Sukta 9

Mantra 1

आ नूनमश्विना युवं वत्सस्य गन्तमवसे । प्रास्मै यच्छतमवृकं पृथु च्छर्दिर्युयुतं या अरातयः ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏବେ ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ବତ୍ସଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ଆସ। ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ବିଶାଳ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଯାହାକୁ ବୃକ (ଓଲ୍ଫ/ଶିଆଳ) ମଧ୍ୟ ଭେଦି ପାରିବ ନାହିଁ; ଯେ ଶତ୍ରୁତାର ବଳ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଂକାଇ ଦିଅ।

Mantra 2

यदन्तरिक्षे यद्दिवि यत्पञ्च मानुषाँ अनु । नृम्णं तद्धत्तमश्विना ॥

ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ଯେ ଯେଉଁ ବୀର୍ୟ-ବଳ ଅଛି, ଦିବି (ସ୍ୱର୍ଗ)ରେ ଯେଉଁଟି ଅଛି, ଏବଂ ପଞ୍ଚ ମାନୁଷ-ଜନଙ୍କୁ ଅନୁସରେ—ସେହି ନୃମ୍ଣ (ବୀର-ଶକ୍ତି) ଆମକୁ ଦିଅ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ।

Mantra 3

ये वां दंसांस्यश्विना विप्रासः परिमामृशुः । एवेत्काण्वस्य बोधतम् ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଯେ ବିପ୍ରମାନେ (ପ୍ରେରିତ ଋଷିମାନେ) ତୁମ ଦଂସାଂସି (ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ)କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ସର୍ବତ୍ର ପରିବେଷ୍ଟନ କରିଛନ୍ତି—ସେହି ଜ୍ଞାନଦ୍ୱାରା କାଣ୍ୱଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ବୁଝି ଜାଗ୍ରତ ହେଅ।

Mantra 4

अयं वां घर्मो अश्विना स्तोमेन परि षिच्यते । अयं सोमो मधुमान्वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଏହା ତୁମ ଘର୍ମ (ଉଷ୍ଣ ଅର୍ପଣ); ସ୍ତୋମଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖେ ପରିଷିଚ୍ୟତେ। ଏହା ମଧୁମୟ ସୋମ, ହେ ବାଜିନୀବସୂ (ସମୃଦ୍ଧିର ଅଧିପତିମାନେ)—ଏହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃତ୍ର (ଆବରକ)କୁ ଚିହ୍ନି ତାହାର ବନ୍ଧନ-ଧରାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଉ।

Mantra 5

यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु पुरुदंससा कृतम् । तेन माविष्टमश्विना ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ପୁରୁଦଂସସା (ଅନେକ କୁଶଳ କର୍ମର କର୍ତ୍ତା) ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଯାହା କିଛି ଜଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବନସ୍ପତିର ଅଧିପତିରେ, ଏବଂ ଔଷଧୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କରିଛ—ସେଇ ତୁମ କୃତ୍ୟ-ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଆବୃତ କରି ରକ୍ଷା କର।

Mantra 6

यन्नासत्या भुरण्यथो यद्वा देव भिषज्यथः । अयं वां वत्सो मतिभिर्न विन्धते हविष्मन्तं हि गच्छथः ॥

ହେ ନାସତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ବେଗରେ ଗମନ କର, କିମ୍ବା ହେ ଦେବମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଭିଷଜ୍ୟଥଃ—ଚିକିତ୍ସା କରି ସୁଧାର କର—ସେତେବେଳେ ଏହି ତୁମ ହବିଷ୍ମନ୍ତ ବତ୍ସ (ଅର୍ପଣର ପୁତ୍ର) ମନର ଗତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଖୋଜି ପାଉନାହିଁ; କାରଣ ତୁମେ ହବିଷରେ ସମୃଦ୍ଧ ଜନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।

Mantra 7

आ नूनमश्विनोॠषिः स्तोमं चिकेत वामया । आ सोमं मधुमत्तमं घर्मं सिञ्चादथर्वणि ॥

ଏବେ ଅଶ୍ୱିନମାନଙ୍କ ଋଷି ଆନନ୍ଦମୟ ବଳରେ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ତୋମକୁ ଜାଗ୍ରତ କରୁ; ଏବଂ ଅଥର୍ବଣ ପ୍ରକାରେ—ଯଥାଯଥ ଅଗ୍ନି-ଜ୍ଞାନ ସହ—ସର୍ବାଧିକ ମଧୁମତ୍ତମ ସୋମକୁ, ଉଷ୍ଣ ଲିବେଶନ (ଘର୍ମ) କୁ ଢାଳୁ।

Mantra 8

आ नूनं रघुवर्तनिं रथं तिष्ठाथो अश्विना । आ वां स्तोमा इमे मम नभो न चुच्यवीरत ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ଏବେ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଘୁରୁଥିବା ତୁମ ରଥରେ ଆରୋହଣ କର। ମୋର ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ପାଖକୁ ଉଚ୍ଚକୁ ଉଠେ; ଆକାଶର ବିଶାଳ ଗଗନମଣ୍ଡଳ ପରି ଦୃଢ଼ ରହି କେବେ ଖସି ପଡ଼େ ନାହିଁ।

Mantra 9

यदद्य वां नासत्योक्थैराचुच्युवीमहि । यद्वा वाणीभिरश्विनेवेत्काण्वस्य बोधतम् ॥

ହେ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟ, ଯଦି ଆଜି ଆମେ ଉନ୍ନତ ଉକ୍ତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥାଉ, କିମ୍ବା ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ଆମ ପ୍ରେରିତ ବାଣୀମାନେ ଦ୍ୱାରା—ତେବେ କାଣ୍ୱଙ୍କ ଆହ୍ୱାନକୁ ଜାଣି ଜାଗ୍ରତ ହେଉ।

Mantra 10

यद्वां कक्षीवाँ उत यद्व्यश्व ऋषिर्यद्वां दीर्घतमा जुहाव । पृथी यद्वां वैन्यः सादनेष्वेवेदतो अश्विना चेतयेथाम् ॥

ଯେତେବେଳେ କକ୍ଷୀବାନ ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଋଷି ବ୍ୟଶ୍ୱ ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଦୀର୍ଘତମସ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ନିବାସସ୍ଥାନର ଆସନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୃଥୀ ବୈନ୍ୟ ମଧ୍ୟ (ଡାକିଥିଲେ)—ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ଏବେ ମଧ୍ୟ ଆମ ପ୍ରତି ସଚେତନ ହୋଇ ଧ୍ୟାନ ଦିଅ।

Mantra 11

यातं छर्दिष्पा उत नः परस्पा भूतं जगत्पा उत नस्तनूपा । वर्तिस्तोकाय तनयाय यातम् ॥

ଆସ—ଆମ ଆଶ୍ରୟର ରକ୍ଷକମାନେ; ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ପରଦିଗରୁ (ଶତ୍ରୁବଳରୁ) ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ। ଚଳିତ ଜଗତର ପାଳକ ହେଉ, ଏବଂ ଆମ ଦେହଧାରୀ ସତ୍ତାର ପାଳକ ହେଉ। ଶିଶୁ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ କ୍ଷେମପଥ ନେଇ ଆସ।

Mantra 12

यदिन्द्रेण सरथं याथो अश्विना यद्वा वायुना भवथः समोकसा । यदादित्येभिॠभुभिः सजोषसा यद्वा विष्णोर्विक्रमणेषु तिष्ठथः ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ଯଦି ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଏକେ ରଥରେ ଯାତ୍ରା କର, କିମ୍ବା ବାୟୁଙ୍କ ସହ ଏକେ ଗୃହରେ ବସ; ଯଦି ତୁମେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଓ ଋଭୁମାନଙ୍କ ସହ ଏକରସ ଆନନ୍ଦର ସହଚର୍ଯ୍ୟରେ ଅଛ, କିମ୍ବା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିଶାଳ ବିକ୍ରମରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ—ଏଠାରେ ଆମକୁ ସ୍ମରି କାର୍ଯ୍ୟ କର, ଆମ ଭବନ ପାଇଁ।

Mantra 13

यदद्याश्विनावहं हुवेय वाजसातये । यत्पृत्सु तुर्वणे सहस्तच्छ्रेष्ठमश्विनोरवः ॥

ଯଦି ଆଜି ମୁଁ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ବାଜସାତି—ବଳ-ସମୃଦ୍ଧିର ଜୟ—ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ତେବେ ଯୁଦ୍ଧମାନେ, ବିଜୟ ପାଇଁ, ସେହି ପରାକ୍ରମ ହିଁ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟଙ୍କ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହାୟତା।

Mantra 14

आ नूनं यातमश्विनेमा हव्यानि वां हिता । इमे सोमासो अधि तुर्वशे यदाविमे कण्वेषु वामथ ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ, ଏବେ ଆସ; ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ ଏହି ହବ୍ୟ (ଆହୁତି) ଏଠାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ତୁର୍ବଶ ପାଇଁ ଏହି ସୋମଗୁଡ଼ିକ ପସାରାଯାଇଛି; ଏବଂ କଣ୍ୱମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି (ସୋମ) ଅଛି—ଅତଏବ ଆସ।

Mantra 15

यन्नासत्या पराके अर्वाके अस्ति भेषजम् । तेन नूनं विमदाय प्रचेतसा छर्दिर्वत्साय यच्छतम् ॥

ହେ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟ, ଦୂରରୁ କିମ୍ବା ନିକଟରୁ ଯେ କୌଣସି ଭେଷଜ (ଚିକିତ୍ସା/ଔଷଧ) ଅଛି—ସେହିଦ୍ୱାରା ଏବେ, ହେ ପ୍ରଚେତସମାନେ, ବିମଦାକୁ ଆଶ୍ରୟଦାୟକ ଶାନ୍ତି ଦିଅ; ଏବଂ ବତ୍ସକୁ (ଶିଶୁକୁ, ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିକୁ) ମଧ୍ୟ ତାହା ଦିଅ।

Mantra 16

अभुत्स्यु प्र देव्या साकं वाचाहमश्विनोः । व्यावर्देव्या मतिं वि रातिं मर्त्येभ्यः ॥

ଦିବ୍ୟ ବାଣୀ ସହିତ ମୁଁ ଅଶ୍ୱିନଦ୍ୱୟ ପାଇଁ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି। ଦେବୀ ଚିନ୍ତାକୁ ଓ ଦାନକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଦୀପ୍ତିମୟ ଦାନକୁ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି।

Mantra 18

यदुषो यासि भानुना सं सूर्येण रोचसे । आ हायमश्विनो रथो वर्तिर्याति नृपाय्यम् ॥

ହେ ଉଷା, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜ ଭାନୁ (କିରଣ) ସହ ଯାତ୍ରା କର ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅ, ସେତେବେଳେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଶ୍ୱିନଙ୍କ ଏହି ରଥ ନିଜ ଘୁର୍ଣ୍ଣନଶୀଳ ପଥରେ ରକ୍ଷକ ଅଧିପତ୍ୟ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ।

Mantra 19

यदापीतासो अंशवो गावो न दुह्र ऊधभिः । यद्वा वाणीरनूषत प्र देवयन्तो अश्विना ॥

ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ଣ୍ଣଭରିତ କିରଣମାନେ, ଗାଈମାନେ ନିଜ ଥଣରୁ ଦୁଧ ଝରାଇବା ପରି, ପ୍ରସ୍ରବିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଦେବୟନ୍ତ (ଦେବମାନଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା) ଲୋକମାନଙ୍କର ବାଣୀ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହୁଏ—ସେତେବେଳେ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୋ, (ତୁମ ସହାୟତା ସହ ଆସ)।

Mantra 20

प्र द्युम्नाय प्र शवसे प्र नृषाह्याय शर्मणे । प्र दक्षाय प्रचेतसा ॥

ଅଗ୍ରେ—ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ଦୀପ୍ତିମୟ ମହିମା) ପାଇଁ; ଅଗ୍ରେ—ଶବସ୍ (ବଳ) ପାଇଁ; ଅଗ୍ରେ—ନୃଷାହ୍ୟ (ବିଜୟୀ ପରାକ୍ରମ) ଓ ଶର୍ମଣ (ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଆଶ୍ରୟ) ପାଇଁ; ଅଗ୍ରେ—ଦକ୍ଷ (ବିବେକମୟ କୌଶଳ) ପାଇଁ, ପ୍ରଚେତସ୍ (ଜାଗ୍ରତ ବୁଦ୍ଧି) ପାଇଁ।

Mantra 21

यन्नूनं धीभिरश्विना पितुर्योना निषीदथः । यद्वा सुम्नेभिरुक्थ्या ॥

ହେ ଅଶ୍ୱିନୌ, ଯେତେବେଳେ ଏବେ ତୁମେ ଦୀପ୍ତ ଧୀମାନ ଚିନ୍ତାଦ୍ୱାରା ପିତୃ-ୟୋନି (ଗର୍ଭ) ମଧ୍ୟରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର; କିମ୍ବା ସୁମ୍ନ—ଆନନ୍ଦମୟ ଅନୁଗ୍ରହ—ଦ୍ୱାରା, ହେ ଉକ୍ଥ୍ୟ (ସ୍ତୁତି-ଯୋଗ୍ୟ), ତୁମେ ସମୀପକୁ ଆସ; ସେତେବେଳେ ଆମ ଭିତରେ ସ୍ଥିର ହୁଅ।