Adhyaya 205

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ କ୍ଷୋଣିନାଥ (ରାଜନ), ତାପରେ ପରମ ଶୋଭନ, ‘କୁର୍କୁରୀ’ ନାମେ ବିଖ୍ୟାତ, ସର୍ବପାପ-ପ୍ରଣାଶକ ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

Verse 2

यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता

ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ଯେଯେ କାମନା ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ—ପଶୁ, ପୁତ୍ର, ଧନ ଆଦି—ତୀର୍ଥର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଦେବେଶୀ କୁର୍କୁରୀ ସେହି ସେହି ବର ଦାନ କରନ୍ତି।

Verse 3

क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा

ସେଠାରେ କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ବସନ୍ତି; ନାମରେ ‘ଢୌଣ୍ଢେଶ’ ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଆରାଧନା କରି, ନାରୀ ହେଉ କି ପୁରୁଷ—

Verse 4

वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम्

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କେବଳ ବନ୍ଦନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୌର୍ଭାଗ୍ୟ ନଶିଯାଏ। ଅପୁତ୍ର ପୁତ୍ର ଲଭେ, ଅଧନ ଉତ୍ତମ ଧନ ପାଏ।

Verse 5

नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्

ସେହିପରି ନାରୀ କି ପୁରୁଷ, ସେଇ ତୀର୍ଥକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ପର୍ଶ ଓ ଦର୍ଶନ କଲେ ଉତ୍ତମ ଇଷ୍ଟଫଳ ଲଭେ।

Verse 205

अध्यायः

ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ। (ଏହା ଅଧ୍ୟାୟ-ଚିହ୍ନ/ସମାପ୍ତି-ସୂଚକ ପଦ।)