Adhyaya 34
ଅର୍ଜୁନ ଅଧିକ ଶୁଣିବା ଆକାଂକ୍ଷାରେ ନଦୀତଟର ତୀର୍ଥଗୁଡ଼ିକ, ସେମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳ ଓ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ–ପୂଜାର ବିଶେଷ ଫଳ ବିଷୟରେ ଋଷିଙ୍କୁ ପଚାରେ। ଭରଦ୍ୱାଜ କ୍ରମେ କହନ୍ତି—ପ୍ରଥମେ ଅଗସ୍ତ୍ୟତୀର୍ଥ, ଯାହା ଘୋର ପାପକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ କରେ; ପରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱର ଲିଙ୍ଗ, ଯେଉଁଠାରେ ନଦୀସ୍ନାନ ପରେ ପୂଜା କଲେ ଯଜ୍ଞସମ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ସମୟକୁ ଶୁଭ ସ୍ନାନକାଳ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ କରି ସେହି ଋତୁରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ ଦର୍ଶନର ବିଶେଷ ଫଳ କୁହାଯାଏ। ତାପରେ ଦେବ–ଋଷି–ପିତୃ ତୀର୍ଥର ତ୍ରୟୀ ଆସେ; ସେଠାରେ ସ୍ନାନ ଓ ବିଧିପୂର୍ବକ ତର୍ପଣ କଲେ ‘ଋଣତ୍ରୟ’ ମୋଚନ ହୁଏ ବୋଲି କଥା ଅଛି। ପରେ ନଦୀସଙ୍ଗମ—ସୁବର୍ଣ୍ଣମୁଖରୀ–ବେଣା ସଙ୍ଗମ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୁଖରୀ–ବ୍ୟାଘ୍ରପଦା ସଙ୍ଗମ—ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ପୁଣ୍ୟବର୍ଦ୍ଧକ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ। ଶେଷରେ ଶଙ୍ଖତୀର୍ଥ ଓ ଶଙ୍ଖ ଋଷି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶଙ୍ଖେଶଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇ, ଦର୍ଶନ–ସ୍ନାନ–ତୀର୍ଥଜଳପାନର ସଂଯୁକ୍ତ ପ୍ରଭାବକୁ ବୃଷଭାଚଳ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିବା ଭକ୍ତିମୟ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଭାବେ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.