Adhyaya 140

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नन्दाह्रदमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागा नन्दा देवी वरप्रदा

ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ— ତତ୍ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ଅନୁତ୍ତମ ନନ୍ଦା-ହ୍ରଦକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଠାରେ ମହାଭାଗା ବରପ୍ରଦା ଦେବୀ ନନ୍ଦା ସିଦ୍ଧରୂପେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।

Verse 2

महिषासुरे महाकाये पुरा देवभयंकरे । शूलिन्या शूलभिन्नाङ्गे कृते दानवसत्तमे

ପୂର୍ବକାଳେ ଦେବଭୟଙ୍କର ମହାକାୟ ମହିଷାସୁର—ଦାନବଶ୍ରେଷ୍ଠ—ଶୂଳଧାରିଣୀ ଦେବୀଙ୍କ ଶୂଳରେ ତାହାର ଅଙ୍ଗ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ ସେ ନିପାତିତ ହୋଇଥିଲା।

Verse 3

येनैकादशरुद्राश्च ह्यादित्याः समरुद्गणाः । वसवो वायुना सार्द्धं चन्द्रादित्यौ सुरेश्वर

ହେ ସୁରେଶ୍ୱର! ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏକାଦଶ ରୁଦ୍ର, ମରୁଦ୍ଗଣ ସହିତ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବାୟୁ ସହିତ ବସୁମାନେ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ—ସମସ୍ତେ ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ।

Verse 4

बलिना निर्जिता येन ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । सङ्ग्रामे सुमहाघोरे कृते देवभयंकरे

ଯାହାର ବଳଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଯେତେବେଳେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଅତି ଘୋର ସଙ୍ଗ୍ରାମ ଘଟିଲା।

Verse 5

कृत्वा तत्कदनं घोरं नन्दा देवी सुरेश्वरी । यस्मात्स्नाता विशालाक्षी तेन नन्दाह्रदः स्मृतः

ସେଇ ଘୋର ସଂହାର କରି ଦେବେଶ୍ୱରୀ ନନ୍ଦା ଦେବୀ ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ। ଯେଉଁଠି ବିଶାଳାକ୍ଷୀ ଦେବୀ ସ୍ନାତ ହେଲେ, ସେଇ ସ୍ଥାନ ‘ନନ୍ଦାହ୍ରଦ’ ଭାବେ ସ୍ମୃତ।

Verse 6

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दामुद्दिश्य भारत । ददाति दानं विप्रेभ्यः सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ହେ ଭାରତ! ଯେ ଲୋକ ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ନନ୍ଦା ଦେବୀଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦିଏ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

Verse 7

भैरवं चैव केदारं तथा रुद्रं महालयम् । नन्दाह्रदश्चतुर्थः स्यात्पञ्चमं भुवि दुर्लभम्

ଭୈରବ, କେଦାର, ରୁଦ୍ର ଓ ମହାଳୟ—ଏମାନେ ପ୍ରଧାନ ତୀର୍ଥ ଭାବେ କଥିତ; ନନ୍ଦାହ୍ରଦ ଚତୁର୍ଥ, ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଭୂମିରେ ଦୁର୍ଲଭ।

Verse 8

बहवस्तं न जानन्ति कामरागसमन्विताः । नर्मदाया ह्रदं पुण्यं सर्वपातकनाशनम्

କାମ ଓ ରାଗରେ ଆବିଷ୍ଟ ଅନେକେ ଏହାକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ନର୍ମଦାର ଏହି ପୁଣ୍ୟ ହ୍ରଦ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ।

Verse 9

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा नन्दां देवीं प्रपूजयेत् । किं तस्य हिमवन्मध्यगमनेन प्रयोजनम्

ଯେ ଲୋକ ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ନନ୍ଦା ଦେବୀଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରେ, ତାହାପରେ ହିମାଳୟର ମଧ୍ୟଭାଗକୁ ଯିବାର କି ପ୍ରୟୋଜନ?

Verse 10

परमार्थमविज्ञाय पर्यटन्ति तमोवृताः । तेषां समागमे पार्थ श्रम एव हि केवलम्

ପରମାର୍ଥକୁ ନ ଜାଣି, ତମସାବୃତ ଲୋକେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି। ହେ ପାର୍ଥ, ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ କେବଳ କ୍ଲାନ୍ତି ମାତ୍ର; ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ।

Verse 11

पृथिव्यां सागरान्तायां स्नानदानेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्नात्वा नन्दाह्रदे नृप

ସମୁଦ୍ରାନ୍ତ ଏହି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ସ୍ନାନ ଓ ଦାନରେ ଯେ ପୁଣ୍ୟଫଳ ମିଳେ, ହେ ନୃପ, ନନ୍ଦା-ହ୍ରଦରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସେହି ଫଳ ମିଳେ।

Verse 140

। अध्याय

ଇତି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।