
୧୪ଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ବିଦ୍ୱାନ ଯଜ୍ଞଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁମତିଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ସୁମତି ନିଜ ପିତା ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଜଣେ କିରାତୀ ସଂସର୍ଗରେ ଚୋରି, ମଦ୍ୟପାନ ଓ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପରି ମହାପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ପାପ ଯୋଗୁଁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ପିଛା କରେ। ଦୁର୍ବାସା ଋଷିଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ ଯଜ୍ଞଦେବ ସୁମତିଙ୍କୁ ଭେଙ୍କଟାଦ୍ରିର ସ୍ୱାମୀ ପୁଷ୍କରିଣୀକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ମାତ୍ରେ ସୁମତି ପାପମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ତୀର୍ଥକୁ ପାପ-ବୃକ୍ଷ-କୁଠାରକ (ପାପ ରୂପକ ବୃକ୍ଷକୁ କାଟିବା ପାଇଁ କୁରାଢ଼ୀ) ବୋଲି ଆକାଶବାଣୀ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
No shlokas available for this adhyaya yet.