Adhyaya 196: Description of the City of Dharmarāja (Yama)

Verse 1

अथ धर्मराजपुरवर्णनम् ॥ वैशम्पायन उवाच ॥ तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ऋषीणां भावितात्मनाम् ॥ उवाच वाक्यं वाक्यज्ञः सर्वं निरवशेषतः ॥

ଏବେ ଧର୍ମରାଜ (ଯମ) ପୁରୀର ବର୍ଣ୍ଣନା। ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ—ଭାବିତାତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି, ବାକ୍ୟଜ୍ଞ ଜଣେ ସମସ୍ତକୁ ନିରବଶେଷରେ କହିଲେ।

Verse 2

नाचिकेत उवाच ॥ श्रूयतां द्विजशार्दूलाः कथ्यमानं मया द्विजाः ॥ योजनानां सहस्रं तु विस्ताराद्द्विगुणायतम् ॥

ନାଚିକେତ କହିଲେ— ହେ ଦ୍ୱିଜଶାର୍ଦୂଳମାନେ, ଶୁଣ; ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ମୁଁ ଏହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି। ଏହାର ପ୍ରସ୍ଥ ସହସ୍ର ଯୋଜନ, ଦୀର୍ଘତା ତାହାର ଦ୍ୱିଗୁଣ।

Verse 3

द्विगुणं परिवेषेण तद्वै प्रेतपतेः पुरम् ॥ भवनैरावृतं दिव्यैर्याम्बूनदमयैः शुभैः ॥

ଦ୍ୱିଗୁଣ ପରିବେଷ୍ଟନରେ ଘେରା ତାହା ପ୍ରେତପତିଙ୍କ ପୁର; ଶୁଭ, ଦିବ୍ୟ, ଜାମ୍ବୂନଦ-ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଭବନମାନେ ତାହାକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି।

Verse 4

हर्म्यप्रासादसंबाधमहाट्टालसमन्वितम् ॥ सौवर्णेनैव महता प्राकारॆणाभिवेष्टितम् ॥

ସେହି ନଗର ହର୍ମ୍ୟ ଓ ପ୍ରାସାଦରେ ଘନ, ମହା ଅଟ୍ଟାଳମାନେ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ, ଏବଂ ବିଶାଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ପ୍ରାକାରରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ।

Verse 5

कैलासशिखराकारैर्भवनैरुपशोभितम् ॥ तत्र वै विमला नद्यस्तोयपूर्णाः सुशोभनाः ॥

କୈଲାସ ଶିଖର ସଦୃଶ ଆକାରର ଭବନମାନେ ତାହାକୁ ଶୋଭାୟିତ କରିଛନ୍ତି; ସେଠାରେ ନିର୍ମଳ ନଦୀମାନେ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅତି ଶୋଭନ।

Verse 6

दीर्घिकाश्च तथा कान्ता नलिन्यश्च सरांसि च ॥ तडागाश्चैव कूपाश्च वृक्षषण्डाः सुशोभनाः

ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘିକା, କାନ୍ତ ନଲିନୀ ଓ ସରୋବର ଅଛି; ତଦୁପରି ତଡାଗ, କୂପ ଏବଂ ଅତି ଶୋଭନ ବୃକ୍ଷଷଣ୍ଡମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।

Verse 7

नरनारीसमाकीर्णा गजवाजिसमाकुलाः ॥ नानादेशसमुत्थानैर्नानाजातिभिरेव च

ସେ ନଗରୀ ନର-ନାରୀରେ ଠସାଠସି ଥିଲା, ଗଜ ଓ ଅଶ୍ୱରେ ସମାକୁଳ ଥିଲା, ଏବଂ ନାନା ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ନାନା ଜାତିର ଲୋକେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ।

Verse 8

सर्वजीवैस्तथाकीर्णं तस्य राज्ञः पुरोत्तमम् ॥ क्वचिद्युद्धं क्वचिद्द्वन्द्वं तेन बद्धो यमालये

ସେ ରାଜାଙ୍କର ସେଇ ଉତ୍ତମ ନଗରୀ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଜୀବରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। କେଉଁଠି ଯୁଦ୍ଧ, କେଉଁଠି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ; ସେହି କାରଣରୁ ସେ ଯମାଳୟରେ ବନ୍ଧିତ ହେଲା।

Verse 9

क्वचिद्गायन् हसांश्चैव क्वचिद्दुःखेन दुःखितः ॥ क्वचित्क्रीडन् यथाकर्म क्वचिद्भुञ्जन् क्वचित्स्वपन्

କେଉଁଠି ସେ ଗାଉଥିଲା ଓ ହସୁଥିଲା, କେଉଁଠି ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ହେଉଥିଲା। କେଉଁଠି କର୍ମାନୁସାରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରୁଥିଲା; କେଉଁଠି ଭୋଜନ, କେଉଁଠି ନିଦ୍ରା କରୁଥିଲା।

Verse 10

स्वकर्मभिः प्रदृश्यन्ते स्थूलाः सूक्ष्माश्च जन्तवः ॥ मया दृष्टा द्विजश्रेष्ठास्तस्य राज्ञः पुरोत्तमे

ନିଜ ନିଜ କର୍ମାନୁସାରେ ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜୀବମାନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ରାଜାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ନଗରୀରେ ଦେଖିଲି।

Verse 11

अङ्गानि चैव सीदन्ति मनो विह्वलतीव मे ॥ दिव्यभावाः स्पृशन्त्येते चिन्तयानस्य तत्फलम्

ମୋର ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ଶିଥିଳ ହେଉଛି, ଏବଂ ମୋର ମନ ଯେନ ଵିହ୍ୱଳ ହେଉଛି। ସେହି ଫଳକୁ ଚିନ୍ତନ କରୁଥିବାବେଳେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଭାବମାନେ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛନ୍ତି।

Verse 12

तथापि कथयिष्यामि यथादृष्टं तथाश्रुतम् ॥ पुष्पोदका नाम तत्र नदीनाṃ प्रवरा नदी

ତଥାପି ମୁଁ ଯାହା ଦେଖିଛି ଓ ଯାହା ଶୁଣିଛି, ସେହିପରି କହିବି। ସେଠାରେ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ‘ପୁଷ୍ପୋଦକା’ ନାମକ ନଦୀ ଅଛି॥

Verse 13

दृश्यते न च दृश्येत नानावृक्षसमाकुला ॥ सुवर्णकृतसोपाना दिव्यकाञ्चनवालुका

ସେ ଦେଖାଯାଏ, ତଥାପି ଦେଖାଯାଏନି ଭଳି—ଏତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ। ନାନା ବୃକ୍ଷରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ସୁବର୍ଣ୍ଣନିର୍ମିତ ସୋପାନ ଓ ଦିବ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ବାଲୁକା ଯୁକ୍ତ॥

Verse 14

प्रसन्नेन च तोयेन शीतलेन सुगन्धिना ॥ पुष्प्यत्फलवनाकीर्णा नाना पक्षिसमाकुला

ତାହାର ଜଳ ପ୍ରସନ୍ନ, ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଥିଲା। ତଟଭୂମି ପୁଷ୍ପ-ଫଳବନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ନାନା ପକ୍ଷୀରେ ଭରିଥିଲା॥

Verse 15

भ्राजते सरितां श्रेष्ठा सर्वपापप्रणाशिनी ॥ तस्यास्तीरे मया दृष्टाः पादपाश्च सहस्रशः

ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ—ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଓ ସର୍ବପାପପ୍ରଣାଶିନୀ। ତାହାର ତୀରେ ମୁଁ ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଗଛ ଦେଖିଲି॥

Verse 16

अमराः क्रीडमानाश्च जलक्रीडां पुनःपुनः ॥ विशालजघना यस्यां गन्धर्वाः सामगा इव

ସେଠାରେ ଅମରମାନେ ପୁନଃପୁନଃ ଜଳକ୍ରୀଡା କରନ୍ତି। ସେହି ନଦୀରେ ବିଶାଳ ଜଘନା ନାରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସାମଗାୟକମାନଙ୍କ ପରି ଗାନ କରନ୍ତି॥

Verse 17

भुजङ्गावनताङ्ग्यश्च किन्नर्यश्च सुगायनाः ॥ दिव्यभूषणसम्भोगैः क्रीडन्त्यत्र समागताः

ଏଠାରେ ସର୍ପ ପରି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ନମିଥିବା ଅଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ନାରୀମାନେ ଓ ସୁମଧୁର ଗାନ କରୁଥିବା କିନ୍ନରୀମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣର ଭୋଗ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି।

Verse 18

एवं नारीसहस्राणि तत्र दिव्यानि नित्यशः ॥ क्रीडन्ति सलिले तत्र प्रासादेषु शुभेषु च

ଏହିପରି ସେଠାରେ ନିତ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ଦିବ୍ୟ ନାରୀ ଜଳରେ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଭ ପ୍ରାସାଦମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ବିହାର କରନ୍ତି।

Verse 19

प्रमदाश्च जले तत्र कामरूपाः सुमेखलाः ॥ रमयन्त्यो नरास्तत्र यथाकामं यथासुखम्

ଏବଂ ସେଠାରେ ଜଳରେ ମନୋହରୀ ନାରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି—ଇଚ୍ଛାମତେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିବା, ସୁନ୍ଦର ମେଖଳାରେ ଭୂଷିତ—ଯେମାନେ ସେଠାରେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଯଥାକାମ ଯଥାସୁଖ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତି।

Verse 20

तां नदीं क्षोभयन्त्यस्ताः क्रीडन्ति सहिताः प्रियैः ॥ गायन्ति सलिले काश्चिन्मधुरं मधुविह्वलाः

ସେମାନେ ପ୍ରିୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି କ୍ରୀଡ଼ା କରି ସେହି ନଦୀକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି; ଏବଂ କେହି କେହି ମଧୁମତ୍ତ ହୋଇ ଜଳରେ ମଧୁର ଗୀତ ଗାନ କରନ୍ତି।

Verse 21

जलतूर्यनिनादेन भूषणानां स्वनेन च ॥ भाति सा निम्नगा दिव्या दिव्यरत्नैरलंकृता

ଜଳତୂର୍ୟର ନିନାଦ ଓ ଭୂଷଣମାନଙ୍କ ଝଙ୍କାରରେ, ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନରେ ଅଲଙ୍କୃତ ସେହି ଦିବ୍ୟ ନିମ୍ନଗା ନଦୀ ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଭାସେ।

Verse 22

वैवस्वती नाम महानदी सा शुभा नदीनां प्रवरा अतिरम्या ॥ प्रयाति मध्ये नगरस्य नित्यं मातेव पुत्रं परिपालयन्ती

ସେଇ ମହାନଦୀର ନାମ ବୈବସ୍ୱତୀ—ସେ ଶୁଭା, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରମଣୀୟା। ସେ ନଗରର ମଧ୍ୟଦେଇ ନିତ୍ୟ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ମାଆ ପରି ପୁତ୍ରକୁ ପାଳନ-ରକ୍ଷା କରେ।

Verse 23

तोयानुरूपा च मनोहरा च दिव्येन तोयेन सदैव पूर्णा ॥ यस्यास्तु हंसाः पुलिनेषु मत्ताः कुन्देन्दुवर्णाः प्रचरन्ति नित्यम्

ସେ ଜଳାନୁରୂପା ଓ ମନୋହରା, ଦିବ୍ୟ ଜଳରେ ସଦା ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଯାହାର ପୁଲିନରେ କୁନ୍ଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସମ ଶ୍ୱେତ, ଆନନ୍ଦମତ୍ତ ହଂସମାନେ ନିତ୍ୟ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।

Verse 24

रथाङ्गसाह्वैः प्रवरैश्च पद्मैः प्रतप्तजाम्बूनद कर्णिकाभिः ॥ या दृश्यते चैव मनोज्ञरूपा सुवर्णसोपानयुता सुकान्ता

ସେ ମନୋଜ୍ଞରୂପା ଭାବେ ଦୃଶ୍ୟମାନ—‘ରଥାଙ୍ଗ’ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ୍ମ ଓ ତପ୍ତ ଜାମ୍ବୂନଦ-ସୁବର୍ଣ୍ଣର କର୍ଣ୍ଣିକାଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ସେ ସୁକାନ୍ତା ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସୋପାନଯୁକ୍ତ।

Verse 25

यस्यास्तु तोयं विमलं सुगन्धि स्वादु प्रसन्नं त्वमृतोपमं च ॥ वृक्षास्तु यस्या वनखण्डजाताः सदा शुभैः पुष्पफलैरुपेताः

ଯାହାର ଜଳ ନିର୍ମଳ, ସୁଗନ୍ଧି, ମିଷ୍ଟ, ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ଅମୃତସମ; ଏବଂ ଯାହାର ବନଖଣ୍ଡରେ ଜନ୍ମିତ ବୃକ୍ଷମାନେ ସଦା ଶୁଭ ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ଯୁକ୍ତ।

Verse 26

नार्यः सुरूपा मदविह्वलाश्च क्रीडन्ति ता यत्र मनोज्ञरूपाः ॥ यस्यां जनः क्रीडनताडनाद्यैर्विवर्णतां याति न वै कदाचित् ॥

ଯେଉଁଠାରେ ମନୋଜ୍ଞରୂପା, ସୁରୂପା ନାରୀମାନେ ମଦବିହ୍ୱଳ ହୋଇ କ୍ରୀଡା କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ଲୋକେ କ୍ରୀଡା, ତାଡନ ଆଦି କୌତୁକକର୍ମରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ବି ବର୍ଣ୍ଣହୀନତା କିମ୍ବା କାନ୍ତିହାନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

Verse 27

या देवतानामपि पूजनीया तापनिधीनां च तथा मुनीनाम् ॥ या दृश्यते तोयभरेण कान्ताकृतिः कवीनामिव निर्मलार्था ॥

ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜ୍ୟ, ତପୋନିଧି ଓ ମୁନିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଵନ୍ଦ୍ୟ। ସେ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ, କାନ୍ତ ଆକୃତିରେ ଦୃଶ୍ୟ—କବିମାନଙ୍କ ବାଣୀ ପରି ନିର୍ମଳ ଅର୍ଥବତୀ।

Verse 28

वादित्रगीतस्वनतालयुक्ता गायन्ति नार्यः सहिताः सदा हि ॥ कन्याकुलानां मृदुभाषितानि मनोहराणां च वनेषु तेषु ॥

ବାଦ୍ୟ ଓ ଗୀତର ସ୍ୱର-ତାଳ ସହିତ ନାରୀମାନେ ସମେତ ସଦା ଗାନ କରନ୍ତି। ଏବଂ ସେହି ଉପବନମାନେ କନ୍ୟାଦଳର ମୃଦୁ, ମନୋହର କଥାଧ୍ୱନିରେ ଭରିଥାଏ।

Verse 29

कुर्वन्ति संहर्षमिव स्वनेन मनोज्ञरूपा दिवि देवतानाम् ॥ मृदङ्गनादश्च सुतन्त्रियुक्तगीतध्वनिश्चैव सुवंशयुक्तः ॥

ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନିରେ ଯେନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହର୍ଷ ଜନ୍ମେ; ସେମାନେ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ମନୋହର। ସେଠାରେ ମୃଦଙ୍ଗର ଗମ୍ଭୀର ନାଦ, ତନ୍ତ୍ରୀବାଦ୍ୟ ସହିତ ଗୀତଧ୍ୱନି, ଏବଂ ସୁବଂଶ (ବଂଶୀ)ର ସ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଅଛି।

Verse 30

प्रासादकुञ्जेषु विहार्यमाणा न तृप्तिमेवं बहु ताः प्रयान्ति ॥ गन्धः सुगन्धोऽगुरुचन्दनानां वातः शुभो वाति सुशीतमन्दः ॥

ପ୍ରାସାଦର କୁଞ୍ଜମାନେ ଵିହାର କରୁଥିବା ସେମାନେ ବହୁ ଭୋଗ ପରେ ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତି ପାଉନାହାନ୍ତି। ସେଠାରେ ଅଗୁରୁ ଓ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧ ରହେ, ଏବଂ ଶୁଭ, ଶୀତଳ, ମନ୍ଦ ପବନ ବହେ।

Verse 31

क्वचित् सुगन्धः प्रचचार भूयः प्रासादरोधं प्रविरूढमार्गः ॥ क्वचिज्जनाः क्रीडनकावसक्ताः क्वचिच्च नारीनरगीतशब्दाः ॥

କେଉଁଠି ସୁଗନ୍ଧ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ପ୍ରାସାଦର ପ୍ରାଚୀର ଧାରେ ଗଢ଼ିଉଠିଥିବା ପଥ ଧରି। କେଉଁଠି ଲୋକେ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଆସକ୍ତ; ଆଉ କେଉଁଠି ନାରୀ-ନରଙ୍କ ଗୀତଶବ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ।

Verse 32

तथाऽपरे क्रीडनकाः सकान्ताः सुवर्णवेदीकृतसानुशोभाः ॥ विमानभूताः प्रचरन्ति तोये प्रमत्तनारीनरसं्कुलाश्च ॥

ଏହିପରି ଅନ୍ୟ କେତେକ କ୍ରୀଡାରତ, ପ୍ରିୟାସହିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବେଦୀ ସଦୃଶ ନିର୍ମିତ ସାନୁଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଯେନ ବିମାନ ହୋଇଗଲେ ପରି ଜଳ ଉପରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ଏବଂ ସେମାନେ ଉଲ୍ଲସିତ ନାରୀ-ନରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

Verse 33

शक्यो विभागो न हि रम्यताया ह्यसौ दिनैर्वा बहुभिः प्रवक्तुम् ॥ नैषा कथा कर्मसमाधियुक्ता शक्त्या प्रवक्तुं दिवसैरनल्पैः ॥

ସେଇ ରମ୍ୟତାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିମାଣ ଅନେକ ଦିନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କହିହେବ ନାହିଁ। କର୍ମ-ସମାଧିଯୁକ୍ତ ଏହି କଥାକୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ସମୟ ଓ ପ୍ରୟାସ ଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।

Verse 34

क्वचिन्नृत्यन् क्वचित्तिष्ठन् क्वचिद्बन्धनसंस्थितः ॥ एवं शतसहस्राणि तस्य राज्ञः पुरोत्तमे ॥

କେଉଁଠି ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, କେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ, କେଉଁଠି ବନ୍ଧନ/ନିୟମରେ ଅବସ୍ଥିତ—ଏଭଳି ଭାବେ ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ପୁରୀରେ ଶତସହସ୍ର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।

Verse 35

तत्रापरे वृक्षषण्डा नित्यपुष्पफलान्विताः ॥ ते च कामप्रदा नित्यं तथा द्विजसमायुताः ॥

ସେଠାରେ ଆଉ କିଛି ବୃକ୍ଷଗୁଚ୍ଛ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ଯୁକ୍ତ। ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟ ସମବେତ ରହନ୍ତି।

Verse 36

जलं च दत्तं बहुभिर्नरैश्च तस्याः स्वरूपप्रतिमा च निष्ठा ॥ प्रासादपङ्क्तिर्ज्वलनप्रकाशा तस्यास्तु तीरे बहुभक्तिरम्याः ॥

ଏବଂ ଅନେକ ଲୋକ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପର ପ୍ରତିମାର ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମଧ୍ୟ ଅଛି। ତାଙ୍କ ତୀରରେ ଅଗ୍ନିପ୍ରକାଶ ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିମାନ ପ୍ରାସାଦମାଳା ଅଛି, ଯାହା ବହୁ ଭକ୍ତିରେ ରମ୍ୟ।