तदानीमेव सहसा दुर्निमित्तानि चाभवन् । रूक्षो ववौ तदा वायुः शर्कराभिः समावृतः
tadānīmeva sahasā durnimittāni cābhavan | rūkṣo vavau tadā vāyuḥ śarkarābhiḥ samāvṛtaḥ
ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ହଠାତ୍ ଦୁର୍ନିମିତ୍ତ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ତେବେ କଙ୍କର ଓ ଧୂଳିକଣାରେ ଆବୃତ ରୁକ୍ଷ ପବନ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ବହିଲା।
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (contextual attribution within Māheśvarakhaṇḍa)
Tirtha: Kedāra/Kedārakṣetra
Type: kshetra
Scene: A sudden Himalayan squall erupts: a rough, abrasive wind whips through the sacrificial ground, carrying gravel and grit; banners snap, fires sputter, and devas look upward in alarm.
The cosmos mirrors moral disorder; ominous signs warn that adharmic actions lead to upheaval.
No specific tīrtha is praised in this verse; it functions as a narrative omen within Kedārakhaṇḍa.
None.