राज्ञ्युवाच । नाहं तवोपदेशं वै कुर्यां मम गुरुर्भवान् । उपातिष्ठ गुरुं राजन्गर्गं मंत्र विदांवरम्
rājñyuvāca | nāhaṃ tavopadeśaṃ vai kuryāṃ mama gururbhavān | upātiṣṭha guruṃ rājangargaṃ maṃtra vidāṃvaram
ରାଣୀ କହିଲେ—ମୁଁ ତୁମକୁ ଉପଦେଶ ଦେବି ନାହିଁ; ତୁମେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ, ମୋ ପାଇଁ ଗୁରୁସମ। ହେ ରାଜନ୍, ମନ୍ତ୍ରବିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ ଗର୍ଗଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କର।
Queen
Listener: The King
Scene: The queen respectfully refuses to teach and gestures toward the sage Garga; the scene shifts to a hermitage where Garga sits with manuscripts and rudrākṣa, embodying mantra-knowledge.
Mantra should be received through proper adhikāra and guru-lineage; dharmic propriety governs who teaches whom.
No tīrtha is mentioned; the focus is on guru-seeking and correct transmission of mantra.
Seeking a qualified guru (Garga) for mantra-upadeśa is explicitly prescribed.