Adhyaya 74

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । सर्वपापहरं मर्त्ये नाम्ना वै गौतमेश्वरम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ରେବା ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ପରମ ଶୋଭନ ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏହା ସର୍ବ ପାପ ହରେ; ମର୍ତ୍ୟଲୋକରେ ଏହା ‘ଗୌତମେଶ୍ୱର’ ନାମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

Verse 2

स्थापितं गौतमेनैव लोकानां हितकाम्यया । स्वर्गसोपानरूपं तु तीर्थं पुंसां युधिष्ठिर

ଲୋକମଙ୍ଗଳ କାମନାରେ ଗୌତମ ନିଜେ ଏହି ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହା ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗାରୋହଣର ସୋପାନସ୍ୱରୂପ।

Verse 3

तत्र गच्छ परं भक्त्या यत्र देवो जगद्गुरुः । पातकस्य विनाशार्थं स्वर्गवासप्रदस्तथा

ଯେଉଁଠାରେ ଜଗଦ୍ଗୁରୁ ଦେବଙ୍କ ପୂଜା ହୁଏ, ସେଠାକୁ ପରମ ଭକ୍ତିରେ ଯାଅ; ଏହା ପାପବିନାଶ କରେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗବାସ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ।

Verse 4

सौभाग्यवर्द्धनं तीर्थं जयदं दुःखनाशनम् । पिण्डदानेन चैकेन कुलानामुद्धरेत्त्रयम्

ଏହି ତୀର୍ଥ ସୌଭାଗ୍ୟବର୍ଦ୍ଧକ, ଜୟଦାୟକ ଓ ଦୁଃଖନାଶକ। ଏକମାତ୍ର ପିଣ୍ଡଦାନରେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ କୁଳର ତିନି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।

Verse 5

यत्किंचिद्दीयते भक्त्या स्वल्पं वा यदि वा बहु । तत्सर्वं शतसाहस्रमाज्ञया गौतमस्य हि

ଭକ୍ତିସହ ଯାହା କିଛି ଦିଆଯାଏ—ଅଳ୍ପ ହେଉ କି ବହୁ—ଗୌତମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ସବୁ ଲକ୍ଷଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।

Verse 6

तीर्थानां परमं तीर्थं स्वयं रुद्रेण भाषितम्

ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମ ତୀର୍ଥ—ଯାହା ସ୍ୱୟଂ ରୁଦ୍ର କହିଛନ୍ତି।

Verse 74

। अध्याय

ଅଧ୍ୟାୟ। (ଅଧ୍ୟାୟ-ଶୀର୍ଷକ)