Shukla Yajur Veda — Adhyaya 15, Mantra 16
अ॒यं द॑क्षि॒णा वि॒श्वक॑र्मा॒ तस्य॑ रथस्व॒नश्च॒ रथे॑चित्रश्च सेनानीग्राम॒ण्यौ॒ । मे॒न॒का च॑ सहज॒न्या चा॑प्स॒रसौ॑ यातुधा॒ना हे॒ती रक्षा॑ᳪसि॒ प्रहे॑ति॒स्तेभ्यो॒ नमो॑ अस्तु॒ ते नो॑ऽवन्तु॒ ते नो॑ मृडयन्तु॒ ते यं द्वि॒ष्मो यश्च॑ नो॒ द्वेष्टि॒ तमे॑षां॒ जम्भे॑ दध्मः
ayaṁ dakṣiṇā viśvakarmā tasya rathasvanaś ca rathecitraś ca senānīgrāmaṇyau | menakā ca sahajanyā cāpsarasau yātudhānā heti rakṣāṁsi prahetiḥ tebhyo namo astu te no ’vantu te no mr̥ḍayantu te yaṁ dviṣmo yaś ca no dveṣṭi tameṣāṁ jambhe dadhmaḥ
ଏହା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା; ତାଙ୍କର ରଥସ୍ୱନ ଓ ରଥେଚିତ୍ର—ଦୁଇ ନେତା, ସେନାନୀ ଓ ଗ୍ରାମଣୀ—ଅଟନ୍ତି। ମେନକା ଓ ସହଜନ୍ୟା—ଦୁଇ ଅପ୍ସରା—ଅଟନ୍ତି; ଯାତୁଧାନ (ଯାତୁଧାନା) ଅଟନ୍ତି; ହେତି (ଶସ୍ତ୍ର) ଓ ରକ୍ଷାଂସି, ଏବଂ ପ୍ରହେତି (ପ୍ରକ୍ଷିପ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର) ତାଙ୍କର। ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ହେଉ; ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଯାହାକୁ ଆମେ ଦ୍ୱେଷ କରୁ ଓ ଯେ ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ, ତାହାକୁ ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ଜମ୍ଭ (ଜହ୍ନା) ମଧ୍ୟରେ ରଖୁଛୁ।
अ॒यम् । द॑क्षि॒णाः । वि॒श्वक॑र्मा । तस्य॑ । रथ-स्व॒नः । च । रथे॑-चित्रः । च । सेनानी-ग्राम॒ण्यौ॒ । मे॒न॒का । च । सह-ज॒न्या । च । अ॒प्स॒रसौ॑ । यातु-धा॒नाः । हे॒तिः । रक्षाᳪसि॑ । प्र-हे॑तिः । तेभ्यः॑ । नमः॑ । अस्तु । ते । नः । अवन्तु । ते । नः । मृडयन्तु । ते । यम् । द्वि॒ष्मः । यः । च । नः । द्वेष्टि । तम् । एषाम् । जम्भे॑ । दध्मः