Adhyaya 79

Verse 1

। श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थद्वयमनुत्तमम् । दधिस्कन्दं मधुस्कन्दं सर्वपापक्षयंकरम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ତାପରେ ତୁମେ ଦଧିସ୍କନ୍ଦ ଓ ମଧୁସ୍କନ୍ଦ ନାମକ ଦୁଇ ଅନୁତ୍ତମ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଅ; ସେ ଦୁହେଁ ସମସ୍ତ ପାପର କ୍ଷୟ କରନ୍ତି।

Verse 2

दधिस्कन्दे नरः स्नात्वा यस्तु दद्याद्द्विजे दधि । उपतिष्ठेत्ततस्तस्य सप्तजन्मनि भारत

ଦଧିସ୍କନ୍ଦ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ଯେ ପୁରୁଷ ଦ୍ୱିଜ (ବ୍ରାହ୍ମଣ)ଙ୍କୁ ଦହି ଦାନ କରେ, ହେ ଭାରତ, ତାହାର ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଶୁଭ ଆଶ୍ରୟ ରହେ।

Verse 3

न व्याधिर्न जरा तस्य न शोको नैव मत्सरः । दशचन्द्रशतं यावज्जायते विमले कुले

ତାହାର ନ ରୋଗ, ନ ଜରା, ନ ଶୋକ, ନ ମତ୍ସର ଥାଏ; ଏବଂ ଦଶଚନ୍ଦ୍ରଶତ (ହଜାର ମାସ) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଏ।

Verse 4

मधुस्कन्देऽपि मधुना मिश्रितान्यस्तिलान्ददेत् । नासौ वैवस्वतं देवं पश्येद्वै जन्मसप्ततिम्

ମଧୁସ୍କନ୍ଦରେ ଯେ ଲୋକ ମଧୁ ସହ ମିଶାଇଥିବା ତିଳ ଦାନ କରେ, ସେ ସତର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈବସ୍ୱତ ଦେବ (ଯମ)ଙ୍କୁ ଦେଖେ ନାହିଁ।

Verse 5

मधुना सह सम्मिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्य पौत्रप्रपौत्रेभ्यो दारिद्र्यं नैव जायते

ଯେ ଲୋକ ମଧୁ ସହ ମିଶ୍ରିତ ପିଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରେ, ତାହାର ପୌତ୍ର ଓ ପ୍ରପୌତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କେବେ ଜନ୍ମେ ନାହିଁ।

Verse 6

दधिभिः सह संमिश्रं पिण्डं यस्तु प्रदापयेत् । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा विधिवद्दक्षिणामुखः

ଯେ ଲୋକ ଦହି ସହ ମିଶ୍ରିତ ପିଣ୍ଡ ଅର୍ପଣ କରେ—ସେହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି, ବିଧିଅନୁସାରେ କର୍ମ କରିବାବେଳେ ଦକ୍ଷିଣମୁଖ ହେବା ଉଚିତ।

Verse 7

पिता पितामहश्चैव तथैव प्रपितामहः । द्वादशाब्दानि तुष्यन्ति नात्र कार्या विचारणा

ପିତା, ପିତାମହ ଓ ପ୍ରପିତାମହ—ଏ ତିନିଜଣ ବାରୋ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ କିମ୍ବା ବିଚାରର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।