Adhyaya 212

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । अथान्यत्सम्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् । श्रुतमात्रेण येनाशु सर्वपापैः प्रमुच्यते

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ଏବେ ମୁଁ ଦେବଙ୍କ ଆଉ ଏକ ମହାନ ଚରିତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି; ଯାହା କେବଳ ଶୁଣିବାମାତ୍ରେ ମନୁଷ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

Verse 2

भिक्षुरूपं परं कृत्वा देवदेवो महेश्वरः । एकशालां गतो ग्रामं भिक्षार्थी क्षुत्पिपासितः

ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱର ପରମ ଭିକ୍ଷୁରୂପ ଧାରଣ କରି, ଭୁଖ-ତୃଷ୍ଣାର ଭାବ ଦେଖାଇ ଭିକ୍ଷା ପାଇଁ ‘ଏକଶାଳା’ ନାମକ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ।

Verse 3

अक्षसूत्रोद्यतकरो भस्मगुण्ठितविग्रहः । स्फुरत्त्रिशूलो विश्वेशो जटाकुण्डलभूषितः

ହାତରେ ଉଠାଇଥିବା ଅକ୍ଷମାଳା, ଦେହ ଭସ୍ମରେ ଆବୃତ; ଝଲମଲ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର ଜଟା ଓ କୁଣ୍ଡଳରେ ଭୂଷିତ ଥିଲେ।

Verse 4

कृत्तिवासा महाकायो महाहिकृतभूषणः । वादयन्वै डमरुकं डिण्डिमप्रतिमं शुभम्

ସେ କୃତ୍ତିବାସ, ମହାକାୟ, ମହାସର୍ପରେ ନିର୍ମିତ ଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ। ସେ ଶୁଭ ଡମରୁ ବାଜାଉଥିଲେ; ତାହାର ଧ୍ୱନି ମହା ଡିଣ୍ଡିମ-ନଗାଡ଼ା ପରି ଗଞ୍ଜିଉଠୁଥିଲା।

Verse 5

कपालपाणिर्भगवान्बालकैर्बहुभिर्वृतः । क्वचिद्गायन्हसंश्चैव नृत्यन्वदन् क्वचित्क्वचित्

ଭଗବାନ କପାଳପାତ୍ର ହାତରେ ଧରି, ଅନେକ ବାଳକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ। କେବେ ଗାଉଥିଲେ, କେବେ ହସୁଥିଲେ, କେବେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, କେବେ କଥା କହୁଥିଲେ—ଏଠି ସେଠି ଘୁରୁଥିଲେ।

Verse 6

यत्र यत्र गृहे देवो लीलया डिण्डमं न्यसेत् । भाराक्रान्तं गृहं पार्थ तत्रतत्र विनश्यति

ହେ ପାର୍ଥ! ଦେବ ଲୀଳାବଶେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଘରେ ସେଇ ‘ଡିଣ୍ଡିମ’ ରଖୁଥିଲେ, ସେ ଘର ତାହାର ଭାରରେ ଚାପି ପଡ଼ି ସେଠାରେଇ ଭାଙ୍ଗି ନଶିଯାଉଥିଲା।

Verse 7

एवं सम्प्रचरन् देवो वेष्टितो बहुभिर्जनैः । दृश्यादृश्येन रूपेण निर्जगाम बहिः प्रभुः

ଏଭଳି ଚଳିତ ଦେବତା ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ; ଦୃଶ୍ୟ-ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପେ ପ୍ରଭୁ ବାହାରକୁ ନିର୍ଗତ ହେଲେ।

Verse 8

इतश्चेतश्च धावन्तं न पश्यन्ति यदा जनाः । विस्मितास्ते स्थिताः शम्भुर्भविष्यति ततोऽस्तुवन्

ଲୋକମାନେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଏଠି-ସେଠି ଧାଉଥିବାବେଳେ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ; ପରେ ‘ଏହି ଶମ୍ଭୁ’ ବୋଲି ସ୍ତୁତି କଲେ।

Verse 9

तेषां तु स्तुवतां भक्त्या शङ्करं जगतां पतिम् । डिण्डिरूपो हि भगवांस्तदासौ प्रत्यदृश्यत

ଭକ୍ତିରେ ଜଗତ୍ପତି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ ଡିଣ୍ଡି (ଢୋଳ) ରୂପେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ହେଲେ।

Verse 10

तदाप्रभृति देवेशो डिण्डिमेश्वर उच्यते । दर्शनात्स्पर्शनाद्राजन् सर्वपापैः प्रमुच्यते

ସେହି ସମୟରୁ ଦେବେଶ ‘ଡିଣ୍ଡିମେଶ୍ୱର’ ବୋଲି ପରିଚିତ ହେଲେ। ହେ ରାଜନ୍, ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ—ସ୍ପର୍ଶରେ ମଧ୍ୟ—ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।