Adhyaya 124
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସଂବାଦ ଆକାରରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ତୀର୍ଥ-ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମହୀପାଳ ରାଜାଙ୍କୁ ନର୍ମଦେଶ୍ୱର ନାମକ ପରମ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥକୁ ଯିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରି, ସେହି ସ୍ଥାନର ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି। ମୂଳ ଦାବି ମୋକ୍ଷ ଓ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ—ଯେ କେହି ସେହି ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ କିଲ୍ବିଷ (ପାପ/ଦୋଷ) ଠାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ପରେ ଫଳ-ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ କୁହାଯାଏ—ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଜଳରେ, କିମ୍ବା ‘ଅନନାଶକ’ (ଅପ୍ରଭାବୀ/ଅବିନାଶୀ) ପ୍ରକାର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହାର ‘ଅନିବର୍ତ୍ତିକା ଗତି’ (ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ଗତି) ହୁଏ; ଏହା ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂର୍ବ ଉପଦେଶ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ଶିବ-ପରମ୍ପରାର ପ୍ରାମାଣ୍ୟରେ ତୀର୍ଥର ତାରକ ମହାତ୍ମ୍ୟ ସ୍ଥିର ହୁଏ।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल नर्मदेश्वरमुत्तमम् । तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
ଶ୍ରୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ— ହେ ମହୀପାଳ! ତତଃ ଉତ୍ତମ ନର୍ମଦେଶ୍ୱରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ସେଇ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କଲେ ନର ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
Verse 2
अग्निप्रवेशश्च जलेऽथवा मृत्युरनाशके । अनिवर्तिका गतिस्तस्य यथा मे शङ्करोऽब्रवीत्
ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ ହେଉ କି ଜଳରେ, କିମ୍ବା ଅନାଶକ ସ୍ଥାନରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ— ତାହାର ଗତି ପୁନଃ ଫେରିବା ନୁହେଁ; ଯେପରି ଶଙ୍କର ମୋତେ କହିଥିଲେ।
Verse 124
। अध्याय
ଇତି ଅଧ୍ୟାୟ।