सहस्रं धारयेद्यस्तु रुद्राक्षाणां धृतव्रतः । तं नमंति सुराः सर्वे यथा रुद्रस्तथैव सः
sahasraṃ dhārayedyastu rudrākṣāṇāṃ dhṛtavrataḥ | taṃ namaṃti surāḥ sarve yathā rudrastathaiva saḥ
ଯେ ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ଧାରଣ କରି ଏକ ସହସ୍ର ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ପିନ୍ଧେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାକୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଯେପରି ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ସେପରି ନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ସେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରତୁଲ୍ୟ ହୁଏ।
Sūta (continued narration)
Tirtha: Rudrākṣa-dhāraṇa (sahasra)
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame)
Scene: A steadfast ascetic wearing abundant rudrākṣa strands (symbolic thousand), standing serene; devas in the sky with folded hands bowing; behind him a radiant Rudra form mirroring his posture, suggesting Rudra-sāmya.
Intensive, vow-bound Shaiva practice is portrayed as transformative, conferring dignity and Rudra-like sanctity.
No tīrtha is mentioned; the verse focuses on the merit of Rudrākṣa dhāraṇa.
Wearing a thousand Rudrākṣas as part of a firm vrata.