Adhyaya 70
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଋଷି ରେବା (ନର୍ମଦା) ନଦୀର ଉତ୍ତର ତଟରେ ଥିବା “ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ” ତୀର୍ଥର ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି; ଏହା ରବି (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ନିର୍ମିତ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ତୀର୍ଥ ପାପକ୍ଷୟର ଉପାୟ ଏବଂ ଭାସ୍କର ନିଜ ସ୍ୱାଂଶରେ ନର୍ମଦା ପରିସରର ଏହି ଉତ୍ତର ତଟରେ ନିତ୍ୟ ବିରାଜମାନ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି। ପରେ କାଳବିଧାନ—ବିଶେଷତଃ ଷଷ୍ଠୀ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ସ୍ନାନ କରି, ପ୍ରେତ/ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭକ୍ତିସହିତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ। ଫଳରୂପେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଶୁଦ୍ଧି, ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରେ ଉତ୍କର୍ଷ, ଏବଂ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଫେରି ଶୁଦ୍ଧ କୁଳରେ ଜନ୍ମ, ଧନସମୃଦ୍ଧି ଓ ଜନ୍ମଜନ୍ମାନ୍ତରେ ରୋଗମୁକ୍ତି—ଏଭଳି ସ୍ଥାନ-କାଳ-କ୍ରିୟା-ଫଳକୁ ଯୋଡ଼ି ଏହି ତୀର୍ଥମାହାତ୍ମ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् । रविणा निर्मितं पार्थ सर्वपापक्षयंकरम्
ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ— ହେ ପାର୍ଥ! ରେବା ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ପରମ ଶୋଭନ ଏକ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ରବି ତାହା ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି; ଏହା ସର୍ବ ପାପକ୍ଷୟକର।
Verse 2
स्वांशेन भास्करस्तत्र तिष्ठते चोत्तरे तटे । सर्वव्याधिहरः पुंसां नर्मदायां व्यवस्थितः
ସେଠାରେ ଉତ୍ତର ତଟରେ ଭାସ୍କର ନିଜ ସ୍ୱାଂଶରେ ବିରାଜମାନ; ନର୍ମଦାରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ସେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସର୍ବ ବ୍ୟାଧି ହରଣ କରନ୍ତି।
Verse 3
षष्ठ्यांषष्ठ्यां नृपश्रेष्ठ ह्यष्टम्यां च चतुर्दशीम् । स्नानं यः कारयेन्मर्त्यः श्राद्धं प्रेतेषु भक्तितः । तस्य पापक्षयः पार्थ सूर्यलोके महीयते
ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଷଷ୍ଠୀ-ଷଷ୍ଠୀ, ତଥା ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନ ଯେ ମର୍ତ୍ୟ ସ୍ନାନ କରେ ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରେତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରେ, ହେ ପାର୍ଥ, ତାହାର ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ ଓ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
Verse 4
ततः स्वर्गाच्च्युतः सोऽपि जायते विमले कुले । धनाढ्यो व्याधिनिर्मुक्तो जीवेज्जन्मनिजन्मनि
ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଚ୍ୟୁତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ନିର୍ମଳ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି; ଧନାଢ୍ୟ ଓ ବ୍ୟାଧିମୁକ୍ତ ହୋଇ ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ସୁଖରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ।
Verse 70
। अध्याय
ଏହିପରି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।