Adhyaya 144

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज द्वादशीतीर्थमुत्तमम् । क्षरन्ति सर्वदानानि जपहोमबलिक्रियाः

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ତତଃ, ହେ ମହାରାଜ, ଉତ୍ତମ ଦ୍ୱାଦଶୀ-ତୀର୍ଥକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟତ୍ର ଦାନ, ଜପ, ହୋମ ଓ ବଲି-କ୍ରିୟାର ଫଳ କ୍ଷୟ ହୁଏ।

Verse 2

न क्षीयते तु राजेन्द्र चक्रतीर्थे तु यत्कृतम् । यद्भूतं यद्भविष्यच्च तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम्

କିନ୍ତୁ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଚକ୍ର-ତୀର୍ଥରେ ଯାହା କରାଯାଏ ତାହା କ୍ଷୟ ହୁଏ ନାହିଁ। ଭୂତ ହେଉ କି ଭବିଷ୍ୟ—ଏହି ହେଉଛି ତୀର୍ଥର ପରମ ମାହାତ୍ମ୍ୟ।

Verse 3

कथितं तन्मया सर्वं पृथग्भावेन भारत

ହେ ଭାରତ, ସେ ସବୁକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥକ୍ ଭାବରେ, ଯଥାକ୍ରମେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହିଦେଲି।

Verse 144

। अध्याय

ଇତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।