अ॒ग्निᳪ होता॑रं मन्ये॒ दास्व॑न्तं॒ वसु॑ᳪ सू॒नुᳪ सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसम् । य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा । घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒ऽऽजुह्वा॑नस्य स॒र्पिष॑ः
agníṃ hótāraṃ manye dā́svantaṃ vásuṃ sūnúṃ sáhaso jātávedasaṃ vípraṃ na jātávedasam | yá ūrdhvā́yā svadhvaró devó devā́cyā kṛ́pā | ghṛtásya víbhrāṣṭim ánu vaṣṭi śocíṣā''juhvā́nasya sárpiṣaḥ ||
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହୋତୃ ଭାବେ ମନେ କରେ—ଦାନଶୀଳ, ବସୁ (ଧନ)ସ୍ୱରୂପ ନିଧି; ସହସ (ବଳ)ର ପୁତ୍ର; ଜାତବେଦସ—ହଁ, ବିପ୍ର, ଜାତବେଦସ। ଯିଏ ଊର୍ଧ୍ୱଗତିଧାରୀ, ସୁଧ୍ୱର (ସୁସଂସ୍କୃତ) ଯଜ୍ଞଯୁକ୍ତ, ଦେବରୂପେ ଦେବସମ କୃପାବାନ; ଯିଏ ନିଜ ଶୋଚିଷା (ଜ୍ୱାଳା)ଦ୍ୱାରା ଘୃତର ବିଭ୍ରାଷ୍ଟି (ମିନୁଗୁଥିବା ଅଗ୍ର)କୁ ଅନୁସରେ—ଆହୁତି ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ସର୍ପିଷ (ଗଳିତ ଘିଅ)କୁ ଅନୁସରି।
अग्निम् । होतारम् । मन्ये । दास्वन्तम् । वसुम् । सूनुम् । सहसः । जातवेदसम् । विप्रम् । न । जातवेदसम् । यः । ऊर्ध्वया । स्वध्वरः । देवः । देव-अच्या । कृपा । घृतस्य । विभ्राष्टिम् । अनु । वष्टि । शोचिषा । आजुह्वानस्य । सर्पिषः ।