Adhyaya 40
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସୂତ ମୁନି ସମ୍ବାଦରୂପେ ଧର୍ମ‑କର୍ମର ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ଅଞ୍ଜନା ସ୍ୱାମୀ ସହ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରେ; ତାଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ ବ୍ୟାସ ମୁଖ୍ୟ ଉପଦେଷ୍ଟା ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ୟାସ ‘ଲୋକହିତ’ ଭାଷଣରେ ମତଙ୍ଗ ଋଷିଙ୍କ ପୂର୍ବୋକ୍ତିକୁ ଯୋଡ଼ି, ବେଙ୍କଟ ପର୍ବତରେ ଘୋର ତପସ୍ୟା ପରେ ଅଞ୍ଜନାଙ୍କ ପୁତ୍ରଜନ୍ମ ନିଶ୍ଚିତ ବୋଲି କହନ୍ତି। ତାପରେ ଆକାଶଗଙ୍ଗା/ବେଙ୍କଟ ତୀର୍ଥସମୂହରେ ସ୍ନାନର କାଳ‑ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଦିଆଯାଏ। ଅଞ୍ଜନାଙ୍କ ‘ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ‑ଦିବସ’ରେ ଗଙ୍ଗା ଆଦି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଇ, ବିଶେଷତଃ ସ୍ୱାମୀ ପୁଷ୍କରିଣୀର ପବିତ୍ରତା ପ୍ରଶଂସିତ। ପୌର୍ଣ୍ଣମୀ, ମେଷ‑ପୂଷନ ସଂଯୋଗ ଓ ନକ୍ଷତ୍ର‑ସଙ୍କେତ ସହିତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଞ୍ଜିକା‑ଯୋଗ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇ, ସେ ସମୟର ସ୍ନାନଫଳ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଗଙ୍ଗାତଟର ଅନେକ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ ସମାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ପରେ ବେଙ୍କଟାଦ୍ରିରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଦାନର ମହିମା—ଅନ୍ନଦାନ ଓ ବସ୍ତ୍ରଦାନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଶେଷ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଶାଳଗ୍ରାମ, ଗୋଦାନ, ଭୂମିଦାନ, କନ୍ୟାଦାନ, ଜଳଶାଳା, ତିଳ, ଧାନ୍ୟ, ସୁଗନ୍ଧ‑ପୁଷ୍ପ, ଛତ୍ର‑ଚାମର, ତାମ୍ବୁଳ ଇତ୍ୟାଦି ଦାନରେ କ୍ରମେ ସ୍ୱର୍ଗଭୋଗ, ରାଜ୍ୟୈଶ୍ୱର୍ୟ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱ ଓ ଶେଷରେ ଚକ୍ରପାଣି (ବିଷ୍ଣୁ) କୃପାରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି କୁହାଯାଏ। ନିତ୍ୟ ଶ୍ରବଣ‑ପାଠରେ ପାପଶୁଦ୍ଧି ଓ ବିଷ୍ଣୁଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି, ଏବଂ ସେ ପୁଣ୍ୟ ସନ୍ତତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପେ—ଏହି ଫଳଶ୍ରୁତି ସହ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.