Adhyaya 37
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଋଷି ହୈହୟ ବଂଶୀୟ ରାଜା ଶଙ୍ଖଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ବୈଷ୍ଣବ-ଚରିତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ରାଜା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତ—ନିତ୍ୟ ସ୍ମରଣ, ଜପ, ପୂଜା ଓ ବୈଷ୍ଣବ ପୁରାଣକଥା ଶ୍ରବଣରେ ନିରତ; ଦାନ, ବ୍ରତ ଓ ମହାଯଜ୍ଞ ଯଥୋଚିତ ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ବିଧିପୂର୍ବକ କରନ୍ତି। ଏତେ ପୁଣ୍ୟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦର୍ଶନ ନ ମିଳିବାରୁ ସେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଏହାକୁ ପୂର୍ବକର୍ମ ଆବରଣର ଶେଷ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି। ତେବେ କେଶବ ଅଦୃଶ୍ୟ ବାଣୀରେ କହନ୍ତି—ବେଙ୍କଟନାମ ଅଦ୍ରି (ବେଙ୍କଟାଚଳ) ତାଙ୍କର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଧାମ; ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କଲେ ଭଗବାନ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେବେ। ଶଙ୍ଖ ପୁତ୍ର ବଜ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟଭାର ଦେଇ ନାରାୟଣଗିରିକୁ ଯାଇ, ସ୍ୱାମୀ-ପୁଷ୍କରିଣୀ ତଟରେ ତପୋବାସ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ମଧ୍ୟ ଆସି ପର୍ବତ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ସ୍କନ୍ଦଧାରା ଆଦି ତୀର୍ଥ ସେବନ କରି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଆରମ୍ଭରେ ଦର୍ଶନ ମିଳେ ନାହିଁ। ପରେ ବୃହସ୍ପତି, ଉଶନସ ଓ ରାଜୋପରିଚର ନାମକ ବସୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେନ୍ତି—ବେଙ୍କଟରେ ଗୋବିନ୍ଦ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ ଶଙ୍ଖ—ଉଭୟଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେବେ, ଏବଂ ଏହାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାମୂହିକ ଦର୍ଶନ ମିଳିବ। ଶେଷରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟାଦି ପର୍ବତର ମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରକୃତି ଦେଖି ସ୍ୱାମୀ-ପୁଷ୍କରିଣୀ ତଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଶଙ୍ଖ ବିଧିପୂର୍ବକ ସତ୍କାର କରି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ କୀର୍ତ୍ତନମୟ ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.