प्र॒जाप॑तये त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मीन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि वा॒यवे॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ सर्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि । यो अर्व॑न्तं॒ जिघा॑ᳪसति॒ तम॒भ्य॒मीति॒ वरु॑णः| प॒रो मर्त॑: प॒रः श्वा
prajā́pataye tvā́ juṣṭáṃ prókṣāmi indrāgníbhyāṃ tvā́ juṣṭáṃ prókṣāmi vāyáve tvā́ juṣṭáṃ prókṣāmi víśvebhyás tvā devébhyo juṣṭáṃ prókṣāmi sárvebhyás tvā devébhyo juṣṭáṃ prókṣāmi | yo arvántaṃ jíghāṃsati tám abhy amī́ti váruṇaḥ | páro mártaḥ páraḥ śvā́
ପ୍ରଜାପତି ପାଇଁ—ତୁମକୁ ଜୁଷ୍ଟ (ପ୍ରିୟ/ଅନୁକୂଳ) ଭାବେ ମାନି ମୁଁ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ (ଛିଟା) କରୁଛି; ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନି ପାଇଁ—ତୁମକୁ ଜୁଷ୍ଟ ଭାବେ ମାନି ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି; ବାୟୁ ପାଇଁ—ତୁମକୁ ଜୁଷ୍ଟ ଭାବେ ମାନି ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି; ବିଶ୍ୱେ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ—ତୁମକୁ ଜୁଷ୍ଟ ଭାବେ ମାନି ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି; ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ—ତୁମକୁ ଜୁଷ୍ଟ ଭାବେ ମାନି ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରୁଛି। ଯେ କେହି ଅଶ୍ୱକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହେ, ତାକୁ ବରୁଣ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି; ଦୂରେ ରହୁ ମର୍ତ୍ୟ, ଦୂରେ ରହୁ ଶ୍ୱା (କୁକୁର)।
प्र॒जाप॑तये । त्वा॒ । जुष्ट॑म् । प्रोक्षा॑मि । इन्द्रा॒ग्निभ्याम् । त्वा॒ । जुष्ट॑म् । प्रोक्षा॑मि । वा॒यवे॑ । त्वा॒ । जुष्ट॑म् । प्रोक्षा॑मि । विश्वे॑भ्यः । त्वा॒ । दे॒वेभ्यः॑ । जुष्ट॑म् । प्रोक्षा॑मि । सर्वे॑भ्यः । त्वा॒ । दे॒वेभ्यः॑ । जुष्ट॑म् । प्रोक्षा॑मि । यः । अर्व॑न्तम् । जिघा॑ᳪसति । तम् । अ॒भि । अ॒मीति॑ । वरु॑णः । प॒रः । मर्त॑ः । प॒रः । श्वा