Adhyaya 64

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नराणां पापनाशाय अगस्त्येश्वरमुत्तमम्

ଶ୍ରୀମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ତାପରେ ସେହି ପରମଶୋଭନ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ—ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାପନାଶ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଅଗସ୍ତ୍ୟେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ।

Verse 2

तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते ब्रह्महत्यया । कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी

ହେ ରାଜନ୍! ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ପାପରୁ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ବିଶେଷତଃ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ।

Verse 3

घृतेन स्नापयेद्देवं समाधिस्थो जितेन्द्रियः । एकविंशतिकुलोपेतो च्यवेदैश्वरात्पदात्

ସମାଧିସ୍ଥ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ସାଧକ ଦେବଙ୍କୁ ଘୃତଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ (ଅଭିଷେକ) କରାଉ। ଏହାରେ ଏକୋଇଶି କୁଳର ଉଦ୍ଧାରକ ପୁଣ୍ୟ ଲଭି ସେ ଐଶ୍ୱର୍ୟପଦରୁ ଚ୍ୟୁତ ହୁଏ ନାହିଁ।

Verse 4

धनं चोपानहौ छत्रं दद्याच्च घृतकम्बलम् । भोजनं चैव सर्वेषां सर्वं कोटिगुणं भवेत्

ଧନ, ପାଦରକ୍ଷା, ଛତା ଏବଂ ଘୃତରେ ଭିଜା କମ୍ବଳ ଦାନ କରୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦିଅ; ଏହା ସବୁ ପୁଣ୍ୟରେ କୋଟିଗୁଣ ହୁଏ।

Verse 64

। अध्याय

॥ ଇତି ଅଧ୍ୟାୟ-ସମାପ୍ତି-ସୂଚକ ॥