Adhyaya 93

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कल्होडीतीर्थमुत्तमम् । विख्यातं भारते लोके गङ्गायाः पापनाशनम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ତାପରେ ଉତ୍ତମ କଲ୍ହୋଡୀ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏହା ଭାରତଲୋକରେ ବିଖ୍ୟାତ ଓ ଗଙ୍ଗା ସମ ପାପନାଶକ।

Verse 2

दुर्लभं मनुजैः पार्थ रेवातटसमाश्रितम् । प्राणिनां पापनाशाय ऊषरं पुष्करं तथा

ହେ ପାର୍ଥ! ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଦୁର୍ଲଭ, କାରଣ ଏହା ରେବା-ତଟକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଅଛି; ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାପନାଶ ପାଇଁ ଏଠାରେ ‘ଊଷର’ ଓ ‘ପୁଷ୍କର’ ନାମକ ପବିତ୍ର ଜଳ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

Verse 3

तत्तु तीर्थमिदं पुण्यमित्येवं शूलिनो वचः । जाह्नवी पशुरूपेण तत्र स्नानार्थमागता

“ଏହି ତୀର୍ଥ ନିଶ୍ଚୟ ପୁଣ୍ୟମୟ”—ଏପରି ଶୂଳଧାରୀ (ଶିବ) କହିଲେ। ତାପରେ ଜାହ୍ନବୀ (ଗଙ୍ଗା) ପଶୁରୂପ ଧାରଣ କରି ସ୍ନାନାର୍ଥେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।

Verse 4

अतस्तद्विश्रुतं लोके कल्होडीतीर्थमुत्तमम् । त्रिरात्रं कारयेत्तत्र पूर्णिमायां युधिष्ठिर

ଏହିପରି ସେ ଉତ୍ତମ କଲ୍ହୋଡୀ-ତୀର୍ଥ ଲୋକେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ସେଠାରେ ତିନି ରାତିର ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 5

रजस्तमस्तथा क्रोधं दम्भं मात्सर्यमेव च । एतांस्त्यजति यः पार्थ तेनाप्तं मोक्षजं फलम्

ହେ ପାର୍ଥ, ଯେ ରଜ-ତମ, କ୍ରୋଧ, ଦମ୍ଭ ଓ ମାତ୍ସର୍ଯ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ସେହି ତ୍ୟାଗଦ୍ୱାରା ମୋକ୍ଷଦାୟକ ଫଳ ପାଏ।

Verse 6

पयसा स्नापयेद्देवं त्रिसन्ध्यं च त्र्यहं तथा । पयो गोसम्भवं सद्यः सवत्सा जीवपुत्रिणी

ଦିନର ତିନି ସନ୍ଧିକାଳରେ ଦେବଙ୍କୁ ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଏହିପରି ତିନି ଦିନ କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଧ ହେଉ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଦୋହା ଗାଈର—ବଛଡ଼ାସହିତ ଓ ଜୀବସନ୍ତାନବତୀ ଗାଈର।

Verse 7

कृत्वा तत्ताम्रजे पात्रे क्षौद्रेण चैव योजिते । ॐ नमः श्रीशिवायेति स्नानं देवस्य कारयेत्

ତାହାକୁ ତାମ୍ର ପାତ୍ରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ମଧୁ ସହ ମିଶାଇ, “ଓଂ ନମଃ ଶ୍ରୀଶିବାୟ” ଜପ କରି କରି ଦେବଙ୍କ ସ୍ନାନ (ଅଭିଷେକ) କରାଇବା ଉଚିତ।

Verse 8

स याति त्रिदशस्थानं नाकस्त्रीभिः समावृतः । यस्तत्र विधिवत्स्नात्वा दानं प्रेतेषु यच्छति

ସେ ତ୍ରିଦଶମାନଙ୍କ ଧାମକୁ ଯାଏ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ ହୁଏ—ଯେ ତଥା ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରେତ/ପିତୃନିମିତ୍ତ ଦାନ ଦିଏ।

Verse 9

शुक्लां गां दापयेत्तत्र प्रीयतां मे पितामहाः । ब्राह्मणे शौचसम्पन्ने स्वदारनिरते सदा

ସେଠାରେ ଶୁକ୍ଳ ଗାଈ ଦାନ କରାଇବା ଉଚିତ—‘ମୋ ପିତାମହମାନେ ପ୍ରୀତ ହେଉନ୍ତୁ’ ଭାବି; ଶୌଚାଚାରସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ସଦା ସ୍ୱଦାରନିଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ।

Verse 10

सवत्सां वस्त्रसंयुक्तां हिरण्योपरि संस्थिताम् । सत्त्वयुक्तो ददद्राजञ्छाम्भवं लोकमाप्नुयात्

ହେ ରାଜନ୍, ଯେ ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତରେ ବଛଡ଼ାସହିତ, ବସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କୃତ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

Verse 93

। अध्याय

ଇତି ଅଧ୍ୟାୟ।