Adhyaya 165

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । नर्मदादक्षिणे कूले सिद्धेश्वरमिति श्रुतम् । तीर्थं परं महाराज सिद्धैः कृतमिति प्रभो

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ହେ ମହାରାଜ! ନର୍ମଦାର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳେ ‘ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର’ ନାମକ ପରମ ତୀର୍ଥ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ହେ ପ୍ରଭୋ, ଏହା ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ବୋଲି ଶ୍ରୁତ।

Verse 2

तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वतीर्थेषु पावनम् । नर्मदाया महाराज दक्षिणं कूलमाश्रितम्

ସେଠାରେ ମହାପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଅଛି; ଏହା ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥମଧ୍ୟରେ ପାବନକର, ହେ ମହାରାଜ; ନର୍ମଦାର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଅବସ୍ଥିତ।

Verse 3

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः । श्राद्धं तत्रैव यो दद्यात्पित्ःनुद्दिश्य भारत

ହେ ଭାରତ! ସେହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ମନୁଷ୍ୟ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରୁ। ଯେ ଲୋକ ସେଠାରେ ହିଁ ପିତୃମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦାନ କରେ।

Verse 4

तृप्यन्ति पितरस्तस्य द्वादशाब्दान्न संशयः । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा पूजयते शिवम्

ତାହାର ପିତୃମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ରହନ୍ତି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବଂ ଯେ ଲୋକ ସେହି ତୀର୍ଥରେ ଭକ୍ତିରେ ସ୍ନାନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ।

Verse 5

रात्रौ जागरणं कृत्वा पठेत्पौराणिकीं कथाम् । ततः प्रभाते विमले स्नानं कुर्याद्यथाविधि

ରାତିରେ ଜାଗରଣ କରି ପୌରାଣିକ କଥା ପାଠ କରୁ। ତାପରେ ନିର୍ମଳ ପ୍ରଭାତେ ବିଧିମତେ ସ୍ନାନ କରୁ।

Verse 6

वीक्षते गिरिजाकान्तं स गच्छेत्परमां गतिम् । पुरा सिद्धा महाभागाः कपिलाद्या महर्षयः

ଗିରିଜାକାନ୍ତ ଶିବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ସେ ପରମ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ପୁରାତନ କାଳରେ କପିଲ ଆଦି ସିଦ୍ଧ ମହାଭାଗ ମହର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ।

Verse 7

जपन्तश्च परं ब्रह्म योगसिद्धा महाव्रताः । सिद्धिं ते परमां प्राप्ता नर्मदायाः प्रभावतः

ପରବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ଜପ କରୁଥିବା, ଯୋଗସିଦ୍ଧ ଓ ମହାବ୍ରତରେ ଦୃଢ଼ ସେ ଋଷିମାନେ ନର୍ମଦାର ପ୍ରଭାବରୁ ପରମ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ।

Verse 165

। अध्याय

ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।