Adhyaya 64: Procedure for the Vow that Cultivates Valor (Durgā Navamī Observance)

Verse 1

अगस्त्य उवाच । अथापरं प्रवक्ष्यामि शौर्यव्रतमनुत्तमम् । येन भीरोरपि महच्छौर्यं भवति तत्क्षणात् ॥ ६४.१ ॥

ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ—ଏବେ ମୁଁ ଅନୁତ୍ତମ ଶୌର୍ୟବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ଭୀରୁ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ମହାସାହସ ପାଏ।

Verse 2

मासि चाश्वयुजे शुद्धां नवमीं समुपोषयेत् । सप्तम्यां कृतसंकल्पः स्थित्वाऽष्टम्यां निरोधनः ॥ ६४.२ ॥

ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସରେ ଶୁଦ୍ଧ ନବମୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ସପ୍ତମୀରେ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ଅଷ୍ଟମୀରେ ସ୍ଥିର ରହି ନିୟମ-ନିଗ୍ରହ ପାଳନ କରିବା।

Verse 3

नवम्यां पारयेत् पिष्टं प्रथमं भक्तितो नृप । ब्राह्मणान् भोजयेद् भक्त्या देवीं चैव तु पूजयेत् । दुर्गां देवीं महाभागां महामायां महाप्रभाम् ॥ ६४.३ ॥

ନବମୀ ଦିନ, ହେ ରାଜନ୍, ଭକ୍ତିସହ ପ୍ରଥମେ ପିଷ୍ଟ-ନୈବେଦ୍ୟରେ ବ୍ରତ ପାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗା—ମହାଭାଗା, ମହାମାୟା, ମହାପ୍ରଭା—ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

Verse 4

एवं संवत्सरं यावदुपोष्येति विधानतः । व्रतान्ते भोजयेद्धीमान् यथाशक्त्या कुमारिकाः ॥ ६४.४ ॥

ଏହିପରି ବିଧାନଅନୁସାରେ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପବାସ-ବ୍ରତ ପାଳନ କରି, ବ୍ରତାନ୍ତେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଯଥାଶକ୍ତି କୁମାରୀମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।

Verse 5

हेमवस्त्रादिभिस्तास्तु भूषयित्वा तु शक्तितः । पश्चात्क्षमापयेत् तास्तु देवी मे प्रीयतामिति ॥ ६४.५ ॥

ତାପରେ ଯଥାଶକ୍ତି ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର ଆଦିଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ଭୂଷିତ କରି, ପରେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ଯାଚନା କରିବା ଉଚିତ—“ଦେବୀ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରୀତ ହେଉନ୍ତୁ।”

Verse 6

एवं कृते भ्रष्टराज्यो लभेद्राज्यं न संशयः । अविद्यो लभते विद्यां भीतः शौर्यं च विदन्ति ॥ ६४.६ ॥

ଏହିପରି କଲେ ରାଜ୍ୟଚ୍ୟୁତ ରାଜା ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପାଏ—ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଅବିଦ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଦ୍ୟା ଲାଭ କରେ, ଏବଂ ଭୀତମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୌର୍ୟବାନ୍ ବୋଲି ପରିଚିତ ହୁଅନ୍ତି।