Adhyaya 25

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ओंकारात्पूर्वभागे वै सङ्गमो लोकविश्रुतः । रेवया संगता यत्र नीलगङ्गा नृपोत्तम

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ନୃପୋତ୍ତମ! ଓଂକାରର ପୂର୍ବଭାଗରେ ଲୋକବିଖ୍ୟାତ ଏକ ସଙ୍ଗମ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ନୀଳଗଙ୍ଗା ରେବା ସହିତ ମିଳେ।

Verse 2

तत्र स्नात्वा जपित्वा च कोऽर्थोऽलभ्यो भवेद्भुवि । षष्टिर्वर्षसहस्राणि नीलकण्ठपुरे वसेत्

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି ଜପ କଲେ ପୃଥିବୀରେ କେଉଁ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଅଲଭ୍ୟ ରହିବ? ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତି ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ନୀଳକଣ୍ଠପୁରରେ ବସିଥିବା ପରି ଗଣ୍ୟ ହୁଏ।

Verse 3

तर्पयित्वा पितॄञ्श्राद्धे तिलमिश्रैर्जलैरपि । उद्धरेदात्मना सार्धं पुरुषानेकविंशतिम्

ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ତିଳମିଶ୍ରିତ ଜଳଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ସହିତ ଏକୋଇଶି ଜଣ ପୁରୁଷଙ୍କୁ (ବଂଶର) ଉଦ୍ଧାର କରେ।

Verse 25

। अध्याय

ଇତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।