Adhyaya 15
ଅଧ୍ୟାୟ ୧୫ରେ ଶ୍ରୀସୂତ ବେଙ୍କଟ ପର୍ବତର ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟଦାୟକ କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରି ଏହାକୁ ପାପନାଶକ ବୋଲି କହନ୍ତି। ନୀତିଗତ ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଉପରେ ଜୋର ଦିଆଯାଇଛି—କୃତଘ୍ନ ଓ ପିତାମାତା‑ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅବମାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି। ତାପରେ କାରଣକଥା: କୃଷ୍ଣ ନାମକ ଋଷି (ରାମକୃଷ୍ଣ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସହ) ବେଙ୍କଟାଚଳରେ ବର୍ଷରୁ ବର୍ଷ ଅଚଳ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦେହକୁ ବଲ୍ମୀକ/ପିପିଳିକା ଢେର ଢାକିଦିଏ; ଭୟଙ୍କର ବର୍ଷା‑ଗର୍ଜନ ହୁଏ। ବିଜୁଳି ପଡ଼ି ବଲ୍ମୀକର ଶିଖର ଭାଙ୍ଗିଲେ, ଗରୁଡାରୂଢ, ଶଙ୍ଖ‑ଚକ୍ର‑ଗଦାଧାରୀ, ବନମାଳାଭୂଷିତ ବିଷ୍ଣୁ/ଶ୍ରୀନିବାସ ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି। ଭଗବାନ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବିଶେଷ ସ୍ନାନକାଳ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି—ସୂର୍ଯ୍ୟ ମକରରେ ଥିବାବେଳେ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରଯୁକ୍ତ ପୌର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଦିନ କୃଷ୍ଣତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ପାପମୋଚନ ଓ ଅଭୀଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ମିଳେ। ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦିକ୍ପାଳମାନେ ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସେଠାରେ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ତୀର୍ଥ ଋଷିଙ୍କ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଶେଷରେ ଶ୍ରବଣ‑ପାଠର ଫଳରୂପେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକପ୍ରାପ୍ତିର ଫଳଶ୍ରୁତି ସହ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.