Sukta 62

Mantra 1

प्रो अस्मा उपस्तुतिं भरता यज्जुजोषति । उक्थैरिन्द्रस्य माहिनं वयो वर्धन्ति सोमिनो भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ ସ୍ତୁତିକୁ ଆଗେ ଆଣ; କାରଣ ସେ ତାହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ଉକ୍ଥମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୋମାର୍ପକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଓ ଆମ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନମାନେ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 2

अयुजो असमो नृभिरेकः कृष्टीरयास्यः । पूर्वीरति प्र वावृधे विश्वा जातान्योजसा भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ଅୟୁଜ (ଅଯୁକ୍ତ), ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସମ, ଏକାକୀ, ଅଶ୍ରାନ୍ତ—ସେ ଅନେକ ଜନସମୂହକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ପୂର୍ବ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସେ ବଢ଼ିଛି; ନିଜ ଓଜସାରେ ଜାତ ସମସ୍ତକୁ ସେ ବଶ କରିଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 3

अहितेन चिदर्वता जीरदानुः सिषासति । प्रवाच्यमिन्द्र तत्तव वीर्याणि करिष्यतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ଅହିତ ଅଶ୍ୱ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଶୀଘ୍ର ଦାନବୀର ଜୟ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ହିଁ ପ୍ରଘୋଷଣୀୟ—ସାଧନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ କର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ତୁମର ବୀର୍ୟଗୁଡ଼ିକ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 4

आ याहि कृणवाम त इन्द्र ब्रह्माणि वर्धना । येभिः शविष्ठ चाकनो भद्रमिह श्रवस्यते भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମ ପାଇଁ ବଳବର୍ଧକ ବ୍ରହ୍ମାଣି (ସ୍ତୁତି-ମନ୍ତ୍ର) ଆମେ ରଚିବା। ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅତିଶବିଷ୍ଠ, ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଏଠାରେ ମଙ୍ଗଳ ଯଶସ୍ରୂପେ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 5

धृषतश्चिद्धृषन्मनः कृणोषीन्द्र यत्त्वम् । तीव्रैः सोमैः सपर्यतो नमोभिः प्रतिभूषतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ଧୃଷତ (ସାହସୀ) ଲୋକଙ୍କର ମନକୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଧୃଷଣ (ଅତିସାହସୀ) କର, ଯେତେବେଳେ ତୀବ୍ର ସୋମମାନେ ଓ ନମସ୍କାରରୂପ ସେବାଦ୍ୱାରା ତୁମର ଉପାସନା ହୁଏ—ଯାହା ସତ୍ତାକୁ ସଜ୍ଜ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 6

अव चष्ट ऋचीषमोऽवताँ इव मानुषः । जुष्ट्वी दक्षस्य सोमिनः सखायं कृणुते युजं भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ଋଚିମାନଙ୍କରେ ପ୍ରବୀଣ ଜ୍ଞାନୀ, ସାମର୍ଥ୍ୟବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପରି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ହୋଇ ତଳକୁ ଦେଖେ। ଦକ୍ଷ (କୌଶଳ)ରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇ, ସୋମ ଅର୍ପଣକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସଖା ଏବଂ ଯୁଜ (ଯୋକ୍ତ) ସହଚର କରେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 7

विश्वे त इन्द्र वीर्यं देवा अनु क्रतुं ददुः । भुवो विश्वस्य गोपतिः पुरुष्टुत भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ କ୍ରତୁ (ସଙ୍କଳ୍ପ/ଇଚ୍ଛା) ଅନୁସାରେ ତୁମକୁ ବୀର୍ୟ (ବୀରଶକ୍ତି) ଦେଇଛନ୍ତି। ହେ ପୁରୁଷ୍ଟୁତ (ବହୁ ସ୍ତୁତ)! ତୁମେ ସମସ୍ତ ଭବନ (ହେଉଥିବା ଜଗତ)ର ଗୋପତି—ରକ୍ଷକ-ଅଧିପତି—ହୋଇଛ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ଶୁଭ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 8

गृणे तदिन्द्र ते शव उपमं देवतातये । यद्धंसि वृत्रमोजसा शचीपते भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ସେହି ତୁମ ଅତିଶୟ ଶବକୁ ସ୍ତୁତି କରେ—ଦେବତ୍ୱ-ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ତୁମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଳ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜ ଓଜସାରେ ବୃତ୍ରକୁ ସଂହାର କର, ହେ ଶଚୀପତେ, ଦୀପ୍ତ ବୁଦ୍ଧିର ଅଧିପତି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 9

समनेव वपुष्यतः कृणवन्मानुषा युगा । विदे तदिन्द्रश्चेतनमध श्रुतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ରୂପ ଗଢ଼ୁଥିବା ଜଣେ କାରିଗର ପରି, ସେ ମାନବ ଯୁଗମାନଙ୍କୁ ରଚିଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ଚେତନା ଜାଣିବାଯୋଗ୍ୟ; ତାପରେ ସେ ଅନ୍ତରେ ଶ୍ରୁତ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 10

उज्जातमिन्द्र ते शव उत्त्वामुत्तव क्रतुम् । भूरिगो भूरि वावृधुर्मघवन्तव शर्मणि भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶବ ଉଦ୍‌ଭାସିତ ହୋଇଉଠିଛି—ଉପରେ ତୁମେ, ଏବଂ ଉପରେ ତୁମ କ୍ରତୁ, କାର୍ଯ୍ୟସାଧକ ପ୍ରଜ୍ଞା-ସଙ୍କଳ୍ପ। ହେ ମଘବନ, ତୁମ ଶର୍ମଣି—ଶାନ୍ତି ଓ ଆଶ୍ରୟରେ—ସମୃଦ୍ଧି ବହନକାରୀମାନେ ବହୁତ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 11

अहं च त्वं च वृत्रहन्त्सं युज्याव सनिभ्य आ । अरातीवा चिदद्रिवोऽनु नौ शूर मंसते भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ମୁଁ ଓ ତୁମେ, ହେ ବୃତ୍ରହନ୍, ବିଜୟ-ଲାଭ ପାଇଁ ସହଯୁକ୍ତ ହେଉଛୁ। ହେ ଅଦ୍ରିଭୋ (ବଜ୍ରଧାରୀ), ଶତ୍ରୁଭାବୀ ମଧ୍ୟ, ହେ ଶୂର, ଆମ ପ୍ରୟାସମୟ ପଥକୁ ଅନୁସରେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।

Mantra 12

सत्यमिद्वा उ तं वयमिन्द्रं स्तवाम नानृतम् । महाँ असुन्वतो वधो भूरि ज्योतींषि सुन्वतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः ॥

ସତ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି—ଆମେ ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ, ଅସତ୍ୟକୁ ନୁହେଁ। ଯେ ସୋମ ଚିପିନାହିଁ, ତାହା ପାଇଁ ମହା ପ୍ରହାର (ବଧ) ଅଛି; ଯେ ସୋମ ଚିପେ, ତାହା ପାଇଁ ଅନେକ ଆଲୋକ ଅଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାନ ମଙ୍ଗଳମୟ।