Sukta 20

Mantra 1

आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थाता समन्यवः । स्थिरा चिन्नमयिष्णवः ॥

ଆସ, ଆଗକୁ ଆସ; ଆମକୁ ଆଘାତ କରନି। ହେ ପ୍ରସ୍ଥାବାନଃ—ଅଗ୍ରଗତିର ନେତାମାନେ—ଭିନ୍ନ ମନଭାବରେ ଅଲଗା ହୋଇ ଦାଁଡ଼ି ରୁହନି। ସ୍ଥିର ବସ୍ତୁକୁ ମଧ୍ୟ ବାଙ୍କା କରିବା ଶକ୍ତି ତୁମର ଅଛି; ତେଣୁ ଏକଚିତ୍ତ ବଳରେ ଆମ ଅନ୍ତର୍ଗତି ପାଇଁ ଆସ।

Mantra 2

वीळुपविभिर्मरुत ऋभुक्षण आ रुद्रासः सुदीतिभिः । इषा नो अद्या गता पुरुस्पृहो यज्ञमा सोभरीयवः ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ଘନିଷ୍ଠ ଦଳରେ ବଳବାନ, ହେ ରୁଦ୍ରମାନେ, ଦୀପ୍ତ ଦୀତିମାନଙ୍କ ସହ, ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧିର ଇଷା ନେଇ ଆସ—ବହୁ ପୂରଣଫଳ ଆକାଂକ୍ଷୀ। ହେ ସୋଭରୀୟବଃ, ଆମ ଯଜ୍ଞ ପାଖକୁ, ଏହି ଅନ୍ତର୍ଯଜ୍ଞକୁ ଆସ।

Mantra 3

विद्मा हि रुद्रियाणां शुष्ममुग्रं मरुतां शिमीवताम् । विष्णोरेषस्य मीळ्हुषाम् ॥

ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ରୁଦ୍ରୀୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର ଉଗ୍ର ଶୌର୍ୟକୁ ଜାଣୁ—ପ୍ରେରକ ଊର୍ଜାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିମିବନ୍ତ ମରୁତମାନଙ୍କର; ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଏଷସ୍ (ଅଗ୍ରଗାମୀ ପ୍ରେରଣା)କୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣୁ—ମୀଢୁଷା, କୃପାଳୁ ଦାତା—ଏହି ବଳମାନେ ଆତ୍ମାକୁ ତାହାର ସୀମା ପାରେ ବହିନେଇଯାନ୍ତି।

Mantra 4

वि द्वीपानि पापतन्तिष्ठद्दुच्छुनोभे युजन्त रोदसी । प्र धन्वान्यैरत शुभ्रखादयो यदेजथ स्वभानवः ॥

ତୁମେ ଉଦ୍ଧତ ଭାବେ ଉଛ୍ୱାସିତ ହେଲେ ଦ୍ୱୀପ/ଭୂଖଣ୍ଡମାନେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ ଛିଟିଯାନ୍ତି; ତୁମ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଆଘାତରେ ଦଢ଼ ଥିବାଟି ମଧ୍ୟ କମ୍ପେ; ତୁମେ ଦୁଇ ଲୋକ—ରୋଦସୀ—କୁ ଯୋଗ କର। ହେ ଶୁଭ୍ରଖାଦୟଃ, ତୁମେ ସ୍ୱଭାନୁ ତେଜରେ କମ୍ପିଲେ, ଖୋଲା ବିସ୍ତାରମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦେଉଛ।

Mantra 5

अच्युता चिद्वो अज्मन्ना नानदति पर्वतासो वनस्पतिः । भूमिर्यामेषु रेजते ॥

ତୁମ ଝଞ୍ଜାବାତୀ ବେଗରେ ଅଚଳ ବୋଲି ଧରାଯାଉଥିବାଟି ମଧ୍ୟ ଗୁଞ୍ଜିଉଠେ; ପର୍ବତମାନେ ଓ ବନସ୍ପତିର ଅଧିପତି (ବନସ୍ପତି) ଧ୍ୱନି କରନ୍ତି; ତୁମ ଗତିପଥରେ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିଉଠେ—ଆମ ସ୍ୱଭାବର ଦ୍ରବ୍ୟରେ ତୁମେ ଯେ ଜାଗରଣ ଜଗାଉଛ, ତାହା ଏତେ ମହାନ।

Mantra 6

अमाय वो मरुतो यातवे द्यौर्जिहीत उत्तरा बृहत् । यत्रा नरो देदिशते तनूष्वा त्वक्षांसि बाह्वोजसः ॥

ଅମା (କପଟ ବିନା), ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମ ଆଗମନ ପାଇଁ ଦ୍ୟୌ (ଆକାଶ) ଉପରକୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇ ମହାବିଶାଳ ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ନରଃ (ବୀରମାନେ) ନିଜ ତନୂମାନେ ଭିତରେ ଦୀପ୍ତିରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତି, ସେଠି ବାହ୍ୱୋଜସଃ (ବଳବାନ ଭୁଜାଧାରୀ) ନିଜ ଶକ୍ତିମାନେ ଗଢ଼ନ୍ତି—ଆତ୍ମାର କର୍ମ ପାଇଁ କ୍ରିୟା-ସାଧନମାନଙ୍କୁ ଆକାର ଦିଅନ୍ତି।

Mantra 7

स्वधामनु श्रियं नरो महि त्वेषा अमवन्तो वृषप्सवः । वहन्ते अह्रुतप्सवः ॥

ସ୍ୱଧା ଅନୁସାରେ—ନିଜ ଶକ୍ତିର ନିୟମକୁ ଅନୁସରି—ନରଃ (ବୀରମାନେ) ମହାନ୍ ଶ୍ରୀ (ପ୍ରଭା) ବହନ କରନ୍ତି; ସେମାନେ ତ୍ୱେଷା (ଉଗ୍ର), ଅମବନ୍ତଃ (ବଳସମ୍ପନ୍ନ), ବୃଷପ୍ସବଃ (ବୃଷଭ-ପ୍ରେରିତ ବେଗବାନ) ଅଟନ୍ତି। ସେମାନେ ତାହାକୁ ଆଗକୁ ବହନ କରନ୍ତି, ଅହ୍ରୁତପ୍ସବଃ (ଅଖଣ୍ଡ ପ୍ରେରଣାବାନ)—ଅନ୍ତର୍ବିଜୟର ଗତିକୁ ଧାରଣ କରି।

Mantra 8

गोभिर्वाणो अज्यते सोभरीणां रथे कोशे हिरण्यये । गोबन्धवः सुजातास इषे भुजे महान्तो नः स्परसे नु ॥

ଗୋଭିଃ (ପ୍ରକାଶକିରଣମାନେ) ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ବାଣୀ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୁଏ; ସୋଭରୀଣାଂର ରଥରେ ହିରଣ୍ୟୟ କୋଶେ (ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୋଷରେ) ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ହେ ଗୋବନ୍ଧବଃ (ପ୍ରକାଶର ବନ୍ଧୁମାନେ), ସୁଜାତାସଃ (ସୁଜନ୍ମ ଶକ୍ତିମାନେ), ଇଷେ (ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ) ଭୁଜେ (ଭୋଗ/ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ)—ଏବେ ତୁମ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଆମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର।

Mantra 9

प्रति वो वृषदञ्जयो वृष्णे शर्धाय मारुताय भरध्वम् । हव्या वृषप्रयाव्णे ॥

ବୃଷଭ-ବଳବାନ ମରୁତ-ଶର୍ଧା ପାଇଁ, ବୀର୍ୟବାନ ଦଳ ପାଇଁ, ତୁମ ହବ୍ୟ/ଆହୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଆଗକୁ ଆଣ; ବୃଷଭ ସମ ଆଗକୁ ଧକ୍କା ଦେଇ ଚାଲାଉଥିବା ଶକ୍ତି ପାଇଁ ହବି ଅର୍ପଣ କର।

Mantra 10

वृषणश्वेन मरुतो वृषप्सुना रथेन वृषनाभिना । आ श्येनासो न पक्षिणो वृथा नरो हव्या नो वीतये गत ॥

ହେ ମରୁତମାନେ! ବୃଷଣ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ, ବୃଷଭ-ପ୍ରେରିତ—ଯାହାର ନାଭି ବଳ—ସେହି ରଥ ସହ ଆସ। ହେ ବୀରମାନେ! ପକ୍ଷୀ ଶ୍ୟେନ ପରି, ବ୍ୟର୍ଥ ନୁହେଁ, ଆସ। ଆମ ହବ୍ୟର ଆସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ଆସ; ଯଜ୍ଞ-ଭୋଜନରେ ପ୍ରବେଶ କର।

Mantra 11

समानमञ्ज्येषां वि भ्राजन्ते रुक्मासो अधि बाहुषु । दविद्युतत्यृष्टयः ॥

ସେମାନଙ୍କର ଏକେ ସମାନ ଅଞ୍ଜନ (ଅଭିଷେକ/ଆନ୍ତରିକ ଲେପନ) ଅଛି; ସେମାନଙ୍କର ରୁକ୍ମ (ସୁବର୍ଣ୍ଣ) ତେଜ ଭୁଜମାନଙ୍କ ଉପରେ ଝଲମଲ କରେ। ସେମାନଙ୍କର ଋଷ୍ଟିମାନେ ବିଜୁଳି ପରି ଚମକେ।

Mantra 12

त उग्रासो वृषण उग्रबाहवो नकिष्टनूषु येतिरे । स्थिरा धन्वान्यायुधा रथेषु वोऽनीकेष्वधि श्रियः ॥

ସେମାନେ ଉଗ୍ର—ବୃଷଭସମ, ଉଗ୍ରବାହୁ; ବଳଭରା ଦେହରେ ସେମାନଙ୍କୁ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ଧନୁଷ ସ୍ଥିର, ରଥରେ ଆୟୁଧ ସଜ୍ଜ; ଏବଂ ତୁମ ଅଣୀକ—ଯୁଦ୍ଧମୁଖ—ଉପରେ ଶ୍ରୀ (ତେଜ) ଅଧିଷ୍ଠିତ।

Mantra 13

येषामर्णो न सप्रथो नाम त्वेषं शश्वतामेकमिद्भुजे । वयो न पित्र्यं सहः ॥

ଯେମାନଙ୍କ ବଳ ଫୁଲିଉଠୁଥିବା ପ୍ରବାହ ପରି—ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ—ଅଟେ; ଯେମାନଙ୍କ ନାମ ସଦା ଦୀପ୍ତ ‘ତ୍ୱେଷ’ ଶକ୍ତି, ଏକମାତ୍ର, ଆଲିଙ୍ଗନଯୋଗ୍ୟ। ସେମାନଙ୍କ ସହସ ପିତୃପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରାଣବଳ ପରି—ଧାରକ ଓ ପୋଷକ।

Mantra 14

तान्वन्दस्व मरुतस्ताँ उप स्तुहि तेषां हि धुनीनाम् । अराणां न चरमस्तदेषां दाना मह्ना तदेषाम् ॥

ସେଇ ମରୁତମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦନ କର; ନିକଟକୁ ଯାଇ ସ୍ତୁତି କର। କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଧୁନି—କୋଳାହଳମୟ ଶକ୍ତିମାନ—ରେ, ଅରା (ଚକ୍ରର କଣ୍ଟା) ପରି, କୌଣସି ଶେଷ ସୀମା ନାହିଁ। ଏହିପରି ତାଙ୍କର ଦାନ; ଏହିପରି ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ।

Mantra 15

सुभगः स व ऊतिष्वास पूर्वासु मरुतो व्युष्टिषु । यो वा नूनमुतासति ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ପୂର୍ବ ଉଷାମାନଙ୍କ ସହାୟତାମଧ୍ୟରେ ସେ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭଭାଗ୍ୟସ୍ୱରୂପ ଥିଲା; ଏବଂ ଯେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ସନ୍ନିହିତ ରହି ଆଧାରଦାୟକ ଶକ୍ତି ଭାବେ ବର୍ତ୍ତେ।

Mantra 16

यस्य वा यूयं प्रति वाजिनो नर आ हव्या वीतये गथ । अभि ष द्युम्नैरुत वाजसातिभिः सुम्ना वो धूतयो नशत् ॥

ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତି, ହେ ବାଜିନୋ ନରଃ, ତୁମେ ପ୍ରତିଉତ୍ତରରୂପେ ଆସ—ହବ୍ୟ ଭୋଗ କରିବାକୁ—ତାଙ୍କ ଉପରେ ତୁମେ ଦ୍ୟୁମ୍ନ (ତେଜୋମୟ ମହିମା) ଓ ବାଜସାତି (ସମୃଦ୍ଧି-ବିଜୟ) ସହିତ ଅବତର; ହେ ଧୂତୟଃ, ତୁମ ସୁମ୍ନ (ପ୍ରସନ୍ନ ଅନୁଗ୍ରହ) ତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚେ।

Mantra 17

यथा रुद्रस्य सूनवो दिवो वशन्त्यसुरस्य वेधसः । युवानस्तथेदसत् ॥

ଯେପରି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ସୂନବଃ ଦିବ୍ୟ ବେଧସ୍ (ଦେବ ନିର୍ମାତା)ଙ୍କ ଅଧିକାରରେ, ଦ୍ୟୌର ବିଶାଳତାରେ ବସନ୍ତି—ସେପରି, ହେ ଯୁବ ଶକ୍ତିମାନେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ।

Mantra 18

ये चार्हन्ति मरुतः सुदानवः स्मन्मीळ्हुषश्चरन्ति ये । अतश्चिदा न उप वस्यसा हृदा युवान आ ववृध्वम् ॥

ହେ ମରୁତଗଣ! ତୁମେ ଆହ୍ୱାନର ଯୋଗ୍ୟ, ସୁଦାନବଃ—ଉଦାର ଦାତା—ଏବଂ ଉପକାରୀମାନଙ୍କ ପରି ଚରଣ କରୁଥିବା। ଏହି ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ କୃପାଳୁ ହୃଦୟ ନେଇ ଆମ ପାଖକୁ ନିକଟ ଆସ; ହେ ଯୁବ ଶକ୍ତିମାନେ! ଆମ ଭିତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଅ, ବଢ଼।

Mantra 19

यून ऊ षु नविष्ठया वृष्णः पावकाँ अभि सोभरे गिरा । गाय गा इव चर्कृषत् ॥

ହେ ଯୁବନ! ବୃଷ୍ଣ (ବଳବାନ)ଙ୍କ ଅତ୍ୟନୂତନ ବାଣୀଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶୁଦ୍ଧିକାରକ ଜ୍ୱାଲା/ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଧରୁଛି। ଗାଅ—ଗାଈମାନେ ଯେପରି ଡାକେ ସେପରି—ବାଣୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁ ଓ ଗୁଞ୍ଜୁ।

Mantra 20

साहा ये सन्ति मुष्टिहेव हव्यो विश्वासु पृत्सु होतृषु । वृष्णश्चन्द्रान्न सुश्रवस्तमान्गिरा वन्दस्व मरुतो अह ॥

ଯେମାନେ ସାହସୀ, ମୁଷ୍ଟିରେ ଧରିଥିବା ପରି ହବ୍ୟକୁ ଧରି ରଖନ୍ତି—ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ହୋତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—ବୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୀପ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରମାମାନଙ୍କ ପରି, ସର୍ବାଧିକ ସୁଶ୍ରବସ୍ତମ—ହେ ଅହ! ଆଜି ବାଣୀଦ୍ୱାରା ମରୁତମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କର।

Mantra 21

गावश्चिद्घा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः ॥

ଆଲୋକର କିରଣମାନେ (‘ଗାବଃ’) ମଧ୍ୟ ଏକେଇ ପ୍ରେରଣାର, ଏକେଇ ଜାତି-ବନ୍ଧର; ସେପରି, ହେ ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ସାଧାରଣ ଜନ୍ମ ଓ ପରସ୍ପର ବନ୍ଧନରେ ଯୁକ୍ତ। ତୁମେ ପରସ୍ପର କକୁଭ—ଉଚ୍ଚ ଶିଖର—କୁ ଅମର୍ଦ୍ଦନ କରି ନିକଟେ ଆସ, ଏକାପରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର।

Mantra 22

मर्तश्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस उप भ्रातृत्वमायति । अधि नो गात मरुतः सदा हि व आपित्वमस्ति निध्रुवि ॥

ହେ ନୃତ୍ୟଶୀଳ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବକ୍ଷସ ମରୁତମାନେ, ଏକ ମର୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଭ୍ରାତୃତ୍ୱକୁ ନିକଟେ ଆସିପାରେ। ତେଣୁ, ହେ ମରୁତମାନେ, ଆମ ଭିତରେ ଅଧି ଆସନ ଗ୍ରହଣ କର—କାରଣ ତୁମ ଆପିତ୍ୱ (ନିକଟ-ବନ୍ଧୁତ୍ୱ) ସଦା ଦୃଢ଼, ଅଚଳ, ଅଡ଼ଗ; ସକ୍ରିୟ ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।

Mantra 23

मरुतो मारुतस्य न आ भेषजस्य वहता सुदानवः । यूयं सखायः सप्तयः ॥

ହେ ମରୁତମାନେ, ମାରୁତ-ଶକ୍ତିର ଭେଷଜ—ଚିକିତ୍ସାକାରୀ ବଳ—ଆମ ପାଖକୁ ବହି ଆଣ, ହେ ସୁଦାନବଃ। ତୁମେ ସଖା, କାର୍ଯ୍ୟର ସହଚର, ସପ୍ତୟଃ—ସାତଗୁଣ ଶକ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ—ସେ ଔଷଧକୁ ଆମ ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ବହି ଦିଅ।

Mantra 24

याभिः सिन्धुमवथ याभिस्तूर्वथ याभिर्दशस्यथा क्रिविम् । मयो नो भूतोतिभिर्मयोभुवः शिवाभिरसचद्विषः ॥

ଯେ ସହାୟତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସିନ୍ଧୁକୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତୂର୍ବକୁ ବେଗ ଦେଲ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ କ୍ରିବିକୁ ସମୃଦ୍ଧ କଲ—ସେଇ ସହାୟତାମାନେ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଆନନ୍ଦ-ଦାତାମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରୂପ ହୁଅ। ତୁମର ଶିବ (ମଙ୍ଗଳମୟ) ଶକ୍ତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆମ ଭିତରର ବୈରୀ ବଳମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଦମନ କର, ଜୟ କର।

Mantra 25

यत्सिन्धौ यदसिक्न्यां यत्समुद्रेषु मरुतः सुबर्हिषः । यत्पर्वतेषु भेषजम् ॥

ହେ ସୁବର୍ହିଷ ମରୁତମାନେ, ସିନ୍ଧୁରେ ଯେ ଔଷଧି-ଶକ୍ତି ଅଛି, ଅସିକ୍ନୀରେ ଯେ ଅଛି, ସମୁଦ୍ରମାନେରେ ଯେ ଅଛି, ଏବଂ ପର୍ବତମାନେରେ ଯେ ଭେଷଜ (ଉପଚାର) ଅଛି—ସେ ସବୁକୁ ଆହରଣ କରି ଆଣି, ଆମ ପୁନଃସ୍ଥାପନା ପାଇଁ ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ କର।

Mantra 26

विश्वं पश्यन्तो बिभृथा तनूष्वा तेना नो अधि वोचत । क्षमा रपो मरुत आतुरस्य न इष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥

ସମସ୍ତକୁ ଦେଖୁଥିବା ତୁମେ, ନିଜ ତନୁମାନଙ୍କ ଭିତରେ ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କର; ସେଇ ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଆମ ଉପରେ ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଆମକୁ ସଠିକ୍ କର। ହେ ମରୁତମାନେ, ଆମ ଆତୁର ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଅଶାନ୍ତିକୁ ଶାନ୍ତ କର; ଯାହା ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଯାହା ବିଛିନ୍ନ ହୋଇଛି—ତାହାକୁ ପୁନଃ ଯୋଡ଼ି ସ୍ଥିର କରି ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କର।