Adhyaya 135

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यत्सिद्धेश्वरमनुत्तमम् । तीर्थं सर्वगुणोपेतं सर्वलोकेषु पूजितम्

ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ତାହାର ତୁରନ୍ତ ପରେ ଆଉ ଏକ ଅନୁତ୍ତମ ସ୍ଥାନ ଅଛି—ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱର; ଏହା ସର୍ବଗୁଣୋପେତ ତୀର୍ଥ, ସର୍ବ ଲୋକରେ ପୂଜିତ।

Verse 2

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा ह्युमारुद्रं प्रपूजयेत् । वाजपेयस्य यज्ञस्य स लभेत्फलमुत्तमम्

ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରି ପରେ ଉମା ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ବାଜପେୟ ଯଜ୍ଞ ସମାନ ପରମ ଉତ୍ତମ ଫଳ ପାଏ।

Verse 3

तेन पुण्येन महता मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् । अप्सरोगणसंवीतो जयशब्दादिमङ्गलैः

ସେଇ ମହାପୁଣ୍ୟରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; ଅପ୍ସରାଗଣରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇ ‘ଜୟ’ ଆଦି ମଙ୍ଗଳଧ୍ୱନିରେ ସ୍ୱାଗତିତ ହୁଏ।

Verse 4

सहस्रवत्सरांस्तत्र क्रीडयित्वा यथासुखम् । धनधान्यसमोपेते कुले महति जायते

ସେ ତାହାଁରେ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ଯଥାସୁଖ କ୍ରୀଡା କରି, ପରେ ଧନ-ଧାନ୍ୟସମୃଦ୍ଧ ମହାନ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

Verse 5

पूज्यमानो नरश्रेष्ठ वेदवेदाङ्गपारगः । व्याधिशोकविनिर्मुक्तो जीवेच्च शरदां शतम्

ପୂଜିତ ହୋଇ ସେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୁଏ। ବ୍ୟାଧି ଓ ଶୋକରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ଶତ ଶରଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରହେ।

Verse 135

। अध्याय

ଅଧ୍ୟାୟ (ସମାପ୍ତି-ସୂଚକ)।