Shukla Yajur Veda — Adhyaya 15, Mantra 18
अ॒यमु॑त्त॒रात्सं॒यद्व॑सु॒स्तस्य॒ तार्क्ष्य॒श्चारि॑ष्टनेमिश्च सेनानीग्राम॒ण्यौ॒ । वि॒श्वाची॑ च घृ॒ताची॑ चाप्स॒रसा॒वापो॑ हे॒तिर्वात॒: प्रहे॑ति॒स्तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
ayam uttarāt saṁyadvasus tasya tārkṣyaś cāriṣṭanemiś ca senānīgrāmaṇyau | viśvācī ca ghr̥tācī cāpsarasāv āpo hetiḥ vātaḥ prahetiḥ tebhyo namo astu te no ’vantu te no mr̥ḍayantu te yaṁ dviṣmo yaś ca no dveṣṭi tameṣāṁ jambhe dadhmaḥ
ଏହା ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ସଂୟଦ୍ୱସୁ; ତାଙ୍କର ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଓ ଅରିଷ୍ଟନେମି—ଦୁଇ ନେତା, ସେନାନୀ ଓ ଗ୍ରାମଣୀ—ଅଟନ୍ତି। ବିଶ୍ୱାଚୀ ଓ ଘୃତାଚୀ—ଦୁଇ ଅପ୍ସରା—ଅଟନ୍ତି; ଆପଃ (ଜଳମାନେ) ଅଟନ୍ତି; ହେତି (ଶସ୍ତ୍ର) ଓ ବାତ (ପବନ), ଏବଂ ପ୍ରହେତି (ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର) ତାଙ୍କର। ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ହେଉ; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଓ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାହାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜମ୍ଭ (ଜହ୍ନା) ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛୁ।
अ॒यम् । उ॑त्त॒रात् । सम्-यद्व॑सुः । तस्य॑ । तार्क्ष्यः॑ । च । अरि॑ष्ट-नेमिः । च । सेनानी-ग्राम॒ण्यौ॒ । वि॒श्वाची॑ । च । घृ॒ताची॑ । च । अ॒प्स॒रसौ॑ । आपः॑ । हे॒तिः । वातः॑ । प्र-हे॑तिः । तेभ्यः॑ । नमः॑ । अस्तु । ते । नः । अवन्तु । ते । नः । मृडयन्तु । ते । यम् । द्वि॒ष्मः । यः । च । नः । द्वेष्टि । तम् । एषाम् । जम्भे॑ । दध्मः