Adhyaya 31
ଅଧ୍ୟାୟଟି ପୁରାଣୀୟ କଥନ-ଢଞ୍ଚାରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସନ୍ଧ୍ୟାନିତ୍ୟକର୍ମ ସମାପ୍ତ କରି ଅର୍ଜୁନ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରେ ଋଷି ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଏକ ମହାନଦୀର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ–ଦାନ କଲେ ମିଳୁଥିବା ପୁଣ୍ୟଫଳ ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଚାହାନ୍ତି। ଭାରଦ୍ୱାଜ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବଂଶ, ଶୀଳ ଓ ଗୁଣକୁ ପ୍ରଶଂସା କରି କହନ୍ତି—ସାବଧାନ ଶ୍ରବଣ କଲେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଆଖ୍ୟାନ ପାପକର୍ମଜନିତ କ୍ଲେଶକୁ ଶମନ କରେ ଏବଂ ଚିତ୍ତକୁ ପବିତ୍ର କରେ। ତାପରେ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିବାହୋତ୍ସବ ସହ ଯୋଡ଼ାଯାଏ। ଦେବଗଣାଦିଙ୍କ ସମାଗମରେ ପୃଥିବୀ ଭାରାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଅସ୍ଥିର ହୁଏ। ଏହା ଦେଖି ମହାଦେବ ଲୋକରକ୍ଷାରେ ନିବେଦିତ, ଦିବ୍ୟଶକ୍ତିରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତି। ଅଗସ୍ତ୍ୟ ବିନ୍ଧ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଦକ୍ଷିଣକୁ ଯାଉଥିବା ସହିତ ପୃଥିବୀ ପୁନଃ ସମତୁଳିତ ହୁଏ; ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ପରେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ନିର୍ମିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ ଏକ ମହାପର୍ବତ ଦେଖି, ସେଠାକୁ ଆରୋହଣ କରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ସରୋବରର ଉତ୍ତର ତଟରେ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି। ବିଧିମତେ ପିତୃ, ଦେବ, ଋଷି ଓ ବାସ୍ତୁଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରି ଜଗତ୍-ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ତପସ୍ୟାର ଆଦର୍ଶ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଭାବେ ସଂବାଦ, ତୀର୍ଥ-ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୋକହିତକର ତପସ୍ୟାର ନୀତିମୂଳକ ଆଦର୍ଶ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.