
ଅଧ୍ୟାୟ ୧୮ରେ ସୂତ ମୁନି ଶ୍ରୀନିବାସ/ବେଙ୍କଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋକ୍ଷଦାୟି ମହିମାକୁ ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ସ୍ଥାନାଧାରିତ ମୋକ୍ଷତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରତିପାଦିତ—ବେଙ୍କଟେଶ୍ୱରଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଦର୍ଶନରେ ମୁକ୍ତି ଓ ବିଷ୍ଣୁ-ସାୟୁଜ୍ୟ ଲଭ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଯୁଗ-ତୁଳନା ମାଧ୍ୟମରେ କଳିଯୁଗରେ ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୀଘ୍ର ମିଳେ ବୋଲି ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଛି। ବେଙ୍କଟାଚଳକୁ ସର୍ବତୀର୍ଥମୟ କ୍ଷେତ୍ର ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଛି—ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ପ୍ରଭାବ ଏଠି ସଂଗୃହୀତ, ଏବଂ ଦେବ, ମୁନି, ପିତୃମାନେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଏଠି ବିରାଜିତ। ବାହ୍ୟ କ୍ରିୟାକାଣ୍ଡଠାରୁ ସ୍ମରଣ ଓ ସ୍ତୁତିକୁ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦେଇ ଅଷ୍ଟବିଧ ଭକ୍ତିର ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ—ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ, ପୂଜାରେ ତୃପ୍ତି, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସେବା, ଭଗବାନଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣିବାର ଉତ୍ସୁକତା, ନିରନ୍ତର ସ୍ମରଣ ଇତ୍ୟାଦି। ପବିତ୍ର କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଅବହେଳା କିମ୍ବା ଦ୍ୱେଷ କରିବାରୁ ସତର୍କ କରାଯାଇଛି। ଫଳଶ୍ରୁତିରେ ପାପନାଶ, ଯମପୀଡାରୁ ରକ୍ଷା, ବିଷ୍ଣୁଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି, ଏବଂ ଭକ୍ତିସହ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶ୍ରବଣ-ପାଠର ମହାଫଳ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇଛି।
No shlokas available for this adhyaya yet.