Adhyaya 96

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ତାପରେ ପରମ ତୀର୍ଥ କୋଟୀଶ୍ୱରକୁ ଯାଅ; ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ! ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଏକ କୋଟି ସମାଗତ ହୋଇଥିଲେ।

Verse 2

कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः

କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ (ବ୍ୟାସ)ଙ୍କ କ୍ଷେମାର୍ଥେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ବେଦମଙ୍ଗଳପାଠକ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କଲେ।

Verse 3

स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्

ସେଠାରେ ଶଙ୍କର ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ—ସେଇ ବନ୍ଧନନାଶର କାରଣ, ସଂସାରଛେଦକ, ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତି ନାଶକ।

Verse 4

कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम

ହେ ନୃପନନ୍ଦନ! ପୃଥିବୀରେ ଏହା ‘କୋଟୀଶ୍ୱର’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ହେ ନୃପୋତ୍ତମ! ଯେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାଦିନେ ଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ-ଅଭିଷେକ କରେ—

Verse 5

पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर

ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ପିତୃମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରି, ନିୟମାନୁସାରେ ପିଣ୍ଡଦାନ ଦେଇ—ବିଶେଷକରି ଶ୍ରାବଣ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ—

Verse 6

पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः

ପିତୃମାନଙ୍କୁ ଅକ୍ଷୟ ତୃପ୍ତି ମିଳେ, ଯାହା ମହାପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେ। ଏହା ପିତୃମାନଙ୍କର ପରମ ଗୁହ୍ୟ, ରେବା-ତଟାଶ୍ରିତ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷଦାୟକ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି।

Verse 96

। अध्याय

ଇତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।