Adhyaya 162

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । गोपेश्वरं ततो गच्छेत्सर्पक्षेत्रादनन्तरम् । यत्र स्नानेन चैकेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ତାପରେ ସର୍ପକ୍ଷେତ୍ର ପରେ ସତ୍ୱର ଗୋପେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠାରେ ଏକମାତ୍ର ସ୍ନାନରେ ଲୋକେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा कुरुते प्राणसंक्षयम् । स गच्छेद्यदि युक्तोऽपि पापेन शिवमन्दिरम्

ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ଯେ ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ପାପଯୁକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶିବଧାମ (ଶିବଲୋକ) ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् । मुच्यते सर्वपापैश्च रुद्रलोकं स गच्छति

ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ଯେ ସ୍ନାନ କରି ଈଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ।

Verse 4

क्रीडित्वा च यथाकामं रुद्रलोके महातपाः । इह मानुष्यतां प्राप्य राजा भवति धार्मिकः

ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ଇଚ୍ଛାମତେ କ୍ରୀଡା କରି ସେ ମହାତପସ୍ବୀ, ଏଠାରେ ପୁନଃ ମାନବଜନ୍ମ ପାଇ ଧାର୍ମିକ ରାଜା ହୁଏ।

Verse 5

हस्त्यश्वरथसम्पन्नो दासीदाससमन्वितः । पूज्यमानो नरेन्द्रैश्च जीवेद्वर्षशतं सुखी

ହାତୀ-ଘୋଡ଼ା-ରଥରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ଦାସୀ-ଦାସରେ ପରିବୃତ, ନରେନ୍ଦ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂଜିତ—ସେ ସୁଖରେ ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ।

Verse 162

। अध्याय

ଅଧ୍ୟାୟ (ଅଧ୍ୟାୟ-ସମାପ୍ତି ସୂଚକ ପଙ୍କ୍ତି)।