Adhyaya 31
Avanti KhandaReva KhandaAdhyaya 31

Adhyaya 31

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ରାଜଶ୍ରୋତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୀର୍ଥର ମାହାତ୍ମ୍ୟ କହନ୍ତି; ଏହା ସମସ୍ତ ମଳିନତାକୁ ନାଶ କରୁଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ। ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ସନ୍ନିହିତ ରହି କଠୋର ତପସ୍ୟା, ନିୟମ-ସଂଯମ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ଥାନ୍ତି ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ। ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ନାନ କରିବା, ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେବା, ଏବଂ ଈଶାନ (ଶିବ) କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବେ ପୂଜିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ। ଏହି ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ ଯଥାବିଧି ଦକ୍ଷିଣାସହିତ କୃତ ଯଜ୍ଞସମ ପୁଣ୍ୟଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଅନ୍ୟଥା କୁହାଯାଏ—ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଚେଷ୍ଟା ବିନା ପବିତ୍ର ହୁଏ ନାହିଁ; ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ, ସାମର୍ଥ୍ୟ ଓ ସ୍ଥିରତା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ପ୍ରମାଦ ଓ ଲୋଭ ପତନର କାରଣ। ଶେଷରେ—ଯେଉଁଠି ଆତ୍ମସଂଯମୀ ମୁନି ବସନ୍ତି, ସେ ସ୍ଥାନ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ, ପୁଷ୍କର ପରି ମହାକ୍ଷେତ୍ର ସମାନ ବୋଲି ନିଷ୍କର୍ଷ।

Shlokas

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेच्च राजेन्द्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । ब्रह्मावर्तमिति ख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ତ୍ରିଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସେହି ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯାହା ‘ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ’ ନାମେ ଖ୍ୟାତ ଏବଂ ସର୍ବପାପନାଶକ।

Verse 2

तत्र संनिहितो ब्रह्मा नित्यसेवी युधिष्ठिर । ऊर्ध्वबाहुर्निरालम्बचकार भ्रमणं सदा

ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର! ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ସଦା ସନ୍ନିହିତ, ନିତ୍ୟ ସେବାପରାୟଣ; ସେ ଊର୍ଧ୍ୱବାହୁ ହୋଇ, କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ବିନା, ସଦା ଭ୍ରମଣ-ତପ କରୁଥିଲେ।

Verse 3

एकाहारवशेऽतिष्ठद्द्वादशाब्दं महाव्रती । अत्र तीर्थे विधानेन चिन्तयन् वै महेश्वरम्

ମହାବ୍ରତୀ ଏଠାରେ ବାରୋ ବର୍ଷ ଏକାହାରରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥରେ ବିଧିମତେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ।

Verse 4

तेन तत्पुण्यमाख्यातं ब्रह्मावर्तमिति प्रभो । तत्र स्नात्वा विधानेन तर्पयेत्पितृदेवताः

ସେହି କାରଣରୁ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ‘ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ’ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ସେଠାରେ ବିଧିମତେ ସ୍ନାନ କରି ପିତୃମାନଙ୍କ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 5

अर्चयेद्देवमीशानं विष्णुं वा परमेश्वरम् । यत्फलं सर्वयज्ञानां विधिवद्दक्षिणावताम्

ଭକ୍ତିସହ ଦେବେଶ ଈଶାନଙ୍କୁ—କିମ୍ବା ପରମେଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ—ଅର୍ଚ୍ଚନା କରିବା ଉଚିତ। ବିଧିମତେ ଦକ୍ଷିଣାସହିତ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଯେ ଫଳ—

Verse 6

तत्फलं समवाप्नोति तत्तीर्थस्य प्रभावतः । यस्मिंस्तीर्थे तु यो देवो दानवो वा द्विजोऽथ वा

—ସେଇ ଫଳ ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରୁ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଏବଂ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥରେ ଦେବ, ଦାନବ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜ ମଧ୍ୟ—

Verse 7

सिद्धस्तेनैव तन्नाम्ना ख्यातं लोके महच्च तत् । न जलं न स्थलं नाम क्षेत्रं वा ह्यूषराणि च

ସେଠାରେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରି ସେଇ ସ୍ଥାନଟି ସେଇ ନାମରେ ଲୋକେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା—ଏବଂ ତାହା ମହାନ। ଏହା କେବଳ ‘ଜଳ’ ନୁହେଁ, କେବଳ ‘ସ୍ଥଳ’ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ‘କ୍ଷେତ୍ର’ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ନା ଖାଲି ଉଷର ଭୂମି ମାତ୍ର।

Verse 8

पवित्रत्वं लभन्त्येते पौरुषेण विना नृणाम् । सामर्थ्यान्निश्चयाद्धैर्यात्सिध्यन्ति पुरुषा नृप

ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୁରୁଷାର୍ଥ ବିନା ପବିତ୍ରତା ଲଭନ୍ତି ନାହିଁ। ସାମର୍ଥ୍ୟ, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଓ ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ, ହେ ନୃପ, ଲୋକେ ସିଦ୍ଧି ପାଆନ୍ତି।

Verse 9

प्रमादात्तस्य लोभेन पतन्ति नरके ध्रुवम्

ପ୍ରମାଦ ଓ ଲୋଭ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ନରକରେ ପତିତ ହୁଏ। ତେଣୁ ସତର୍କ ହୋଇ ଲୋଭ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ।

Verse 10

संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्र यत्र वसेन्मुनिः । तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗ୍ରାମକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ମୁନି ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ବସନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେଉଁଠି ସେଇ ସ୍ଥାନ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ ଓ ପୁଷ୍କର ସମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ହୋଇଯାଏ।

Verse 31

। अध्याय

“ଅଧ୍ୟାୟ”—ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ଅଧ୍ୟାୟ-ବିଭାଗ ସୂଚକ ଚିହ୍ନ।