Sukta 75

Mantra 1

युक्ष्वा हि देवहूतमाँ अश्वाँ अग्ने रथीरिव । नि होता पूर्व्यः सदः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନିତ ତୁମେ—ରଥୀ ପରି ନିଜ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଯୁଗ୍ମ କର; ଏବଂ ପ୍ରାଚୀନ ହୋତୃ ହୋଇ ଆମ ଯଜ୍ଞାସନରେ ଆସୀନ ହୁଅ।

Mantra 2

उत नो देव देवाँ अच्छा वोचो विदुष्टरः । श्रद्विश्वा वार्या कृधि ॥

ଆମ ହିତ ପାଇଁ, ହେ ଦିବ୍ୟଶକ୍ତି, ଦେବମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧି କହ—ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ସମୀପକୁ ଡାକ; ତୁମେ ସର୍ବାଧିକ ଜ୍ଞାନୀ। ସମସ୍ତ ବର୍ୟ (ଇଚ୍ଛନୀୟ ଧନ) ଲାଭ୍ୟ କରାଉଥିବା ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 3

त्वं ह यद्यविष्ठ्य सहसः सूनवाहुत । ऋतावा यज्ञियो भुवः ॥

ହେ ଯବିଷ୍ଠ (ସର୍ବାଧିକ ଯୁବ) ସହସର ପୁତ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ତୁମେ ଋତାବାନ—ଋତର ରକ୍ଷକ—ହୁଅ; ତୁମେ ଯଜ୍ଞିୟ, ଯଜ୍ଞକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ହୋଇ ଆମ ଅର୍ପଣକୁ ସିଧା ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ହୁଅ।

Mantra 4

अयमग्निः सहस्रिणो वाजस्य शतिनस्पतिः । मूर्धा कवी रयीणाम् ॥

ଏହି ଅଗ୍ନି ସହସ୍ରଗୁଣ ବାଜର ଅଧିପତି, ଶତଗୁଣ ବଳ-ସମୃଦ୍ଧିର ସ୍ୱାମୀ; ଧନମାନଙ୍କର ଶିରୋଭାଗ ଓ କବି (ଦ୍ରଷ୍ଟା) — ଆମ ସତ୍ତାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦିଗରେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତି କରାଉଥିବା।

Mantra 5

तं नेमिमृभवो यथा नमस्व सहूतिभिः । नेदीयो यज्ञमङ्गिरः ॥

ତାଙ୍କୁ—ଯେପରି ଋଭୁମାନେ ନେମି (ଚକ୍ରନାଭି) କୁ—ଏକତ୍ର ଆହୁତିମାନ ସହ ନମସ୍କାର କର; ହେ ଅଙ୍ଗିରସ, ଯଜ୍ଞକୁ ଅଧିକ ନିକଟକୁ ଆଣ, ପରିବର୍ତ୍ତନର କର୍ମକୁ ଦୀପ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଖକୁ ଟାଣି ଆଣ।

Mantra 6

तस्मै नूनमभिद्यवे वाचा विरूप नित्यया । वृष्णे चोदस्व सुष्टुतिम् ॥

ଏବେ, ଯେ ଆଲୋକ ଦିଗକୁ ଅଭିଦ୍ୟବେ (ଆଗକୁ ଧାଉଛି) ତାଙ୍କ ପାଇଁ—ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା—ସଦା ନୂତନ ଓ ବହୁରୂପୀ—ବୃଷ୍ଣ (ପରାକ୍ରମୀ) ପାଇଁ ଏହି ସୁସଜ୍ଜିତ ସ୍ତୁତିକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ଯେପରି ଅନ୍ତର୍ବଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

Mantra 7

कमु ष्विदस्य सेनयाग्नेरपाकचक्षसः । पणिं गोषु स्तरामहे ॥

ଅଗ୍ନିଙ୍କ କେଉଁ ବଳରେ, ତାଙ୍କ ସେନା ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ପ୍ରକାଶର କ୍ଷେତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପଣି—ଯାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରିଯାଇଛି—ତାଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଗୁପ୍ତ ଗୋ-ପ୍ରକାଶମାନଙ୍କୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବୁ?

Mantra 8

मा नो देवानां विशः प्रस्नातीरिवोस्राः । कृशं न हासुरघ्न्याः ॥

ଦେବମାନଙ୍କ ଦୀପ୍ତ ଗୋବଂଶ—ଚରିବାକୁ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କ ପରି—ଆମକୁ ତ୍ୟାଗ ନ କରୁନ୍ତୁ; ଅଘ୍ନ୍ୟା, ଅଭେଦ୍ୟ କିରଣମାନେ ଆମକୁ କୃଶ ଓ କ୍ଷୀଣ କରି ଛାଡ଼ି ନ ଦିଅନ୍ତୁ।

Mantra 9

मा नः समस्य दूढ्यः परिद्वेषसो अंहतिः । ऊर्मिर्न नावमा वधीत् ॥

ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କ ଦୂଢ଼ ଆକ୍ରମଣ ଆମକୁ ନ ପତିତ କରୁ—ଯେପରି ତରଙ୍ଗ ନାଉକାକୁ ଆଘାତ କରେ—ସାଧାରଣ ସଂଘର୍ଷର ଚାପରେ ଆମେ ଥିବାବେଳେ।

Mantra 10

नमस्ते अग्न ओजसे गृणन्ति देव कृष्टयः । अमैरमित्रमर्दय ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଓଜସ୍‌କୁ ନମସ୍କାର; ହେ ଦେବ, ମାନବ ଜନମାନେ ସ୍ତୁତିରେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି। ତୁମ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଆମ ଭିତରର ଅମିତ୍ରକୁ—ବିରୋଧୀ, ନିଷେଧକ ଶକ୍ତିକୁ—ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର।

Mantra 11

कुवित्सु नो गविष्टयेऽग्ने संवेषिषो रयिम् । उरुकृदुरु णस्कृधि ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଗବିଷ୍ଟୟେ—କିରଣମାନଙ୍କ ଅନ୍ୱେଷଣ ପାଇଁ—ଆମ ପାଇଁ ରୟି (ସମୃଦ୍ଧି) କି ସତ୍ୟସତ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବ? ହେ ଉରୁକୃତ୍, ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ଓ ମୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଗଢ଼ିଦିଅ।

Mantra 12

मा नो अस्मिन्महाधने परा वर्ग्भारभृद्यथा । संवर्गं सं रयिं जय ॥

ଏହି ମହାଧନ—ମହା ସମ୍ପତ୍ତି-ଜୟରେ—ଭାର ବହନର ବାଧା ଆମକୁ ପଥରୁ ସରାଇ ନ ଦେଉ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂବର୍ଗକୁ ଜୟ କର; ସହଯୋଗରେ ରୟିକୁ ଜୟ କରି—ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାରେ ଏକତ୍ର କର।

Mantra 13

अन्यमस्मद्भिया इयमग्ने सिषक्तु दुच्छुना । वर्धा नो अमवच्छवः ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ଭୟରେ ପ୍ରେରିତ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଗତି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ହୋଇ ଅନ୍ୟ ପଟେ ମୁହଁ ଫେରାଉ; ଆମକୁ ନ ସ୍ପର୍ଶ କରୁ। ଆମ ପାଇଁ ଅମବତ୍—ବଳ ଓ ସହନଶକ୍ତିରେ ସମୃଦ୍ଧ—ସେଇ ତେଜ/ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇଦିଅ।

Mantra 14

यस्याजुषन्नमस्विनः शमीमदुर्मखस्य वा । तं घेदग्निर्वृधावति ॥

ଯାହାର ଆତ୍ମାର୍ପଣ-ହବି (ସ୍ୱୟଂ ଅର୍ପଣ) ଅସ୍ମିନଃ—ଶ୍ରଦ୍ଧାଶୀଳ ଉପାସକମାନଙ୍କୁ—ପ୍ରୀତିକର ହୋଇଛି, ସେ ଯଜ୍ଞରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ କି ନ ହେଉ; ତାହାକୁ ହିଁ ଅଗ୍ନି ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ପ୍ରଚୁର ଭାବରେ ସାହାଯ୍ୟ କରି, ବୃଦ୍ଧି କରାଏ।

Mantra 15

परस्या अधि संवतोऽवराँ अभ्या तर । यत्राहमस्मि ताँ अव ॥

ପର ଥିବା ସଂବତ୍ (ଆବରଣ/ପରିସର) ଠାରୁ ନିକଟ ଥିବା ପଟକୁ ଆଗେଇ ଯାଇ ପାର ହେଅ। ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଅଛି, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେପରି ପାରାପାରର ପଥ ସୁରକ୍ଷିତ ହୁଏ।

Mantra 16

विद्मा हि ते पुरा वयमग्ने पितुर्यथावसः । अधा ते सुम्नमीमहे ॥

ହେ ଅଗ୍ନି, ପୁରାତନ କାଳରୁ ଆମେ ତୋର ପାଳକ ସହାୟତାକୁ ଜାଣିଛୁ—ଯେପରି ଶିଶୁ ପିତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟଦାୟକ ସହାୟତାକୁ ଜାଣେ। ତେଣୁ ଏବେ ଆମେ ତୋର ସୁମ୍ନ—ଆନନ୍ଦମୟ କୃପା ଓ ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ଉପକାରୀ ରକ୍ଷାଶକ୍ତି—ଯାଚୁଛୁ।