
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଜାରି ରଖି କାମେଶ୍ୱର ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଏକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହନ୍ତି। ସେଠାରେ ଗୌରୀଙ୍କ ପ୍ରବଳ ପୁତ୍ର ଗଣାଧ୍ୟକ୍ଷ ସିଦ୍ଧ-ସ୍ୱରୂପରେ ବିରାଜିତ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ; ଏହି ସ୍ଥାନ ଭକ୍ତିବର୍ଦ୍ଧକ ଓ ପାପକ୍ଷୟକାରୀ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉପାସନାର ବିଧି ଦିଆଯାଇଛି—ଭକ୍ତି ଓ ସଂଯମ ଥିବା ଉପାସକ ପ୍ରଥମେ ସ୍ନାନ କରି, ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଅଭିଷେକ କରିବ; ପରେ ଧୂପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରି ବିଧିବତ ପୂଜା କରିବ। ଏହାର ଫଳ ‘ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି’ ଓ ଶୁଦ୍ଧି ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଏହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ ବିଶେଷ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି କାଳ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅଛି। ଶେଷରେ କୁହାଯାଏ—ଯେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ମିଳେ; ଇଚ୍ଛିତ କାମନା ସିଦ୍ଧ ହୁଏ।
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । कामेश्वरं ततश्चान्यच्छृणु पाण्डवसत्तम । सिद्धो यत्र गणाध्यक्षो गौरीपुत्रो महाबलः
ଶ୍ରୀମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ପାଣ୍ଡବଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଏବେ ‘କାମେଶ୍ୱର’ ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥାନ ଶୁଣ; ସେଠାରେ ଗୌରୀପୁତ୍ର, ଶିବଗଣମାନଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ, ମହାବଳୀ ହୋଇ ସିદ્ધ ଅଛନ୍ତି।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या भक्तियुक्तो जितेन्द्रियः । पञ्चामृतेन संस्नाप्य धूपनैवेद्यपूजनैः
ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ଯେ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜିତ ପୁରୁଷ ଭକ୍ତିରେ (ଦେବତାଙ୍କୁ) ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଅଭିଷେକ କରି, ଧୂପ, ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ପୂଜାଦ୍ୱାରା ଆରାଧନା କରେ—
Verse 3
प्रसाद्य जगतामीशं सर्वपापैः प्रमुच्यते । अष्टम्यां मार्गशीर्षस्य तत्र स्नात्वा युधिष्ठिर
—ଜଗତର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଅଷ୍ଟମୀରେ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି—
Verse 4
यो येन यजते तत्र स तं काममवाप्नुयात्
ସେଠାରେ ଯେ ଯେପରି ଯାହାକୁ ଯଜେ, ସେ ସେଇ ଅଭୀଷ୍ଟ କାମନାକୁ ଲାଭ କରେ।
Verse 71
। अध्याय
“ଅଧ୍ୟାୟ” — ଗ୍ରନ୍ଥ/ପରମ୍ପରାରେ ଅଧ୍ୟାୟ-ବିଭାଗ ସୂଚକ ଚିହ୍ନ।