Adhyaya 68

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । धनदस्य तु तत्तीर्थं ततो गच्छेद्युधिष्ठिर । नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापक्षयंकरम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ତାପରେ ଧନଦ (କୁବେର)ଙ୍କ ସେହି ତୀର୍ଥକୁ ଯାଅ; ନର୍ମଦାର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଥିବା ଏହା ସର୍ବପାପକ୍ଷୟକର।

Verse 2

सर्वतीर्थफलं तत्र प्राप्यते नात्र संशयः । चैत्रमासत्रयोदश्यां शुक्लपक्षे जितेन्द्रियः

ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଚୈତ୍ରମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ତ୍ରୟୋଦଶୀରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟ କରି,

Verse 3

उपोष्य परया भक्त्या रात्रौ कुर्वीत जागरम् । पञ्चामृतेन राजेन्द्र स्नापयेद्धनदं बुधः

ପରମ ଭକ୍ତିରେ ଉପବାସ କରି ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭକ୍ତ ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଧନଦ (କୁବେର)ଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇବ।

Verse 4

दीपं घृतेन दातव्यं गीतं वाद्यं च कारयेत् । प्रभाते पूजयेद्विप्रानात्मनः श्रेय इच्छति

ଘିଅରେ ପୂରିତ ଦୀପ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଯେ ନିଜ ପରମ ଶ୍ରେୟ ଚାହେ, ସେ ପ୍ରଭାତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁ।

Verse 5

प्रतिग्रहसमर्थांश्च विद्यासिद्धान्तवादिनः । श्रौतस्मार्तक्रियायुक्तान् परदारपराङ्मुखान्

—ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦାନ-ପ୍ରତିଗ୍ରହ ଗ୍ରହଣକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ବିଦ୍ୟା ଓ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାରୀ, ଶ୍ରୌତ-ସ୍ମାର୍ତ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ଯୁକ୍ତ, ଏବଂ ପରସ୍ତ୍ରୀରୁ ପରାଙ୍ମୁଖ—ସେମାନଙ୍କୁ (ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ)।

Verse 6

पूजयेद्गोहिरण्येन वस्त्रोपानहभोजनैः । छत्रशय्याप्रदानेन सर्वपापक्षयो भवेत्

ଗୋଦାନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ବସ୍ତ୍ର, ପାଦୁକା, ଭୋଜନ ଅର୍ପଣ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଛତ୍ର ଓ ଶୟ୍ୟା ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷୟ ହୁଏ।

Verse 7

त्रिजन्मजनितं पापं वरदस्य प्रभावतः । स्वर्गदं दुर्विनीतानां विनीतानां च मोक्षदम्

ବରଦ (ତୀର୍ଥ/ଦେବତା)ଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ତିନି ଜନ୍ମର ସଞ୍ଚିତ ପାପ କ୍ଷୟ ହୁଏ। ଏହା ଦୁର୍ବିନୀତମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଏ ଓ ବିନୀତମାନଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରେ।

Verse 8

अन्नदं च दरिद्राणां भवेज्जन्मनिजन्मनि । कुलीनत्वं दुःखहानिः स्वभावाजायते नरे

ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଜନ୍ମେ ଜନ୍ମେ ଅନ୍ନଦାତା ହୁଏ। ନରରେ କୁଳୀନତ୍ୱ (ସଦାଚାର) ଓ ଦୁଃଖହାନି ସ୍ୱଭାବତଃ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

Verse 9

व्याधिध्वंसो भवेत्तेषां नर्मदोदकसेवनात् । धनदस्य तु यस्तीर्थे विद्यादानं प्रयच्छति

ନର୍ମଦାଜଳ ସେବନ କରିଲେ ସେମାନଙ୍କର ରୋଗ ନଶିଯାଏ। ଏବଂ ଧନଦା-ତୀର୍ଥରେ ଯେ ଜ୍ଞାନଦାନ କରେ—

Verse 10

स याति भास्करे लोके सर्वव्याधिविवर्जिते । देवद्रोणीं च तत्रैव स्वशक्त्या पाण्डुनन्दन

ସେ ସମସ୍ତ ବ୍ୟାଧିରହିତ ଭାସ୍କର-ଲୋକକୁ ଯାଏ। ଏବଂ ସେଠାରେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ, ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଦେବଦ୍ରୋଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

Verse 11

ये प्रकुर्वन्ति भूयिष्ठां रेवाया दक्षिणे तटे । ते यान्ति शांकरे लोके सर्वदुःखविवर्जिते

ଯେମାନେ ରେବା ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ ତଟରେ ଏହି କର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧିକ ଭାବେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରହିତ ଶାଙ୍କର-ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।

Verse 68

। अध्याय

ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।