Adhyaya 145

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धरापाल शीवतीर्थमनुत्तमम् । दर्शनाद्यस्य देवस्य मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ଧରାପାଳ, ଅନୁତ୍ତମ ଶିବ-ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ଦେବଙ୍କ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

Verse 2

शिवतीर्थे तु यः स्नात्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः । पूजयेत महादेवं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

ଯେ ଶିବତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟସଂୟମୀ ହୋଇ ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜେ, ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या सोपवासोऽर्चयेच्छिवम् । अनिवर्तिका गतिस्तस्य रुद्रलोकादसंशयम्

ସେହି ତୀର୍ଥରେ ଯେ ଭକ୍ତିସହ ଉପବାସ କରି ଶିବଙ୍କୁ ଅର୍ଚ୍ଚନା କରେ, ତାହାର ଗତି ଅନିବର୍ତ୍ତନୀୟ ହୁଏ; ନିଶ୍ଚୟେ ସେ ରୁଦ୍ରଲୋକ ପାଏ।

Verse 145

। अध्याय

ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।