
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶ୍ରୀବରାହ ଧରଣୀଙ୍କୁ ପୁରାବୃତ୍ତାନ୍ତ କହନ୍ତି। ବେଙ୍କଟାଚଳରେ ସ୍ୱାମିପୁଷ୍କରିଣୀ ସମୀପରେ ଶ୍ରୀନିବାସ/ହରି ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସନ୍ତି; କଳ୍ପାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଦେବାଜ୍ଞାରେ ସର୍ବପୂଜ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଧରଣୀ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି—ଭଗବାନ ଯଦି ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହନ୍ତି, ତେବେ ଲୋକପୂଜା କିପରି ଚାଲିବ? ତେବେ ଶ୍ରୀବରାହ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶବର୍ଷୀୟ ଆରାଧନା ଓ ସମସ୍ତ ଦେହଧାରୀଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା କହନ୍ତି; ଭଗବାନ ବିମାନର ବିଶେଷତା ରକ୍ଷା କରି ସର୍ବଜନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି। ପରେ ବଂଶକଥା ଓ ଉତ୍ପତ୍ତିକଥା ଆସେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳଚକ୍ରରେ ରାଜା ମିତ୍ରବର୍ମାଙ୍କ ଉଦୟ ଏବଂ ସେଠାରୁ ଆକାଶରାଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଂଶପରମ୍ପରା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ। ଯଜ୍ଞାର୍ଥ ହଳଚାଷ ସମୟରେ ପୃଥିବୀରୁ ପଦ୍ମାବତୀ ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ କନ୍ୟା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରି ରାଣୀ ଧରଣୀଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରାଯାଏ। ତାପରେ ଧରଣୀ ଶୁଭଲକ୍ଷଣ ସହ ବସୁଦାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରଶିକ୍ଷା ଓ ଶାସ୍ତ୍ରାଭ୍ୟାସର ସାର କହି ରାଜଧର୍ମ, ବୈଧତା ଓ ଅଞ୍ଚଳର ପବିତ୍ର ଇତିହାସ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ।
No shlokas available for this adhyaya yet.