗਨੀ ਹੋਤਾ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
Mantra 3
हस्ते॑नै॒व ग्रा॒ह्यऽआ॒धिर॑स्या ब्रह्मजा॒येति॒ चेदवो॑चत्। न दू॒ताय॑ प्र॒हेया॑ तस्थ ए॒षा तथा॑ रा॒ष्ट्रं गु॑पि॒तं क्ष॒त्रिय॑स्य
ਹੱਥ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ—ਉਸ ਦੀ ਆਧਿ (ਪਣ/ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ)—ਲੈਣੀ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਉਚਾਰੇ: “ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਜਾਇਆ ਹੈ।” ਇਹ ਦੂਤ ਕੋਲ ਭੇਜ ਕੇ ਤਿਆਗਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਇਉਂ ਹੀ ਉਹ ਖੜੀ ਰਹੀ। ਇਉਂ ਹੀ ਖ਼ਤਰੀਏ ਦਾ ਰਾਜ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
Mantra 4
यामा॒हुस्तार॑कै॒षा वि॑के॒शीति॑ दु॒च्छुनां॒ ग्राम॑मव॒पद्य॑मानाम्। सा ब्र॑ह्मजा॒या वि दु॑नोति रा॒ष्ट्रं यत्र॒ प्रापा॑दि श॒श उ॑ल्कु॒षीमा॑न्
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਤਾਰਕਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—‘ਵਿਕੇਸ਼ੀ’ (ਖੁੱਲ੍ਹੇ/ਬਿਖਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ)—ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁੱਛੁਨਾ (ਦੁਸ਼ਟ ਰੋਗ/ਆਪਦਾ) ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਉੱਤੇ ਉਤਰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਲਕੁਸ਼-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਖਰਗੋਸ਼ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਹੈ।
Mantra 5
ब्र॒ह्म॒चा॒री च॑रति॒ वेवि॑ष॒द् विषः॒ स दे॒वानां॑ भव॒त्येक॒मङ्ग॑म्। तेन॑ जा॒या मन्व॑विन्द॒द् बृह॒स्पतिः॒ सोमे॑न नी॒तां जु॒ह्वं१ न दे॑वाः
ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ (ਜ਼ਹਿਰ) ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਨਾਲ ਮਨੂ ਨੇ ਪਤਨੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ—ਜਿਵੇਂ ਦੇਵ ਜੁਹੂਂ (ਹਵਨ ਦੀ ਕੜਛੀ) ਨੂੰ (ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ) ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
Mantra 6
दे॒वा वा ए॒तस्या॑मवदन्त॒ पूर्वे॑ सप्तऋ॒षय॒स्तप॑सा॒ ये नि॑षे॒दुः । भी॒मा जा॒या ब्रा॑ह्म॒णस्याप॑नीता दु॒र्धां द॑धाति पर॒मेव्योऽमन्
ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂ ਨੇ ਬਚਨ ਉਚਾਰਿਆ; ਪੁਰਾਤਨ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਦੋਂ ਅਪਹ੍ਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਰਮ ਉੱਚੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਦੁರ್ಧਾ—ਦੁਸ਼ਟ ਭਾਗ—ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—ਇਉਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।
Mantra 7
ये गर्भा॑ अव॒पद्य॑न्ते॒ जग॒द् यच्चा॑पलु॒प्यते॑ । वी॒रा ये तृ॒ह्यन्ते॑ मि॒थो ब्र॑ह्मजा॒या हि॑नस्ति॒ तान्
ਜਿਹੜੇ ਗਰਭ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਕ੍ਰਮ (ਜਗਦ੍) ਜਿਹੜਾ ਵਿਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਲੁਪਤ ਹੋ ਕੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰਸਪਰ ਝਗੜੇ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਕੁਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ (ਬ੍ਰਹ્મਜਾਇਆ) ਪ੍ਰਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
Mantra 8
उत यत् पत॑यो॒ दश॑ स्त्रि॒याः पूर्वे॒ अब्रा॑ह्मणाः । ब्र॒ह्माचेद्धस्त॒मग्र॑ही॒त् स ए॒व पति॑रेक॒धा
ਅਤੇ ਹੋਰ: ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਦਸ ਪਤੀ ਹੋਣ—even ਜੇ ਉਹ ਅਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ; ਪਰ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹੀ—ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ—ਬਿਨਾ ਵੰਡ ਦੇ ਪਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Mantra 9
ब्रा॒ह्म॒ण ए॒व पति॒र्न रा॑ज॒न्यो॒३ न वैश्यः॑ । तत् सूर्यः॑ प्रब्रु॒वन्ने॑ति प॒ञ्चभ्यो॑ मान॒वेभ्यः॑
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਪਤੀ ਹੈ—ਨਾ ਰਾਜਨ੍ਯ, ਨਾ ਵੈਸ਼੍ਯ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੂਰਜ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਨੂ ਦੇ ਪੰਜ-ਵਰਗੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਾਂਦਾ ਹੈ।
Mantra 10
पुन॒र्वै दे॒वा अ॑ददुः॒ पुन॑र्मनु॒ष्या अददुः । राजा॑नः स॒त्यं गृ॑ह्णा॒ना ब्र॑ह्मजा॒यां पुन॑र्ददुः
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ (ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
Mantra 11
पु॒न॒र्दाय॑ ब्रह्मजा॒यां कृ॒त्वा दे॒वैर्नि॑किल्बि॒षम्। ऊर्जं॑ पृथि॒व्या भ॒क्त्वोरु॑गा॒यमुपा॑सते
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਸੌਂਪ ਕੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦਬਾ/ਮਿਟਾ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਊਰਜਾ (ਪੋਸ਼ਕ ਬਲ) ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈ ਕੇ, ਉਰੁਗਾਯ—ਵਿਸ਼ਾਲ-ਕੀਰਤਿਤ—ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
Mantra 12
नास्य॑ जा॒या श॑तवा॒ही क॑ल्या॒णी तल्प॒मा श॑ये । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या
ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਕਲਿਆਣੀ—ਸੌ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ—ਪਤਨੀ ਵੀ ਵਿਆਹ-ਸ਼ੈਯਾ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ, ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਨੀਅਤ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Mantra 13
न वि॑क॒र्णः पृ॒थुशि॑रा॒स्तस्मि॒न् वेश्म॑नि जायते । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या
ਜਿਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਦੁਸ਼-ਇਰਾਦੇ/ਕਾਮਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਜ ਦੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਫਾਟੇ ਕਾਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਐਸਾ ਦੋਸ਼ਯੁਕਤ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
Mantra 14
नास्य॑ क्ष॒त्ता नि॒ष्कग्री॑वः सू॒नाना॑मेत्यग्र॒तः । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या
ਜਿਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਦੁਸ਼-ਇਰਾਦੇ/ਕਾਮਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਕ (ਹਾਰ/ਕੰਠ-ਭੂਸ਼ਣ) ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦਾ ਖੱਤਾ (ਸੇਵਕ/ਪਰਿਚਾਰਕ) ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
Mantra 15
नास्य॑ श्वे॒तः कृ॑ष्ण॒कर्णो॑ धु॒रि यु॒क्तो म॑हीयते । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या
ਜਿਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਦੁਸ਼-ਇਰਾਦੇ/ਕਾਮਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜੂਏ (ਧੁਰ) ਵਿੱਚ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ ਉਸ ਦਾ ਚਿੱਟਾ, ਕਾਲੇ ਕਾਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ ਨਾ ਮਹਿਮਾ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ।
Mantra 16
नास्य॒ क्षेत्रे॑ पुष्क॒रिणी॒ नाण्डीकं॑ जायते॒ बिस॑म्। यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या
ਉਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਦਾ ਤਾਲਾਬ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਕਮਲ ਦਾ ਬਿਸ (ਰੇਸ਼ਾ) ਵੀ ਉੱਥੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ (ਬ੍ਰਹਮਜਾਇਆ-ਸੰਬੰਧੀ) ਚਿੱਤਿਆ/ਨਿਯਤ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰ ਕੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
Mantra 17
नास्मै॒ पृश्निं॒ वि दु॑हन्ति॒ येऽस्या॒ दोह॑मु॒पास॑ते । यस्मि॑न् रा॒ष्ट्रे नि॑रु॒ध्यते॑ ब्रह्मजा॒याचि॑त्त्या
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਚਿਤਰਾਲੀ (ਪૃਸ਼્નਿ) ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਦੋਹਦੀ—ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ/ਚਿੱਤ-ਵ੍ਰਿੱਤੀ ਕਰਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੋਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
Mantra 18
नास्य॑ धे॒नुः क॑ल्या॒णी नान॒ड्वान्त्स॑हते॒ धुर॑म्। विजा॑नि॒र्यत्र॑ ब्रह्म॒णो रात्रिं॒ वस॑ति पा॒पया॑
ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਦੁੱਧਾਰੂ ਗਾਂ ਨਹੀਂ; ਨਾ ਹੀ ਬੈਲ ਜੂਆ (ਧੁਰ) ਝੱਲਦਾ ਹੈ—ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਟ/ਵਿਜਾਨਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਪੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਾਤ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
It addresses a grave social and moral offense involving the wrongful taking/withholding of a Brahmin’s wife, and prescribes restitution plus purification so the resulting guilt and instability do not spread through the realm.
They establish a divine precedent and legal-sacral framework: Soma restores, Mitra–Varuṇa represent oversight and order, and Agni is the public witness who ‘leads by the hand.’ Viṣṇu/Urugāya then seals the restored stability and prosperity.
The decisive act is ‘punar-dāya’—giving back again—done openly and truthfully (satya), followed by purification so the sin (kilbiṣa) is said to sink away and Earth’s nourishing strength (ūrj) returns to the community.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.