Adhyaya 33
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ୱେଙ୍କଟାଚଲମାହାତ୍ମ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୁଖରୀ ନଦୀର ଉଦ୍ଭବ, ନାମକରଣ ଓ ତାହାର ଆଚାର-ତତ୍ତ୍ୱମୟ ପବିତ୍ର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଭରଦ୍ୱାଜ କହନ୍ତି—ଶକ୍ରପ୍ରମୁଖ ଦେବଗଣ ଏବଂ ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବମଣ୍ଡଳୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ସହ ଚାଲୁଥିବା ଏହି ନଦୀକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ବାୟୁଦେବ ତାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଖ୍ୟାତି କହି—ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏହାକୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆଣିଥିବାରୁ ‘ସୁବର୍ଣ୍ଣମୁଖରୀ’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସେବନୀୟ ହେବ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ପରେ ବିସ୍ତୃତ ମାହାତ୍ମ୍ୟ—ନଦୀର ସ୍ମରଣ ଓ ସ୍ନାନ ପାପନାଶକ; ଅସ୍ଥି-ବିସର୍ଜନ ପରଲୋକଗତିରେ ସହାୟ; ଏବଂ ତଟରେ କରାଯାଇଥିବା ଦାନ, ଜପ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଆଦି କର୍ମ ଅନେକଗୁଣ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ଆରୋଗ୍ୟ, ବିଘ୍ନନିବାରଣ, ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟସିଦ୍ଧି ଓ ଗ୍ରହଣ, ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଭଳି କାଳରେ ବିଶେଷ ପୁଣ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଶେଷରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟୋଦୟ ଦିନରେ ବାର୍ଷିକ ବ୍ରତ—ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ପ୍ରତିମା ତିଆରି କରି ପୂଜା, ଦାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଭୋଜନ ଓ ସମର୍ପଣ କଲେ ସଞ୍ଚିତ ଦୋଷ ନାଶ ହୋଇ ସ୍ଥାୟୀ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଲାଭ ମିଳେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.