Adhyaya 6
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ରାଜମହଳୀୟ କଥାବସ୍ତୁ ସହ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମୋପଦେଶ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଛି। ଆକାଶରାଜଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରର ନାରୀମାନେ କହନ୍ତି—ପଦ୍ମାବତୀ ସହ ଫୁଲ ତୋଳୁଥିବାବେଳେ ଗଛତଳେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପୁରୁଷକୁ ଦେଖିଥିଲେ: ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ପରି ଶ୍ୟାମ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆଭୂଷଣ ଓ ଆୟୁଧରେ ଶୋଭିତ; ସେ କ୍ଷଣେ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ, ଏବଂ ପଦ୍ମାବତୀ ମୂର୍ଛିତ ହେଲେ। ରାଜା ଦୈବଜ୍ଞଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ସେ ଗ୍ରହଲକ୍ଷଣ ସାଧାରଣତଃ ଶୁଭ କହିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏକ ବିଚିତ୍ର ବିକ୍ଷୋଭ ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ—ସେଇ ବିଶେଷ ପୁରୁଷଦର୍ଶନର ପ୍ରଭାବରୁ କୁମାରୀ ବ୍ୟାକୁଳ; ଶେଷେ ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଳନ ହେବ; ହିତକର ଉପଦେଶ ନେଇ ଏକ ଦୂତିକା ମଧ୍ୟ ଆସିବ। ପ୍ରତିକାର ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ-ଲିଙ୍ଗର ଅଭିଷେକ କରିବାକୁ କହିଲେ। ପରେ ଶ୍ରୀବେଙ୍କଟାଦ୍ରିରୁ ବକୁଳମାଳିକା ଆସି ରାଜଭବନକୁ ଆଣାଯାଏ। ଧରଣୀ (ଦେବୀ/ରାଣୀ-ସ୍ୱରୂପ) ଏକ ପୁଲିନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ପଚାରି ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି—ପଦ୍ମାବତୀଙ୍କ ରୋଗ ପ୍ରେମଜନ୍ୟ; କାରଣ ସ୍ୱୟଂ ବୈକୁଣ୍ଠପତି ହରି, ଯିଏ ସ୍ୱାମିପୁଷ୍କରିଣୀ ସମୀପରେ ବେଙ୍କଟାଦ୍ରିରେ ବିହାର କରନ୍ତି; ସେ ଲଲିତାକୁ ମଧ୍ୟସ୍ଥ କରି ପଠାଇବେ ଏବଂ ସଂଯୋଗ ଘଟିବ। ଶେଷରେ ପଦ୍ମାବତୀ ଭକ୍ତଲକ୍ଷଣ କହନ୍ତି—ଶଙ୍ଖ-ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ, ଊର୍ଧ୍ୱପୁଣ୍ଡ୍ର, ଦ୍ୱାଦଶ ନାମଧାରଣ ଇତ୍ୟାଦି ବାହ୍ୟ ଚିହ୍ନ; ଏବଂ ବେଦପାଠ, ସତ୍ୟ, ଅଦ୍ରୋହ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ/ସଂଯମ, କରୁଣା ଇତ୍ୟାଦି ଆନ୍ତରିକ ନିୟମ। ହୋମ ଓ ତପ୍ତ ମୁଦ୍ରାଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚାୟୁଧ (ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଧନୁ-ବାଣ, ଗଦା, ଖଡ୍ଗ) ମୁଦ୍ରଣ ବିଧି ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଅନ୍ତେ ନାରୀମାନେ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ ପୂଜା ସମାପ୍ତ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଓ ଦାନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.