Sukta 133
निगृह्य कर्णकौ द्वौ निरायच्छसि मध्यमे । न वै कुमारि तत्तथा यथा कुमारि मन्यसे
nigṛ́hya kárṇakau dváu nirā́yacchasi mádhyame | ná vaí kumāri tát tathā́ yáthā kumāri mányase
Holding down the two ‘little ears’, thou stretchest them forth in the middle. Not truly, O maiden, is that so, as, O maiden, thou imaginest.
ਦੋ ‘ਛੋਟੇ ਕੰਨ’ ਦਬਾ ਕੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਕੇ ਲੰਮਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਹੇ ਕੁਮਾਰੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਹ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਹੇ ਕੁਮਾਰੀ, ਤੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦੀ ਹੈਂ।
Rishi: Uncertain.
Devata: None explicit; pragmatic address.
Chandas: Uncertain (khila; near-anuṣṭubh).
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"bhayankara","emotional_arc":"From agitation (hearing too much) to composure (centered listening).","listener_experience":"A cooling, disciplining effect—like being guided to ‘pause and verify.’","intensity":3}