हिमवतः सुमङ्गलोत्सव-नगररचना (Himavān’s Auspicious Festival Preparations and City Adornment)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ शैलेश्वरः प्रीतो हिमवान्मुनि सत्तम । स्वपुरं रचयामास विचित्रं परमोत्सवम्

ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତେବେ ପର୍ବତେଶ୍ୱର ହିମବାନ୍ ହୃଦୟରେ ପ୍ରୀତ ହୋଇ, ନିଜ ନଗରରେ ବିଚିତ୍ର ଓ ପରମ ମଙ୍ଗଳମୟ ମହୋତ୍ସବ ରଚିଲେ।

Verse 2

सिक्तमार्गं संस्कृतं च शोभितं परमर्द्धिभिः । द्वारि द्वारि च रम्भादि मङ्गलं द्रव्यसंयुतम्

ମାର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଜଳ ଛିଟାଇ ସୁଶୁଭିତ ଓ ସୁସଂସ୍କୃତ କରାଯାଇଥିଲା, ପରମ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ ରମ୍ଭା ଆଦି ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହ, ସ୍ୱାଗତ-ଉତ୍ସବର ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଜା ଥିଲା।

Verse 3

प्रांगणं रचयामास रम्भास्तंभसमन्वितम् । पट्टसूत्रैस्संनिबद्धरसालपल्लवान्वितम्

ସେ କଦଳୀ-ସ୍ତମ୍ଭରେ ଶୋଭିତ ଏକ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ସଜାଇଲେ ଏବଂ ପଟ୍ଟ-ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧା ଆମ୍ବ ପଲ୍ଲବଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଅଲଙ୍କୃତ କଲେ।

Verse 4

मालतीमाल्यसंयुक्तं लसत्तोरणसुप्रभम् । शोभितम्मंगलद्रव्यैश्चतुर्दिक्षु स्थितैश्शुभैः

ତାହା ମାଳତୀ ପୁଷ୍ପମାଳାରେ ସୁଶୋଭିତ ଥିଲା; ଜ୍ଵଳମାନ ତୋରଣ ଓ ଦ୍ୱାରଶୋଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇଥିଲା। ଚାରି ଦିଗରେ ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳଦ୍ରବ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ଥିବାରୁ ତାହା ପୂଜ୍ୟ ଓ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।

Verse 5

तथैव सर्वं परया मुदान्वितश्चक्रे गिरीन्द्रस्स्वसुतार्थमेव । गर्गम्पुरस्कृत्य महाप्रभावं प्रस्तावयोग्यं च सुमंगलं हि

ସେହିପରି ଗିରିରାଜ ହିମାଳୟ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ କନ୍ୟାର ହିତାର୍ଥେ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଗର୍ଗ ଋଷିଙ୍କୁ ଅଗ୍ରେ ରଖି, ପ୍ରସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ଅତି ଶୁଭ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କଲେ।

Verse 6

आहूय विश्वकर्माणं कारयामास सादरम् । मण्डपं च सुविस्तीर्णं वेदिकादिमनोहरम्

ସେ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନରେ ଡାକି, ଏକ ସୁବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ମଣ୍ଡପ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ; ଯାହା ବେଦିକା ଆଦି ଶୁଭ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ମନୋହର ଥିଲା।

Verse 7

अयुतेन सुरर्षे तद्योजनानां च विस्तृतम् । अनेकलक्षणोपेतं नानाश्चर्य्यसमन्वितम्

ହେ ଦେବର୍ଷି, ସେଇ ମଣ୍ଡପ ଦଶହଜାର ଯୋଜନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଥିଲା। ତାହା ଅନେକ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ ଓ ନାନା ପ୍ରକାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।

Verse 8

स्थावरं जंगमं सर्वं सदृशन्तैर्मनोहरम् । सर्वतोऽद्भुतसर्वत्वं नानावस्तुचमत्कृतम्

ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ—ସବୁକିଛି—ଯଥାଯଥ ରୂପ-ସାଦୃଶ୍ୟରେ ମନୋହର ଦିଶିଲା। ସର୍ବତ୍ର ଅଦ୍ଭୁତ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ବ୍ୟାପି, ନାନାବସ୍ତୁର ଚମତ୍କାରେ ମନ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲା।

Verse 9

जंगमं विजितन्तत्र स्थावरेण विशेषतः । जंगमेन च तत्रासीज्जितं स्थावरमेव हि

ସେଠାରେ ଜଙ୍ଗମ ସତ୍ତାମାନେ ବିଶେଷତଃ ସ୍ଥାବରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତାଗଲେ; ଏବଂ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଜଙ୍ଗମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାବର ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଜିତାଗଲା।

Verse 10

पयसा च जिता तत्र स्थलभूमिर्न चान्यथा । जलं किं हि स्थलं किं हि न विदुः केऽपि कोविदाः

ସେଠାରେ ସ୍ଥଳଭୂମି ମଧ୍ୟ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଜିତାଗଲା—ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। କେତେକ କୋବିଦ ମନାଯାଉଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଜଳ କ’ଣ, ସ୍ଥଳ କ’ଣ—ଏହା ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁ।

Verse 11

क्वचित्सिंहाः कृत्रिमाश्च क्वचित्सारसपंक्तयः । क्वचिच्छिखण्डिनस्तत्र कृत्रिमाश्च मनोहराः

କେଉଁଠି କୃତ୍ରିମ ସିଂହ, କେଉଁଠି ସାରସମାନଙ୍କ ପଙ୍କ୍ତି; ଆଉ କେଉଁଠି ଶିଖଣ୍ଡଧାରୀ ମନୋହର କୃତ୍ରିମ ମୟୂର ଦିଶୁଥିଲେ।

Verse 12

क्वचित्स्त्रियः कृत्रिमाश्च नृत्यन्त्यः पुरुषैस्सह । मोहयन्त्यो जनान्सर्वान्पश्यन्त्यः कृत्रिमास्तथा

କେଉଁଠି କୃତ୍ରିମ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସହ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ-ଭ୍ରମିତ କରି, ସେଇ ଛଳମୟୀମାନେ ତଥାପି ଅଭିନୟମୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏଦିକ-ସେଦିକ ଚାହୁଁଥିଲେ।

Verse 13

तथा तेनैव विधिना द्वारपाला मनोहराः । हस्तैर्धनूंषि चोद्धृत्य स्थावरा जंगमोपमाः

ସେହି ଏକେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ମନୋହର ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ; ହାତରେ ଧନୁଷ ଉଠାଇ ସେମାନେ ଅଚଳ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଚଳମାନ ଜୀବମାନଙ୍କ ପରି ଲାଗୁଥିଲେ।

Verse 14

द्वारि स्थिता महालक्ष्मीः कृत्रिमा रचिताद्भुता । सर्वलक्षणसंयुक्ता गताः साक्षत्पयोर्णवात

ଦ୍ୱାରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ—କୃତ୍ରିମ ଭାବେ ରଚିତ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ—ସମସ୍ତ ଶୁଭଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ, ଯେନ ସାକ୍ଷାତ୍ କ୍ଷୀରସାଗରରୁ ଆସିଥିବା ପରି ଦିଶୁଥିଲେ।

Verse 15

गजाश्चालङ्कृता ह्यासन्कृत्रिमा अकृतोपमाः । तथाश्वाः न सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः

ଗଜମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲେ—କୃତ୍ରିମ ଭାବେ ନିର୍ମିତ ଓ ଅନୁପମ। ସେପରି ଅଶ୍ୱମାନେ ସାଜସଜ୍ଜା ସହ ଥିଲେ; ଗଜମାନଙ୍କ ସହ ମହାବତ ଓ ଗଜଚାଳନାରେ ନିପୁଣ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।

Verse 16

रथा रथिभिराकृष्टा महाश्चर्यसमन्विताः । वाहनानि तथान्यानि पत्तयः कृत्रिमास्तथा

ରଥମାନେ—ସାରଥିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆକୃଷ୍ଟ ଓ ମହା ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ଭରିତ—ସେଠାରେ ଦିଶିଲେ; ଏହିପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାହନମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ପଦାତି ସେନାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯାହାର ଅନେକ କୃତ୍ରିମ ଭାବେ ଗଢ଼ା ଥିଲେ।

Verse 17

एवं विमोहनार्थन्तु कृतं वै विश्वकर्मणा । देवानां च मुनीनां च तेन प्रीतात्मना मुने

ହେ ମୁନେ, ଏହିପରି ମୋହିତ କରିବା ପାଇଁ ନିଶ୍ଚୟ ଵିଶ୍ୱକର୍ମା—ହୃଦୟରେ ପ୍ରୀତି ଧରି—ଏହା ରଚିଲେ, ଯେପରି ଦେବମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ସେଇ ଅଦ୍ଭୁତତାରେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତୁ।

Verse 19

तस्योपरि महादिव्यम्पुष्पकं रत्नभूषितम् । राजितं पल्लवैश्शुभ्रश्चामरैश्च सुशोभितम्

ତାହାର ଉପରେ ପରମ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପଛତ୍ର ଥିଲା, ରତ୍ନରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ ଦୀପ୍ତିମାନ; କୋମଳ ଶୁଭ୍ର ପଲ୍ଲବରେ ରାଜିତ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶ୍ୱେତ ଚାମରରେ ସୁଶୋଭିତ ଥିଲା।

Verse 20

वामपार्श्वे गजौ द्वौ च शुद्धकाश्मीरसन्निभौ । चतुर्दन्तो षष्टिवर्षौ भेदमानौ महाप्रभौ

ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦୁଇଟି ଗଜ ଥିଲେ, ଶୁଦ୍ଧ କାଶ୍ମୀରୀ କେସର ସଦୃଶ ବର୍ଣ୍ଣର; ସେମାନେ ଚତୁର୍ଦନ୍ତ, ଷଷ୍ଟିବର୍ଷୀୟ, ମଦୋନ୍ମତ୍ତ, ମହାବଳୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ।

Verse 21

तथैवार्कनिभौ तेन कृतौ चाश्वौ महाप्रभौ । चामरालंकृतौ दिव्यौ दिव्यालङ्कारभूषितौ

ସେହିପରି ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଟି ଅଶ୍ୱ ନିର୍ମିତ ହେଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ମହାପ୍ରଭାଶାଳୀ; ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ, ଚାମରରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଲଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ ଥିଲେ।

Verse 22

दंशिता वररत्नाढ्या लोकपालास्तथैव च । सर्वे देवा यथार्थं वै कृता वै विश्वकर्मणा

ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ଲୋକପାଳମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ—ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଯଥୋଚିତ ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଗଢ଼ିଥିଲେ।

Verse 23

तथा हि ऋषयस्सर्वे भृग्वाद्याश्च तपोधनाः । अन्ये ह्युपसुरास्तद्वत्सिद्धाश्चान्येऽपि वै कृताः

ସେହିପରି ଭୃଗୁ ଆଦି ତପୋଧନ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ତେଣୁ ଥିଲେ; ତଦ୍ବତ୍ ଅନ୍ୟ ଉପସୁରମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ସିଦ୍ଧଗଣ ମଧ୍ୟ ସେହିଭାବେ ଗଢ଼ାଗଲେ।

Verse 24

विष्णुश्च पार्षदैस्सर्वैर्गरुडाख्यैस्समन्वितः । कृत्रिमो निर्मितस्तद्वत्परमाश्चर्यरूपवान्

ସେହିପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଏକ କୃତ୍ରିମ ରୂପ ନିର୍ମିତ ହେଲା; ‘ଗରୁଡ’ ନାମରେ ପରିଚିତ ସମସ୍ତ ପାର୍ଷଦମାନେ ତାହା ସହିତ ଥିଲେ। ତାହା ପରମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।

Verse 25

तथैवाहं सुतैवेदैस्सिद्धैश्च परिवारितः । कृत्रिमो निर्मितस्तद्वत्पठन्सूक्तानि नारद

ସେହିପରି, ହେ ସୂତ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ବେଦ ଓ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିବୃତ ଥିଲି। ମୋତେ କୃତ୍ରିମ ରୂପେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ହେ ନାରଦ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ସୂକ୍ତ ପାଠ କରୁଥିଲି।

Verse 26

ऐरावतगजारूढश्शक्रस्स्वदलसंयुतः । कृत्रिमो निर्मितस्तद्वत्परिपूर्णेन्दुसंनिभः

ଐରାବତ ଗଜ ଉପରେ ଆରୂଢ, ନିଜ ଦଳ ସହିତ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ କୃତ୍ରିମ ରୂପେ ନିର୍ମିତ ହେଲେ—ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ-ଉପାଙ୍ଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତ।

Verse 27

किं बहूक्तेन देवर्षे सर्वो वै विश्वकर्मणा । हिमागप्रेरितेनाशु क्लृप्तस्सुरसमाजकः

ହେ ଦେବର୍ଷି, ଅଧିକ କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା କ’ଣ? ହିମାଳୟଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଶୀଘ୍ର ସବୁକିଛି ସଜାଇଦେଲେ—ସମଗ୍ର ଦେବସମାଜକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଦେଲେ।

Verse 28

एवंभूतः कृतस्तेन मण्डपो दिव्यरूपवान् । अनेकाश्चर्यसम्भूतो महान्देवविमोहनः

ଏଭଳି ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ମଣ୍ଡପ ନିର୍ମିତ ହେଲା—ଦିବ୍ୟ ରୂପବାନ, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଉଦ୍ଭୂତ, ମହାନ୍ ଭବ୍ୟତାସମ୍ପନ୍ନ, ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋହିତ କରିଦେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର।

Verse 29

अथाज्ञप्तो गिरीशेन विश्वकर्मा महामतिः । निवासार्थं सुरादीनां तत्तल्लोकाम् हि यत्नतः

ତାପରେ ଗିରୀଶ (ଭଗବାନ ଶିବ)ଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଇ ମହାମତି ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦେବମାନେ ଆଦିଙ୍କ ନିବାସ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ସେମାନଙ୍କ ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଯତ୍ନରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।

Verse 30

तत्रैव च महामञ्चाः सुप्रभाः परमाद्भुताः । रचितास्सुखदा दिव्या स्तेषां वै विश्वकर्मणा

ସେଠାରେ ହିଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପରମ ଅଦ୍ଭୁତ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦିବ୍ୟ ଓ ସୁଖଦାୟକ ମହାମଞ୍ଚ (ଶୟ୍ୟା-ଆସନ) ରଚନା କଲେ।

Verse 31

तथाप्तसप्तलोकं वै विरेचे क्षणतोऽद्भुतम् । दीप्त्या परमया युक्तं निवासार्थं स्वयम्भुवः

ତେବେ ସ୍ୱୟମ୍ଭୂ ବ୍ରହ୍ମା କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବେ ସମଗ୍ର ସପ୍ତଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ପରମ ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ ତାହା ଦେହଧାରୀଙ୍କ ନିବାସାର୍ଥ ହେଲା।

Verse 32

तथैव विष्णोस्त्वपरं वैकुण्ठाख्यं महोज्ज्वलम् । विरेचे क्षणतो दिव्यं नानाश्चर्यसमन्वितम्

ସେହିପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ‘ବୈକୁଣ୍ଠ’ ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ପରମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକ ପ୍ରକଟ ହେଲା; କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ଦିବ୍ୟ ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ନାନା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।

Verse 33

अमरेशगृहन्दिव्यं तथैवाद्भुतमुत्तमम् । विरेचे विश्वकर्मासौ सर्वैश्वर्यसमन्वितम्

ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅମରେଶଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ; ତାହା ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅତି ଉତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ-ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଭବ୍ୟତାରେ ସମନ୍ୱିତ ଥିଲା।

Verse 34

गृहाणि लोकपालानां विरेचे सुन्दराणि च । तद्वत्स प्रीतितो दिव्यान्यद्भुतानि महान्ति च

ସ୍ନେହରୁ, ହେ ବତ୍ସ, ସେ ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ଗୃହମାନେ ରଚିଲା; ଏହିପରି ପ୍ରୀତିରେ ସେ ଅନେକ ମହାନ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଆବାସ ଏବଂ ବିସ୍ମୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କଲା।

Verse 35

अन्येषाममराणां च सर्वेषां क्रमशस्तथा । सदनानि विचित्राणि रचितानि च तेन वै

ସେହିପରି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅମର ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କ୍ରମକ୍ରମେ ତାଙ୍କର ବିଚିତ୍ର ନିବାସସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ରଚିଲେ।

Verse 36

विश्वकर्मा महाबुद्धिः प्राप्तशम्भुमहावरः । विरेचे क्षणतः सर्वं शिवतुष्ट्यर्थमेव च

ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଠାରୁ ପରମ ବର ପାଇ, ଶିବତୁଷ୍ଟି ପାଇଁ ମାତ୍ର କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ କିଛି ରଚିଦେଲେ।

Verse 37

तथैव चित्रं परमं महोज्ज्वलं महाप्रभन्देववरैस्सुपूजितम् । गिरीशचिह्नं शिवलोकसंस्थितं सुशोभितं शम्भुगृहं चकार

ସେହିପରି ସେ ପରମ ଅଦ୍ଭୁତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମହାପ୍ରଭାମୟ—ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁପୂଜିତ—ଗିରୀଶଙ୍କ ଚିହ୍ନଧାରୀ, ଶିବଲୋକରେ ସ୍ଥିତ, ସୁଶୋଭିତ ଶମ୍ଭୁଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ।

Verse 38

एवम्भूता कृता तेन रचना विश्वकर्मणा । विचित्रा शिवतुष्ट्यर्थं पराश्चर्या महोज्ज्वला

ଏହିପରି ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ରଚନା କରାଗଲା—ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଚିତ୍ର, ଶିବତୁଷ୍ଟି ପାଇଁ ନିର୍ମିତ, ପରମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ ଓ ମହାଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।

Verse 39

एवं कृत्वाखिलं चेदं व्यवहारं च लौकिकम् । पर्य्यैक्षिष्ट मुदा शम्भ्वागमनं स हिमाचलः

ଏଭଳି ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଲୌକିକ ବ୍ୟବହାର ସମାପ୍ତ କରି, ହିମାଚଳ ଆନନ୍ଦରେ ଶମ୍ଭୁ—ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ—ଆଗମନକୁ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କଲେ।

Verse 40

इति प्रोक्तमशेषेण वृत्तान्तम्प्रमुदावहम् । हिमालयस्य देवर्षे किम्भूयः श्रोतुमिच्छसि

ହେ ଦେବର୍ଷି! ହିମାଳୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ବୃତ୍ତାନ୍ତକୁ ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦେଲି। ଏବେ ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ?