Adhyaya 164

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज सांवौरं तीर्थमुत्तमम् । यत्र संनिहितो भानुः पूज्यमानः सुरासुरैः

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ— ତତ୍ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ଉତ୍ତମ ସାଂବୌର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠାରେ ଭାନୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସନ୍ନିହିତ, ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।

Verse 2

तत्र ये पङ्गुतां प्राप्ताः शीर्णघ्राणनखा नराः । दद्रुमण्डलभिन्नाङ्गा मक्षिकाकृमिसंकुलाः

ସେଠାରେ ଯେମାନେ ପଙ୍ଗୁ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ନାକ ଓ ନଖ କ୍ଷୟିତ; ଦଦ୍ରୁ-ମଣ୍ଡଳ ଘାଉରେ ଅଙ୍ଗ ଭିନ୍ନ, ଏବଂ ମାଛି ଓ କୃମିରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ (ଆସନ୍ତି)।

Verse 3

मातापितृभ्यां रहिता भ्रातृभार्याविवर्जिताः । अनाथा विकला व्यङ्गा मग्ना ये दुःखसागरे

ମାତାପିତାହୀନ, ଭ୍ରାତା ଓ ଭାର୍ଯ୍ୟାରୁ ବିଯୁକ୍ତ; ଅନାଥ, ଦୁର୍ବଳ ଓ ବିକଳାଙ୍ଗ—ଦୁଃଖସାଗରେ ମଗ୍ନ ଯେମାନେ, ସେମାନେ (ସେଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ପାଆନ୍ତି)।

Verse 4

तेषां नाथो जगद्योनिर्नर्मदातटमाश्रितः । सांवौरनाथो लोकानामार्तिहा दुःखनाशनः

ସେମାନଙ୍କ ନାଥ ହେଲେ ଜଗଦ୍ୟୋନି, ନର୍ମଦା-ତଟାଶ୍ରିତ ସାଂବୌରନାଥ; ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତି ହରଣ କରି ଦୁଃଖ ନାଶ କରନ୍ତି।

Verse 5

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा मासमेकं निरन्तरम् । पूजयेद्भास्करं देवं तस्य पुण्यफलं शृणु

ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ଯେ କେହି ସ୍ନାନ କରି ଏକ ମାସ ନିରନ୍ତର ଭାବେ ଭାସ୍କରଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ତାହାର ପୁଣ୍ୟଫଳ ଶୁଣ।

Verse 6

यत्फलं चोत्तरे पार्थ तथा वै पूर्वसागरे । दक्षिणे पश्चिमे स्नात्वा तत्र तीर्थे तु तत्फलम्

ଉତ୍ତରର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଓ ପୂର୍ବ ସାଗରରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେ ଫଳ ମିଳେ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପଶ୍ଚିମରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେ ଫଳ—ସେଇ ଫଳ ଏହି ତୀର୍ଥସ୍ନାନରେ ମିଳେ।

Verse 7

कौमारे यौवने पापं वार्द्धके यच्च संचितम् । तत्प्रणश्यति सांवौरे स्नानमात्रान्न संशयः

ଶୈଶବ, ଯୌବନ ଓ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟରେ ସଞ୍ଚିତ ପାପ ସାଂବୌରେ କେବଳ ସ୍ନାନମାତ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 8

न व्याधिर्नैव दारिद्र्यं न चैवेष्टवियोजनम् । सप्तजन्मानि राजेन्द्र सांवौरपरिसेवनात्

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର! ସାଂବୌରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ପରିସେବନ କଲେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନ ରୋଗ, ନ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ନ ପ୍ରିୟବିୟୋଗ ହୁଏ।

Verse 9

सप्तम्यामुपवासेन तद्दिने चाप्युपोषिते । स तत्फलमवाप्नोति तत्र स्नात्वा न संशयः

ସପ୍ତମୀ ଦିନ ଉପବାସ କରି ସେହି ଦିନ ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ, ସେ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ନିଶ୍ଚୟ ତାହାର ଫଳ ପାଏ—ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

Verse 10

रक्तचन्दनमिश्रेण यदर्घ्येण फलं स्मृतम् । तत्र तीर्थे नृपश्रेष्ठ स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ! ରକ୍ତଚନ୍ଦନମିଶ୍ରିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଅର୍ପଣରୁ ଯେ ଫଳ ଶାସ୍ତ୍ରେ କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସେଇ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

Verse 11

नर्मदासलिलं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । निरीक्षितं विशेषेण सांवौरेण महात्मना

ନର୍ମଦାର ରମ୍ୟ ଜଳ ସର୍ବ ପାପନାଶକ; ସାଂବୌରାରେ ସେଇ ମହାତ୍ମା ଏହାକୁ ବିଶେଷ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଦର୍ଶନ କଲେ।

Verse 12

ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् । स्नात्वा पश्यन्ति देवेशं सांवौरेश्वरमुत्तमम्

ସେମାନେ ଧନ୍ୟ, ସେମାନେ ମହାତ୍ମା; ସେମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ସତ୍ୟରେ ସୁଜୀବିତ—ସ୍ନାନ କରି ସେମାନେ ଦେବେଶ୍ୱର, ପରମ ସାଂବୌରେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।

Verse 13

सूर्यलोके वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्

ଭୂତସମ୍ପ୍ଲବ ମହାପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକରେ ବାସ କରେ।

Verse 164

। अध्याय

“ଅଧ୍ୟାୟ” — ଅଧ୍ୟାୟ-ଶୀର୍ଷକ/ସମାପ୍ତି ସୂଚକ ଖଣ୍ଡ।