Adhyaya 159

Verse 1

सूत उवाच । पुष्पोऽपि तां समादाय माहिकाख्यां वरांगनाम् । स तदा प्रययौ हृष्टो मणिभद्रस्य मंदिरम्

ସୂତ କହିଲେ—ପୁଷ୍ପ ମଧ୍ୟ ‘ମାହିକା’ ନାମକ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନାରୀକୁ ସହ ନେଇ, ସେତେବେଳେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ମଣିଭଦ୍ରଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରୟାଣ କଲା।

Verse 2

शंखतूर्यनिनादेन सर्वैस्तैः स्वजनैर्वृतः । न कस्य तत्र संभूतो विकल्पस्तत्समुद्भवः

ଶଙ୍ଖ ଓ ତୂର୍ୟର ନିନାଦ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଥିଲା; ସେଠାରେ ସେଇ ପରିସ୍ଥିତିରୁ ଜନ୍ମ ନେବା କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ବିକଳ୍ପ କାହାର ମନେ ହେଲା ନାହିଁ।

Verse 3

भास्करस्य प्रसादेन तथैवान्यस्य कर्हिचित् । सोऽपि मंदिरमासाद्य यथात्मपितृसंभवम्

ଭାସ୍କର (ସୂର୍ଯ୍ୟ)ଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ—ଏବଂ କେବେ କେବେ ଅନ୍ୟ କାହାର ପ୍ରସାଦରେ ମଧ୍ୟ—ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ବଂଶ ଓ ପିତୃ-ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସେଇ ମନ୍ଦିରକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।

Verse 4

उपविश्य ततो मध्ये बन्धून्सर्वान्समाह्वयत् । अद्य तावद्दिने मह्यं तुलाग्रं कमला श्रिता

ସେ ତାପରେ ମଧ୍ୟରେ ବସି ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ହର୍ଷରେ କହିଲେ—“ଆଜି ମୋ ପାଇଁ ତୁଳାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ କମଳା (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ବିରାଜିଛନ୍ତି।”

Verse 5

चलितापि पुनश्चास्याः सुपत्न्या वाक्यतः स्थिता । कियंतं चैव कालं मे कार्पण्यं महदास्थितम्

ସେ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ପୁନର୍ବାର ଚାଲିଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେହି ସତୀ ସହପତ୍ନୀର ବଚନରେ ରୁକି ରହିଲେ। ତେବେ ସେ ଭାବିଲା—“କେତେ କାଳ ଧରି ମୋତେ ଏହି ମହା କାର୍ପଣ୍ୟ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଆବର୍ତ୍ତି ରହିଛି!”

Verse 6

ज्ञातमद्य चला लक्ष्मीस्तेन त्यक्तं सुदूरतः । तस्माद्बंधुजनैः सार्धं देवैर्विप्रैश्च कृत्स्नशः । संविभक्तां करिष्यामि सत्येनात्मानमालभे

ଆଜି ମୁଁ ଜାଣିଲି—ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚଞ୍ଚଳା; ତେଣୁ ମୁଁ ତାକୁ ଅତି ଦୂରେ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲି। ଏହିପରି ବନ୍ଧୁଜନଙ୍କ ସହ, ଦେବମାନଙ୍କ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଭାଗଭାଗ କରି ବଣ୍ଟନ କରିବି। ସତ୍ୟରେ ଏହି ସଙ୍କଳ୍ପକୁ ମୁଁ ନିଜେ ବାନ୍ଧୁଛି।

Verse 7

एवमुक्त्वा ततः सर्वान्समाहूय पृथक्पृथक् । स नामभिर्ददौ वस्त्रं भूषणानि यथार्हतः

ଏଭଳି କହି ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକେକରି ଡାକି, ନାମ ଉଚ୍ଚାରି, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦାନ କଲେ।

Verse 8

ततो वेदविदो विप्रान्समाहूय स नामभिः । एकैकस्य ददौ वित्तं सवस्त्रं श्रद्धयान्वितः

ତାପରେ ସେ ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନାମ ଧରି ଡାକିଲେ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ଏକେକଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ରସହ ଧନ ଦାନ କଲେ।

Verse 9

ततस्तु नर्तकेभ्यश्च दीनांधेभ्यो विशेषतः । ददौ भोज्यं समि ष्टान्नं सवस्त्रं च द्विजोत्तमाः

ତାପରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ବିଶେଷକରି ନର୍ତ୍ତକ, ଦୀନ ଓ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପକ୍କା ଭୋଜନ ଏବଂ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କଲେ।

Verse 10

ततस्तु स्वयमेवान्नं बुभुजे भार्यया सह । विसृज्य तान्समायातान्स्वजनान्ब्राह्मणैः सह

ତାପରେ ସେ ନିଜେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହ ଭୋଜନ କଲେ; ଆସିଥିବା ସ୍ୱଜନମାନଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ବିଦାୟ କଲେ।

Verse 11

एवं तेन तदा प्राप्तं वित्तं च परसंभवम् । बुभुजे स्वेच्छया नित्यं तदा भार्यासमन्वितः

ଏଭଳି ତାହାବେଳେ ଅନ୍ୟ ଉତ୍ସରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ଧନ ସେ ପାଇଲା; ଏବଂ ସେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହ ନିତ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛାମତେ ଜୀବନ ଯାପନ କରି ଭୋଗ କଲା।

Verse 159

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पविभवप्राप्तिवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ଏହିପରି ଶ୍ରୀସ୍କନ୍ଦ ମହାପୁରାଣର ଏକାଶୀତି-ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ଷଷ୍ଠ ନାଗରଖଣ୍ଡର ହାଟକେଶ୍ୱରକ୍ଷେତ୍ରମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ‘ପୁଷ୍ପବିଭବପ୍ରାପ୍ତିବର୍ଣ୍ଣନ’ ନାମକ ଏକଶେ ଉଣଷଠିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।