Adhyaya 101

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । उत्तरे नर्मदाकूले यज्ञवाटस्य मध्यतः

ଶ୍ରୀମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ—ତତ୍ପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପରମ ଶୋଭନ ତୀର୍ଥକୁ ଯାଅ; ନର୍ମଦାର ଉତ୍ତର ତଟରେ, ଯଜ୍ଞବାଟର ମଧ୍ୟଭାଗରେ।

Verse 2

संकर्षणमिति ख्यातं पृथिव्यां पापनाशनम् । तपश्चीर्णं पुरा राजन्बलभद्रेण तत्र वै

ହେ ରାଜନ, ସେ ତୀର୍ଥ ପୃଥିବୀରେ ‘ସଙ୍କର୍ଷଣ’ ନାମେ ଖ୍ୟାତ, ପାପନାଶକ। ସେଠାରେ ପୁରାତନ କାଳରେ ବଲଭଦ୍ର ନିଶ୍ଚୟ ତପ କରିଥିଲେ।

Verse 3

गीर्वाणा अपि तत्रैव संनिधौ नृपनन्दन । उमया सहितः शम्भुः स्थितस्तत्रैव केशवः

ହେ ନୃପନନ୍ଦନ, ସେଠାରେ ଦେବଗଣମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ନିଧିରେ ବସନ୍ତି। ଉମାସହିତ ଶମ୍ଭୁ ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଏବଂ କେଶବ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରହନ୍ତି।

Verse 4

बलभद्रेण राजेन्द्र प्राणिनामुपकारतः । स्थापितः परया भक्त्या शङ्करः पापनाशनः

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ବଲଭଦ୍ର ପରମ ଭକ୍ତିରେ ସେଠାରେ ପାପନାଶକ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ।

Verse 5

यस्तत्र स्नाति वै भक्त्या जितक्रोधो जितेन्द्रियः । एकादश्यां सिते पक्षे मधुना स्नापयेच्छिवम्

ଯେ ସେଠାରେ ଭକ୍ତିରେ ସ୍ନାନ କରେ, କ୍ରୋଧକୁ ଜୟ କରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ସଂଯମ କରେ, ସେ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀରେ ମଧୁଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରୁ।

Verse 6

श्राद्धं तत्रैव यो भक्त्या पित्ःणामथ दापयेत् । स याति परमं स्थानं बलभद्रवचो यथा

ଯେ ସେଠାରେ ଭକ୍ତିରେ ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଏ, ସେ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ବଚନାନୁସାରେ ପରମ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

Verse 101

। अध्याय

ଅଧ୍ୟାୟ—ଏହା ଅଧ୍ୟାୟ-ଚିହ୍ନ।